Novel & Cerita Alamat Ng Perlas Sa Mindanao

Chapter 1 Philippines 1930 NAPANGANGA SILANG apat sa kagandahan ng Time Gold Resort at sa kagandahan ng dagat rito sa El Nido Palawan. Ang bascuit archipelago ng bansang Pilipinas. Blue na blue iyon na siyang paboritong kulay ni Asula. Ngayon lang siya nakapunta sa ganitong lugar at nakakita ng ganitong tanawin.

turan ko. "May point, hindi naman por que panandalian ka pa lang nililigawan ay easy to get na agad," wika ni Gela. "Yes, huwag lang isusuko agad ang perlas ng Pilipinas," komento ni Osang. Nagtawanan tuloy kaming tatlo nang dahil do'n. "Grabe naman kayo sa 'kin, hindi naman ako gano'n. Saka alagang-alaga ang perlas, naka-lock pa 'yon sa baul para sure," giit ko.

paliwanag ko. "Kaya nga, pansin ko eh ilag ka sa kanya. Kaya piliin mo sa Maynila para kahit papaano ay hindi kayo magkita dahil dito na siya mananatili, pero syempre, siguradong magkikita kayo kung papasyalan niya iyong nobya niya. Kaso baka malabo dahil may sariling bahay iyon doon bukod sa bahay ng mga kapatid niya. Kasi napakalawak ng Maynila kitang-kita sa mapa. Yun lang meron din ang Playa sa Batangas kaya baka pabalik-balik iyon doon at dito panigurado yan. Basta, piliin mo roon o kaya sa Cebu. Sa San Carlos. Para siguradong panatag ka. Kilala kita Yacinda. Kaibigan kita. Simula pinanganak tayo ay magkasama tayo. Sa dibdib ka ng Inay kumuha ng gatas mo."

Masyado siguro akong nalibang sa bagong buhay ko. "Oh my gosh" Dinig na dinig ko ang singhap nya. "Coast Line. Damn... Big time pala talaga ang mga Monteclaro... Andami nilang branch nyan. Batangas, Palawan, Siargao, Boracay at... main branch. Sta. Barbara Dela Costa, Quezon province. Shit nasa isla ka?" "Hindi ko ba nasabi sayo?"

“Ano’ng babalik sa Mindoro ang pinagsasasabi mo? Hindi pa naman tayo umaalis ng Mindoro, ah! Nandito pa tayo sa Puerto Galera and Puerto Galera is still a town of Oriental Mindoro, hindi pa naililipat,” pang-aasar ni Victor sa nurse, “wala pala ang babaing ito, e. Naturingan pa namang summa cum laude daw, bobo naman sa Philippine geography.” Dagdag pang pang-iinis.

Pero bandang norte ang pupuntahan namin. "Anong beach ba pupuntahan natin?" I asked them. "Agno, Pangasinan." Nagulat ako sa sinabi niya. "Have you been there, Enrico?" Luisa asked. "Hindi pa ako napupunta doon. Pero sa Alaminos, Pangasinan napuntahan ko na." Hindi ako maka-relate sa kwentuhan nila.

Mabilis din kasing magpatakbo si Manong Danilo. "Saan po ba sa Apayao ang rest house ng mga Alcantara?" tanong ko. "Sa may bayan ng Luna, hija." Hindi ko kabisado ang lugar pero sana nga ligtas kami rito. "Huwag kang mag-alala at sigurado akong ligtas kayo rito ng kapatid mo. Kami lang ang nakakaalam sa rest house na ito ng mga Alcantara. Every month pumupunta rito si Sir Cassian."

Ngunit para kay Caelum, walang halaga ang pera kung wala ka namang taong maililigtas gamit iyon. --- SA EL NIDO, Palawan matatagpuan ang isa sa pinakamahalagang bagay sa buhay ni Caelum— ang Lucia Delacroix Children’s Medical Center. Isang charitable pediatric hospital na ipinangalan nito sa yumaong ina.

ELENA POV Dumaong yung maliit na lantsa namin sa isang tago at liblib na pampang sa El Nido. Yung buhangin dito, hindi katulad ng sa mga sikat na resort na nakasanayan ko. Mas pino ito, kulay gatas, at parang hindi pa talaga napupuntahan ng mga tao. Kristal sa linaw yung tubig, tipong kitang-kita mo yung mga isda sa ilalim na chill lang lumalangoy, walang pakialam sa gulo ng mundong iniwan namin sa Maynila.

"Yes, Ms. Ffion. Lahat ng bagong dating ay galing lahat sa Mindanao. Ang panglimang batch ay manggagalaling sa Visayas." "Good. Hangga't maari, sariling yaman ng Pinas ang gusto kong gamitin natin sa products natin. O siya, Mrs. Navarro, pupunta lang ako sa Packaging Section. Keep up the good work!" Saka siya tumalikod at tinungo ang ibang pintuan.