Again And Again And Again の小説・ストーリー

Kung may makakakita lang sa kanya noon, iisipin nilang may nawala sa kanyang kapamilya sa paraan ng pag-iyak niya. “I’ll try again, later. Paulit-ulit kong susubukan na suyuin ka hanggang sa muli mo akong papasukin sa iyong buhay. Hindi ako susuko Gabe. Hindi ako mapapagod. Hindi na kita muling bibitawan oras na binigyan mo ako ng isa pang pagkakataon. Bibigyan kita ng dahilan upang muli mo akong mahalin. Bibigyan kita ng rason, para muling magtiwala.”

Mag-o-overtime sana ang mga ito sa kumpanya kung hindi sila tinawagan at pinauwi. Kunot-noong bumaling si Reuben sa nakaupong ina, ngunit mababakas din ang pag-aalala sa mukha nito. "Ma, ayos ka lang ba? Anong nangyari, bakit biglang tumaas ang dugo mo?"

"One." Sinundan ko siya. "Oops." Natapakan ko agad ang sapatos niya. "Ay! Sorry!" Agad akong umatras. "Sorry! Sorry talaga!" Tiningnan niya lang ang sapatos niya. Pagkatapos ay tumingin sa akin. "Again." "Hindi ka ba nasaktan?" "No." "Sigurado?" "Again." Huminga ako nang malalim. Sige. Kaya ko 'to.

sabi ni Andrew na ito na nagpapaikot sa dice. Huminto sa five bullets ang dice. Nagsimula magbilang si Andrew. Maging si Anthony ay napasunod. "One, two, three, four what the f*ck!" malakas nitong mura nang huminto sa may ahas. Bumunghalit ng tawa ang mga naglalaro dahil imbes malapit na sa finish line ay bumalik siya sa umpisa. Nagdadabog si Andrew na ibinalik ang pato niya kung saan nararapat.

“But I think it exists in moments like this. When I look at you and realize I’d do it all again—every chaos, every mistake—just to end up here.” Napangiti ako. “Grabe ka,” sabi ko. “You’re making it hard not to fall in love again.” “Then don’t resist,” bulong niya. “Let’s just fall—again and again.” At sa gitna ng hangin, dagat, at liwanag ng dapithapon, parang muli kong naalala kung sino ako bago ako naging CEO, bago ako naging asawa, bago ako naging ina.

Binura na din niya lahat ng mga pictures nila sa cellphone niya para wala ni isa mang ala-ala na maiiwan sa kanya tungkol kay Rex. She looked herself on the mirror and started to talk to her self. "Sobrang laki na mga eyebags mo Roxanne Sanchez! Mugtong mugto na din ang mga mata mo. Pumayat ka na din. Kawawa ka naman self! Kalimutan mo na siya! He don't deserve your love!You need to move on! Move on! Kailangan mong harapin muli ang buhay! Don't dare to love again! That's bullshit! Don't ever fall to those damn guys out there! Lahat sila'y manloloko! Walang kwenta! You need to promise it to your self Roxanne! Kaya mo yan! Ajah!"

But God, I can't be okay. Unti-unti akong nanghihina at napapadausdos sa malamig na tiles ng banyo. God! Ayokong damdamin ‘yong sakit na paulit-ulit niyang sinasabi. Please, get rid of this feeling. Ayoko ng ganito. Ayoko nang umiyak. Please, ayoko nang umiyak! Tama na ang lahat na sakit na naranasan ko. Ayoko na! Ayoko na lumuha pa at masaktan ng ganito.

Bumaba ako nang may narinig akong pagkanta. It's been a long day without you, my friend And I'll tell you all about it when I see you again We've come a long way from where we began Oh, I'll tell you all about it when I see you again When I see you again? Napakalamig ng kanyang boses, pero mas masaya akong marinig na masaya ang kanyang boses kaya hindi ko mapigilan ang mapangiti. Finally, unti-unti ng bumabalik ang kanyang sarili at masaya ako sa isiping iyon.

“Are you crazy? How could you say that e, para ko na nga siyang anak?” “Anak? Baka nakalimutan mo-.” “Enough Agnes, my point is don’t hurt her anymore!” “Sige kampihan mo pa yan! Bakit ina-akit ka ba ng malanding babaeng ‘to ha Albert?” “Are you crazy already?” “Baliw? Ako pa ngayon ang baliw pagkatapos ng ginawa mo noon?” “And you want me to repeat it.” “Albert!” “Enough Agnes kung ayaw mong gawin ko ulit ang ginawa ko noon umayos ka!”

"It àll càme sò eàsÿ Àll tĥe lòving yòù gavè mè Ťhe fè3lings w3 shàr3d An̈d I sťill càn r3memb3r Hòw yòur tòuch wàs sò t3ndeŕ It tòld m3 you car3ð Ŵe h@d a onc3 in @ lif3tim3 Buť I juśt còuldn't s3e Un̈til it was gon3 A s3cond on̈ce in @ lifetim3 Maÿbe tòo much to asķ Buť I sweàr from noŵ on̈ If 3ver youŕ in mÿ arms again̈