Novel & Cerita Happy Moments With Friends Quotes

Malakas na halakhak lamang ang nagagawa namin ni Lucas sa mumunting bardagulan ng dalawa. Sana ganito palagi kasaya ang gabi ko, hindi 'yong kung ano-ano iniisip ko. Tama nga si Hubert Humphrey no'ng sinabi niyang; 'The greatest gift of life is friendship.' sana lang tumagal ang samahan namin na ito. *** TBC.

Good thing, I have these friends who always willing to help and encourage me whenever I feel down. "Let's call it a day. It's almost 2am," sabi ni Lou dahil tipsy na siya "Congrats guys. Dahil sainyo may libreng inom bro," si Aleck na halatang lasing na "Congratulations again, Pat and Niks. So proud of you guys," si Athena na kanina pa kami kino-congrats "Thank you guys for making me feel better," sincere na sabi ko "You're welcome. You're not a failure, always remember that," Sabi naman ni Apple

Ang isa-isa ang sandalan at pahinga ng bawat isa sa amin. “And then if you can remember. Keep smillin’, keep shinin’ Knowing you can always count on me for sure. That’s what friends are for. For good times and bad times. I’ll be on your side forever more. That’s what friends are for.” Hindi na kami makatugon sa pagkanta dahil mga hikbi na lamang ang tanging lumalabas sa mga bibig namin habang yakap ang isa’t-isa.

Alam mo Mesaiyah, marami akong mamimiss sa'yo lalong-lalo na ang maganda mong ngiti, malakas mong tawa kapag kasama kita, ang mga mata mo na walang ibang ginawa kundi ang lumuha at ang malambot mong palad na minsan ko ng nahawakan. Sana kahit nasa malayo akong lugar at kahit wala tayong communication sa isa't-isa. Sana, huwag mong alisin sa isip mo ang mga happy, sad, embarrassing and other nakakakilig moments natin sa loob ng sampung taon na ating pagsasama. Sabi nga pala ni mommy sakin "huwag daw akong iiyak dahil bakla daw ako pag umiyak ako" eh sa umiiyak ako ngayon haaaayy! Nagawa pang magbiro ni mommy.

Pero sa huli, nahikayat pa rin ng lahat na pumunta kami roon. Wala na rin namang ganap sa buhay ko kung hindi dahil sa kanila, kaya kung saan sila masaya, susuporta ako. I'm all alone without them by my side. My whole family was gone. I am beyond happy because I got the chance to meet them. My friends that I truly treasure the most.

Nakangiti niyang pahayag sa kaibigan. "Ako rin. I'll support your decision, Kim." Ayesha. "Me too. You can also count on me." wika rin ni Summer. "Thank you Malditah's. And happy friendsary sa ating apat. Miss ko na rin kayo. I love you Honeys. I'll be coming home soon, kaya huwag na kayong nalungkot. Salamat ng marami sa pag-iintindi ninyo sa akin. Please, enjoy your dinner dates. Promise, sa susunod, andiyan na ako."

Nakakahawa kasi ang ngiting nakikita ko sa labi niya ngayon. "Thank you, Paula! You made me so happy." Sobrang saya nga nito na akin namang ramdam at nakikita. "Akala ko mawawalan ako kaagad ng kaibigan. Que bago pa lang nga nating naging friends pero iiwan mo na ako kaagad," naiiyak na sabi niya. Her changed of mood is really amazing.

It's not a big deal or whatever to me but I guess it is to her. That was the first birthday I was genuinely happy... and the last. For every happiness. For every laughters. For every ecstatic conversations. I remember, there will always be a despair after. That not the happiness I felt for just a second will last until at the end of my lifetime. It's always like that. It will always be like that. Three days after my birthday, my friends are still up to it. Nae-excite pa nga sila sa susunod kong birthday. Natatawa na lang ako minsan sa mga biro nila.

Wala akong ganang lumabas at wala rin naman akong makakasamang gumala dahil busy naman ang mga kaibigan ko. Busy. Yeah, that's them for the past weeks. Minsanan na lang din kaming magkita. Kahit nga sa chat, hindi na rin madalas. But despite of that lack in communication, I know that we're still friends because they never fail to sent me an inspirational message every morning. Those messages was one of the reasons why I was energized to face the day. They never failed to amuse me even just in simple gestures and that made me thankful for being chosen as their friends.

"Aba! So yun lang pala habol mo, ha?" "Kalahati lang!" depensa ko, sabay hagikgik. "Yung kalahati, quality time with my best friend." Napailing siya at natawa na rin. Ramdam ko ang init ng pagiging komportable naming dalawa sa isa't isa. Sa gitna ng lahat ng gulo sa buhay ko, nakakagaan ng loob na may ganitong sandali—isang simpleng umaga, masarap na pagkain, at isang kaibigang alam kong hindi ako huhusgahan.