Alamat Ng Perlas Ng Mindanao Mga Nobela at Kwento

Chapter 57 Jela May hinanda pa palang surprise sa terrace ng penthouse nito. Ang ganda dahil may mini swimming pool pa ito sa gilid. Parang sa mga nakikita ko lang sa mga magasin noon na luxury hotels sa ibang bansa. "Wow, ang ganda ng view dito," sabay gala ang paningin sa paligid, partikular sa ganda ng lungsod ng Manila. "We can relax here for a while," iginiya siya sa sofa.

Nagpaalam kami kina Nanay para puntahan ang Barangay Maharlika kung saan doon ipapatayo ang mansyon ng mga Alvares. Evron is quite familiar with the road so it was an easy ride. Isang pribadong eskinita ang pinasok namin. Maharlika is on the northern of the Isla Vida, malapit sa susunod na lungsod. Nasa unahan pa ito ng tianggehan at ilang kilometro pa ang dadaanan. It's like a subdivision in a province but instead of normal houses, it has three mansions. Two on the left and one to the right. Nasa kanan din ang lokasyon na tinutukoy ni Mrs. Alvares sa email niya.

Lumapit si Joanne, at tuluyang nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. “Unang ginawa ng ama ko ang kuwintas na ito, at ang perlas din na ito ang pinakamahalaga dito. Ito ang pinakamagandang gintong perlas mula sa dagat ng Southern California, na nagkakahalaga ng ilang milyong dolyar. May nakaukit din dito na apelyido ng pamilya ko. Kung hindi kayo naniniwala, maaari kayong lahat na lumapit at tingnan.” Lahat ng naroroon ay sinilip ito.

Liningon ko pa ang mga kasama namin na nakasunod sa likod at tila nag-aasaran. Ngunit pagbalik ng tingin ko sa harapan ay bahagyang nanlaki ang mga mata ko matapos makita ang maraming tindahan ng tsinelas. "Ang dami," bulong ko. Lahat ata ng nakita ko sa online at maging sa siyudad ay meron dito. Celeste laughed, "Marami talaga 'yan. Liliw is the Footwear Capital of Laguna. Pili tayo."

sabi nito. Ngumuso ako sa sinabi niya pero tumango rin. Naging daily routine ko na yata ang bumisita sa asul na dagat ng Pontevedra. May mga mangingisda pa nga akong nakilala roon. I even bought a pearl to a fisherman before. Maganda kasi at puting-puti ang kulay kaya binili ko na. "Manong, kaninong mansyon iyon?" Tinuro ko ang malaking mansyon na nasa dulong bahagi ng dalampasigan. Kahit nasa kabilang parte ito, kita kung gaano kalaki at kaganda ito.

Chapter 106 SUMAKAY silang lima sa isang mahabang sedan at dumiretso mula sa airport papunta sa hotel na na-book na ni Camila nang maaga. Habang nasa biyahe, nalaman ni Camila na ang buong pangalan ni Manager Perez ay Ignacio Perez o "Iggy", 31 taong gulang at taga-Virac City, ang capital ng province na iyon. Si Iggy ang may hawak ng karapatan sa islang nais bilhin ni Camila. Ayaw ni Iggy i-develop ang isla kaya pinagbili na lang nito. Hindi na si Camila nagtanong kung bakit.

Chapter 55 – New Dawn The sun was just beginning to set when Liam and Celine finally arrived at the private resort. Malayo ito sa Manila, isang lugar na pinili mismo ni Liam—secluded, tahimik, surrounded by the soft whispers of waves crashing against the shore. Walang kasama, walang istorbo, walang cameras—just them.

Tatlo sila ay nakalingon na sa akin. Tumango-tango si Aling Perla. "Mabuti naman kung ganoon, mas malilibot ka niya sa coast sa araw ng pista. Basta ay magsaya ka lamang bukas at sa susunod pang mga araw ng pista lalo na at ito ang unang beses mong mararanasan ito pero lagi ka pa rin mag-iingat, hija." paalala niya, kita kong tumango-tango rin si Mang Pedro bilang pagsang-ayon sa sinabi.

Sinipa ang kanyang mga pandama, at malapit na niyang itulak si Angeline. Gayunpaman, huli na siya. Tinanggal ni Angeline ang kanyang damit. Sa susunod na segundo, namula si Angeline nang kinagat niya ang kanyang labi at umupo kay Darryl. Bigla, ang basement ay napuno ng pag-iibigan. ... Sa kabilang panig, sa Pearl City. Ang Lungsod ng Pearl ay isa sa mga pinaka-maunlad na lungsod ng baybayin sa Crescent Moon Principality. Ito ay walang uliran na buhay na buhay sa araw na iyon.

“Ayos lang po manong. Pasensya na nakatulog ako. Sige po, ituturo ko na lang sa inyo pagkapasok po natin sa loob at hindi po Ngala, N Gala po. Nakahiwalay po ‘yong N sa Gala kapag babasahin niyo.” “Ah ganoon po ba sir. Dalawang beses pa lang kasi nakapaghatid rito sa lugar niyo.” Sabi niya’t sabay iniliko niya ang sasakyan papasok na nga sa dating lugar na kinalakihan ko. napabuntong hininga ako habang pinagmamasdan ko ang mga talahiban na naalaala kong Nadaanan ko rin noong lumabas ako ng lugar na ‘to. Wala pa rin pagbabago sa lugar na ‘to at kagaya nga ng sinabi ni Manong, wala pa sa app ‘tong loob ng Ngala. Maliit lang naman na lalawigan ito na kasunod ng San Pedro. Wala pa ata sa kalahat