Novel & Cerita Again My Life

RUAN'S P.O.V Almost eight months and maybe... tanggap ko na na wala na talaga si Arriadne. She already left me. Kaya mas mabuti siguro kung kalimutan ko na lang s'ya. Maybe, it would be better if I came back in to my previous life. No'ng hindi ko pa nakikilala si Ariadne. ''So, you're back in life again, huh?'' sabi ng babaeng nakatayo ngayon sa harapan ko.

I've always dreamed too big for this little town But now I can't remember how to slow it down Time does seem to fly Then it's hard to find, yeah I've grown tired of being stuck in a race Office space, it's all fake, yeah-yeah-yeah Everybody seems to cheat Best believe, that's not me Want a midnight sky, rolling high Take a trip on a whim, oh-whoa-whoa Not a worry for a million miles Flying off, be right back, oh-whoa-whoa 'Cause maybe after all of this time We'll meet again, with time to spend 'Cause even after all this time, would you be mine? 'Cause I'd drop it all just to get you Bring me back to life Bring me back to life, yeah Thank you guys... now its your turn to shine my dearest niec

So, don't ever think I need more I've got the one to live for No one else will do, yeah, I'm telling you Just put your heart in my hands I promise it won't get broken We'll never forget this moment Yeah, we'll stay brand-new 'cause I'll love you Over and over again Over and over again...

hindi makapaniwalang aniya. "Hindi ko alam pero parang ang lungkot mo. When I saw you smile that time I wanna see it again and I think I can help you. I want you to be happy. You're not bad gaya ng sinasabi nila." I look into his eyes again. Ang kaninang namumulang mukha niya ay wala na. Para na siyang maamong tuta ngayon. "But I also understand that you're not comfortable. Sorry for bothering you."

Marahan siyang umiling iling, kung ano-ano na ang naririnig niya dala siguro ito ng pagod dahil galing p siya sa mahabang biyahe kanina at sa grand opening ng kanyang bagong forest resort. Umalis siya sa balcony at tinungo ang kanyang kama, kailangan na niyang ipahinga ang pagal na katawan. Humiga siya at marahang ipinikt ang mga mata at tangayin ng antok ang kanyang buong diwa.. "Mi amor, akala ko ay hindi ka na sisipot" Niyakap ko siya ng mahigpit na parang anumang sandali ay may kukuha sa kanya.

Napatitig pa ito nang matagal doon bago nag-aalangan na ibigay sa kanya. Agad niyang kinuha iyon. Nahagip pa ng mata niya ang nakaburda sa corner ng panyo pero hindi niya na pinansin iyon. Marahas niyang pinunas iyon sa luha niya. “It’s not a simple puppy love now that I’m crying like this, right?” “Ravi…you’re too young. Yes, now, you’re crying, but I know you’ll get over this jȇrk in no time. You’re strong—“

“Ewan ko sa ‘yo.” Binuksan niya ang sariling locker at kinuha ang toothbrush doon. Nagpatuloy naman si Jessica sa pagkukuwento tungkol sa bagong lalaki sa buhay nito habang nagsisipilyo siya. Hindi niya talaga maintindihan kung bakit sa kabila ng naranasan nitong kabiguan sa pag-ibig ay hindi ito natatakot na magtiwala at magmahal muli.

mura ko ng bigla itong nahulog lumapit ako dito at pinulot iyon,I checked the screen of my phone and thank god walang basag pasalamapak akong nahiga sa kama pero agad din akong napaupo dahil sa papel na nasa gilid,pinulot ko iyon at akmang itatapon pero dahil curios ako agad ko itong binasa "My job to you is done nakuha ko na Ang Mana ko at Wala na akong ibang kailangan pa makakabalik ka na sa dati mong buhay and Kung inaakala mong mamahalin Kita nagkakamali hinding Hindi Kita minahal at kailanman,kapag Nakita pa Kita dyaan sa loob NG pamamahay ko mamayang gabi ako mismo Ang kakaladkad sayo palabas"

huminga ko ng malalim ulang impitin ng iyak ko dahil baka distorbo ko ang anak ko. "Honestly, In your arms again is where I want to be. Our love story is not over yet. Let's start our next chapter with an apology from me.." umaasang saad ko dahilan para lumapit siya kinuupuan ko na pinagtakhan ko. "You torn me into pieces.

Hati sa gitna. Parang simbolo ng lahat ng nasira sa amin. Napahawak ako sa bibig ko. At may kasamang papel. Kinabahan ako habang binubuksan. Pamilyar ang sulat. Matigas pero malinaw. Adrian. “If I could trade my life for the heartbeat we lost, I would. But I still want to believe we can start again.” Hindi ko na napigilan. Umupo ako sa sahig.