Novel & Cerita Again My Life

Pagkarinig ni Avigail, parang may tinamaan siya sa puso at mabilis na ibinaba ang kanyang mga mata, naramdaman ang takot. Pero piniga ng lalaki ang kanyang baba, pinilit siyang itaas ang mukha at magtama ang kanilang mga mata. Patuloy ang lalaki sa pagsasalita. “Coincidence lang kaya na ang ex-wife ko ay may parehong pangalan mo, Avigail din, ngunit anim na taon na ang nakalilipas, iniwan niya ako gamit ang isang divorce agreement at hindi na siya bumalik. Matagal ko na siyang hinahanap. Miss Avigail, alam mo ba ang kanyang kinaroroonan?"

Hinayaan niya ang sariling mabasa ng malakas na ulan, nakayuko at naawa sa sarili dahil pakiramdam niya nanlilimos siya ng pagmamahal. Gamit ang natitirang lakas ng tuhod ay tumayo ulit si Andy at dahan-dahan na humakbang papasok ng pinto at patungo sa kanyang kuwarto. Nagkulong siya sa banyo at binuksan ang gripo at shower upang walang makarinig ng kanyang paghikbi. Nilunod niya ang kanyang sarili sa luha at umaasa na kinabukasan titila din ito at magkakaroon siya ng panibagong pag-asa para lumaban sa buhay.

Iyak na sigaw ko sa kaniya kaya natahimik na siya at walang nasabi Tumingin ako sa itaas para pigilan ang luha ko "Ngayo'ng nakausap ko na ang kambal I'm done. Ayoko na, gusto ko nang bumalik sa dati kong buhay na tahimik at isang hamak na Low Class na walang patutunguhan sa buhay. Pwede kayong maiwan dito pero hinding hindi ako magtatagal sa bahay na to" tumalikod na ako sa kanila at nag lakad paalis pero bubuksan ko palang ang pinto nang hindi na kinaya nang katawan ko at tuluyan akong bumagsak sa sahig

Mukhang madali ko siyang matatandaan kapag narinig ko. Wala na akong narinig sa kanya pagkatapos nun. Mukhang umalis na siya. Ilang minuto pa ang lumipas bago ako nakapag-isip ng maayos. This is my chance to have a new life. Maybe I can use this chance to be the better me. Maybe I just have to see the brighter side. I know now what to do...

I need to know the reason. Walang tigil sa isip ko ang maikling kaganapan na yun kanina. Ang tagal kong inasam madama muli ang tamis ng mga labi ni Lyresh. Hindi ko inasahan na mangyayari yun ngayon araw. Nabubuhayan akong muli dahil duon. Gagawin ko ang lahat para mabawi siya at maging parteng muli ng buhay ko.

“Sige na naman, babe. Patawarin mo na ako. What do you want me to do for you to forgive me? Baka pwedeng idaan ko na lang sa regalo?” Muling bumuntong-hininga si Lance. “Alright. You’re forgiven. But please patawarin mo na rin talaga ako. Mag-move on na tayo sa pagkakamaling nagawa natin at hindi natin ginawa. Let's go back to where we used to before, babe. Maging sweet ka na ulit sa akin please...” “Napatawad na naman talaga kita. Kaya lang hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit naiinis pa rin ako sa ‘yo. Maybe I’m just stress dahil sa trabaho.”

Gusto kong ngumiti dahil masaya at hindi dahil kailangan kong ipakitang ayos lang ako. I want to live again! I want someone to hold me like enzo did before! I want to feel loved and wanted! At higit sa lahat, gusto kong tuparin ang pangarap namin noon, ang mamuhay ng tahimik. Gusto ko nang buhay na hindi ako araw araw natatakot o nag aalala na baka masundan ako ng mapait kong nakaraan. I just want to be a normal person again!

Nagpalipas muna ako nang ilang sandali sa loob ng cubicle at nang kumalma ay lumabas na ako bago naghilamos ng aking mukha. Tinitigan ko ang buong repleksyon sa salamin at nakita ang malaking pagbabago roon. Today, I realized that I have stopped living my life. I was just waiting for each day to pass by and just living with the thought of tomorrow. My whole life is falling apart in front of me and all I can do is stare blankly. I am not living my life any more, I was just waiting. Naghihintay sa isang bagay na hindi ko rin naman alam kung ano.

Ngumiti ito sa akin, for sure kanina pa ito naiinip dahil ang tagal ko, kasalanan niya dahil wala man siya pa warning na may pa ganito siya. Nasa harap na niya ako ng agad siyang lumuhod. May nilabas siya na maliit na red box at binuksan ito, tumambad sa akin ang kumikinang na singsing. "Sorry, baka magbago pa ang isip mo.. Marry me again tomorrow love. You're Still The One that I want to spend my whole life. The one who carries my babies and the only girl na makikita ko araw-araw. Will you do the same?" kahit hindi na siya magtanong panay tango na ako sa unang sinabi niya pa lang.

na asal hayop na naka-guhit pa ang pilyong ngiti sa kanyang labi kaya naman dahil sa inis ay nakaisip ako ng paraan upang matahimik ang mokong na to. "Life,activate the Salvation: Illusion." Saad ko kay Life na agad naman niyang sinunod, so kinalabit ko ang prinsepe, nang mapatingin saakin ito ay agad ngang nag- activate ang Salvation: Illusion na nagpatulala sakanya, uh! bahala siya hindi ko tatanggalin yan hanggang mamayang last period hahaha.