Alamat Ng Perlas Ng Mindanao นิยาย & เรื่องราว

usal niya habang dumadaloy ang saganang luha sa kanyang mga mata. "NASAAN na si Magda? Naghihintay na ang costumer niya!" Tinig iyon ni Perlas mula sa labas ng silid. Batid niyang galit na naman ito base sa tono ng bose. Kaagad siyang nagkunwaring nag-aayos ng make up sa harap ng salamin dahil alam niyang papasukin siya roon ng bakla. At kagaya nga inaasahan ay pumasok nga si Perlas sa kwarto. "Ano ba, Magda? Hindi ka pa ba tapos diyan? Naiinip na si Mr. Corpuz!" mataray na sabi ni Perlas habang kinakalampag pinto.

Isla Malinao, Catanduanes Naglalakad-lakad ako dito sa dalampasigan para manguha ng mga shell hindi kalayuan sa bahay namin ng may makita ako na parang may bagay na nasa aplaya kaya tinungo ko ito kaagad, nagulat ako ng makita ko na hindi bagay kundi tao na walang buhay ang nakita ko kaya nahintakutan ako na napaatras.

Nabasag ito ni Charlie sa ilang piraso nang walang masyadong pagsisikap. Kinuha niya ang isa sa mga piraso habang sinuri niya ito. Tulad ng inaasahan, mayroong tatlong puting butil na nakadiki sa likod ng shell. Ito ang Banal na Perlas ng Karagatan, isa sa Pitong Kayamanan ng Budismo, at dahil langkap ito ng shell ng kabibe, mas ispiritwal pa ito.

Lahat kami napatingin din sa kanya. Nagkamot muna ito ng batok at tumingin sa akin. Shit! Yung muscle sa braso niya nakakalibog pati buhok sa kili-kili niya. "Kasi po, mas malaki sahod dito sa Manila." Tumango na lamang si Tita at Papa sa sagot ni Kuya Den. Tama nga rin naman. Sa Mindanao ay maliit lang ang minimum samantalang dito sa manila ay nasa 500+ ang per day.

Simula noon takot na siyang bumaba sa dalampasigan para sumakay ng bangka. Ang Isla Vermuda ay isang malayong baryo na matagpuan sa dulong bahagi ng Mindoro at madalang marating ng mga tao. Kaya kahit ang may mga katungkulan ay hindi ito agad mapasyalan dahil halos isa’t kalahating oras ang gugulin bago marating ang isla. Kaya naman halos lahat ng kabataan doon ay hindi man lang nasisilayan ang ganda ng kanilang syudad, at ngangarap umalis ng lugar na iyon para makapag-aral kahit sa hindi sikat na kolehiyo.

Masyado siguro akong nalibang sa bagong buhay ko. "Oh my gosh" Dinig na dinig ko ang singhap nya. "Coast Line. Damn... Big time pala talaga ang mga Monteclaro... Andami nilang branch nyan. Batangas, Palawan, Siargao, Boracay at... main branch. Sta. Barbara Dela Costa, Quezon province. Shit nasa isla ka?" "Hindi ko ba nasabi sayo?"

"Yes, Ms. Ffion. Lahat ng bagong dating ay galing lahat sa Mindanao. Ang panglimang batch ay manggagalaling sa Visayas." "Good. Hangga't maari, sariling yaman ng Pinas ang gusto kong gamitin natin sa products natin. O siya, Mrs. Navarro, pupunta lang ako sa Packaging Section. Keep up the good work!" Saka siya tumalikod at tinungo ang ibang pintuan.

biro nito at nagpaalam na. Tamemeng sinundan niya nang tingin ang lalaking lumabas sa pintuan. He's unbelievable. He didn't even give her time to think it over. Mukhang mapapasubo siya sa agent na iyon. Binuksan niya ang envelope at sinilip ang laman. Mapa iyon ng lugar na pupuntahan niya. Nephilim City, formerly Andromida estate is an island that lies near the border of Philippine National territory and part of La Salvacion Province. It is a fast-growing city officially owned and developed by the Andromida family.

Ayon sa napagkasunduan, nakakuha ang Lumina ng mahigit sa sampung ektaryang lupa sa silangang bahagi ng Dumaran, specifically sa barangay ng Danleg. Pinili namin ang lugar na ito dahil sa malawak na beachfront nito na angkop sa plano naming pagpapatayo ng daungan in the future. Kapag nangyari ito ay didiretso na sa Danleg ang barko ni Mang Danny mula sa biyahe nito sa isla, imbis na dadaan pa sa main port ng Dumaran.

Ngumuso siya. “Siargao na naman? Come on, Gabby. Ang dami mong pera pero sa iisang lugar ka nalang lagi pumupunta? Why not Boracay or Palawan? Magaganda ang lugar sa Palawan. There’s El Nido, Coron, and Puerto Princesa. Ang daming beaches.” Ngumiti ako.