After The Warning の小説・ストーリー

saad niya. Natawa ako dahil sa pamamaraan ng pag-warning niya sa akin. Talagang binantaan pa ako, paano kung may humawak sa akin ng ibang tao, ano ang gagawin niya? Ipapabugbog niya ba? “Why are you laughing, there's something wrong? “Paani kung na break ko iyang warning mo? Ano ang punishment?’ tanong ko. Ngumisi naman muna ito bago nagsalita.

Hinila niya ang pwèt ko at isagad ang pagkalalaki niya. “Shìt, aaahhh,” naiusal ko na lang. Ang sarap, eh. Makailang bayo rin ang ginawa niya. Medyo masakit lang kada sagad kasi malaki nga pero satisfied naman ako. Nakarinig ako ng malakas na warning sound. Meron ding malalakas na sigawan. “A-Anong meron? May sunog ba?” Panay ang dungaw ko sa malayo habang malakas akong binabayo ni Marco. Hingal na hingal na nga ako.

Hinalungkat niya ang laman ng inbox niya. Kung fifty ang miscalls, mayroon din siyang fifty text messages. “Pinsan nagbigay na ako ng warning sayo, ngunit hindi mo tinupad. Nagalit na si Dad.” text ito galing kay Rafael.

Habang 85% na ito, isang warning alert ang lumabas sa screen: "YOU HAVE BEEN DETECTED." "Shit!" agad kong sinaksak ang kill-switch USB at sinara ang system. Buti na lang na-transfer na ang mga pinakamahalagang files. Bago pa man nila ako matrack, naka-disconnect na ako. Pero alam kong maghahabol na sila. Huminga ako ng malalim. “Game on, Damian. I’m coming for you.” Napatingin ako sa wall clock na nakasabit sa loob ng aking kwarto. 6:30 AM.

Walang humpay sa pagbuhos ang aking mga luha. It hurts. It hurts so bad... Iniangat niyang muli sa ere ang baseball bat. Nakaakma sa pangatlong hampas. "Tell everyone or you'll die together with your family. This is a warning for you... mean girls," huling sabi niya bago ako mawalan ng malay matapos ko maramdaman ang sumunod na hampas. TO BE CONTINUED

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Pinaglalaruan niya iyon. "Kapag hindi ka pa nagising... I'll ended up taking you..." napapaos niyang bulong. Nanatili akong nakapikit at walang planong dumilat. I want to stay like this, it feels good and relaxing but unfortunately, he speaks again and warned me. "I'll count one to three, at kapag hindi ka pa nagising..." he paused for a while as I hummed. Nanatili akong walang imik at hinihintay ang sunod niyang sasabihin.

"Girl, reminder lang huh... you better guard yourself still." Napabuntong-hininga ako nang malalim matapos magsalita ni Claire. Hindi man niya sinabi nang diretso, pero alam kong may laman ang warning niya. At masakit mang aminin... she really had a point.

"MJ, kung sana sinabi mo sa amin nang mas maaga, baka may chance na ma-warning-an ka namin." "Gaga ka, twin? Si Vad nga na naunang nakaalam, hindi nga na-warning-an, e, tayo pa kaya?" Napa-iling na lang ako sa sagutan ng kambal. "W-in-arning-an ko na kasi 'yan, hindi nga lang naniwala," ani Vad. "Teka... 'di ba nagku-kuwento naman ako tungkol sa mga Lizares? Hindi mo ba pinaniwalaan 'yon?"

Base sa kaniyang hitsura, mukhang hindi naman siya nagbibiro. Ibinuka ko ang aking bibig para magsalita pero wala akong maisip na sabihin. “Consider this as a warning, Celine. Mas mabuti pa kung umalis ka nalang sa lugar na ito bago pa maging magulo ang buhay mo.”