Novel & Cerita Again My Life

Nasa gitna ng kila Heart at Patrica ang lapida ng lola nila. Sa ngayon ay hindi tuluyang nareresolba ang kaso ni Heart pero base sa mga reaksiyong nakikita ko ay masaya na sila kung nasaan sila. Masaya na silang magkakasama. Napakadaya lang na mas nauna pa silang matanggap pagkawala nila kaysa sa akin na mas matagal nang nawala. Seeing them will forever remind me that life is so unfair. They also made me keep in mind that we should be careful on who we trust for they can make us feel LIFELESS.

I wanna hear it again. "Whatever your problem is...don't you ever give up your life. You're precious remember that." Mas lalong sumikip ang dibdib ko sa kakaiyak. I will not give up Perfi until I find the life that I deserve. At sa oras ding yun, bumalik ang buhay ko. I survived. Everyone celebrated because they thought that I would definitely die. No. I won't die. Mabubuhay pa ako. At hindi ko man aminin Perfi's words bring me to life again.

Bakit ang daming problemang dumadating sa akin Gusto ko lang naman ng kapayapaan Gusto ko lang matakasan lahat ng sakit at hirap “Abo? Andyan ka pa ba? It’s me Clout, please respond to me.” Para akong naubusan ng lakas ng mga sandaling iyon. My life is so messed up, pwede bang ibalik ko nalang ito?

Paanong hindi na sila magkikita sa buhay na ito? Hahanapin pa niya si Amara sa susunod na buhay. Pagkatapos ng mahabang katahimikan, tiningnan ni Argus ang bangkay sa kanyang mga bisig at bumulong nang may determinasyon. "In the next life, I’ll come find you. At sa pagkakataong 'yun, hahayaan kitang pahirapan ako para mabayaran ko ang lahat ng utang ko sa buhay na ito, okay?" saad ni Argus habang dahan-dahang idinidikit ang kanyang noo sa noo ng pumanaw na asawa.

malakas na sigaw niya. Doon ay lalong dumoble ang ingay ng mga tao. Si Zayne naman ay natawa na lang din at napakamot sa ulo sabay senyas sa kanya. And once again when the noise died, she continued. "I've been in so much trouble. To the point of me wishing just to be dead. Kahit sa anong paraan, basta mawala lang ang buhay ko. 'Cause I'm telling you, life is so hard. And it would never be easy, mind you. But one night when I was crying and once again wishing my life to vanish, I accidentally received a call from someone. Hindi ko na idedetalye iyong tawag na iyon but because of that call, I was determined not to harm myself. And instead, I took a vacation to escape. Doon, naging masaya ako.

POV: Alexandra Habang nakikinig ako sa kanya, parang may pader na unti-unting tumatayo sa pagitan namin. Ito na siguro ang pinakamagandang tamang gawin—ang umalis na talaga. Tanggapin ang bayad, bumalik sa kung saan ako nanggaling. Not as someone paid to be here, but back to the life I’ve always known: our small apartment, quiet days, simple routines, the life that never asked me to pretend to be someone I’m not.

[ELIZABETH PATRICIA MEYER] Unang araw ko sa ART LIFE.. Baka this is a way of God para makapag simula ako. Baka ito talaga ang destiny namin ni Lara. Okay na ako sa ngayon na okay siya at ako pwede kong ituloy ang dati kong buhay gaya ng sabi ni ELton. Pero paano kapag kinailangan ko ng humarap kay Lara?

♫︎♫︎♫︎ Ne ane sonyeoneul jiweonaen daeum Manggajin nae moseubeul chaeweonwa Nan machi zombiecheoreom dead alive Sarange mudeom wie taeeona Soljikhi deo mame deune Wanjeonhi dallajin nae face I just killed me with all that pain Ijen da sanggwaneopseo nan Nungameun jeolmange bameun waenji dalkomhae Ohiryeo jayuroweo nan Watch watch gotta watch watch me yeah (Nan nal jugyeo jugyeonwa) ♫︎♫︎♫︎ Napahawak ako ng mahigpit sa dala kong bottled water. Maging ang kamay kong nakahawak rin sa railing ng hagdanan ay nanginginig. Gosh! What have I done to made me feel this? Dahan-dahan akong humarap sa likuran ko upang tingnan kung may tao ba sa living room, pero wala.

“Salamat. Siguraduhin mo lang na walang makakaalam dito. Lalo na si Mama.” “Copy, sir. Gaya ng dati.” I ended the call. For a long while, tahimik lang ako. Ang tanging naririnig ay ‘yung ugong ng makina at mahina kong buntong-hininga. “Pinagtagpi ko ang buhay ko para sa mga taong hindi ko naman sigurado kung mahal ako, habang ‘yung tunay na pamilya ko, halos hindi ko na makilala sa sobrang layo.”

“Grabe, Lucas. Kulay ng buhay mo bago mo ako nakilala, puro grayscale. Buti na lang dumating ako, nagkaroon ng kulay ang mundo mo.” “Is that so?” Tinaasan niya ako ng kilay, lumapit muli at hinawakan ang aking baywang, dahilan para mapatigil ako sa pagtupi. Ang init ng palad niya ay tumagos sa manipis kong uniform. “And what color did you bring into my life, Anya?”