Novel & Cerita Alamat Ng Pinya

paliwanag pa ni Dina sa anak niyang si Angela. "Ganoon po ba? Ang akala ko pa naman ay may pamilya siya dito sa Maynila ngunit nasa probinsiya pala lahat at tanging siya lang ang nandito ngayon sa Maynila," sabi ni Angela sa mommy niya. "E, saan po ba siya nakatira ngayon?"

Tanong ko, ngayon ko lang narinig ang pangalang yun kaya nalilito ako. "Kasambahay nila Angel hija, taga sa amin din. Kapit bahay namin sila sa Mindoro. Sa iisang baryo kami nakatira. Isa lang kaming mahirap na pamilya doon kaya gusto sana naming mamasukan sayo para naman makatulong na rin kami sa aming pamilya sa probinsiya," pahayag naman ni aling Mercy. "Ah ok po Aling Mercy. Actually maghahanap sana talaga ako at kanina lang ako nagtawag sa mga kaibigan ko dahil kakauwi ko lang kahapon," paliwanag ko naman.

Wow na wow talaga. "Sa pagkakaalam ko, ang tanging nakakatira lang sa lugar na ito ay ang isa sa mga pinakamayayamang pamilya na namumuhay sa buong Pilipinas." Miyerna says. Isa ito sa magaling na tauhan nila Mama Joan sa farm. "Yes, you are right, Miyerna. This is the most top Prestigious Mansion Subdivision that exists here in the Philippines." sangayon ko sa sinabi ni Miyerna.

Maputi 'yon na may batik ng dilaw. "Akala ko naman kung ano na ang nangyari." Naupo siya at sinimulang kainin ang ice cream. "Alam mo, may pineapple farm sa Bicol. Gusto mong makita?" "Pineapple farm? Akala ko sa Mindanao." She doesn't really know much about geography. "Sa Mindanao 'yong pinakamalaki. Pero sa Bicol, mayroon din. Punta tayo at isama natin sina lolo para makapasyal."

“Napakaganda talaga ng lugar na ito,” aniyang nilalanghap ang malamig na simoy ng hangin. Nakapikit pa siyang dinadama ito na animo’y nasa isang pelikula lang. Sa lugar din nilang ito matatagpuan ang natatagong lugar na kung tawagin ay Ilog Minanga. Pinaniniwalaan din kasing ibiniyaya ito ni Bathala; ayon na rin sa mga kanayon nila. Kaya naman dahil sa angking ganda at kakaiba maraming mga mandarayo ang nahuhumaling mamasyal na siyang pinapayagan naman ng kanilang pamunuan.

Malalim siyang humugot ng hininga bago niya sinagot 'yong tawag. "Miss President Jiliaveen." Banggit niya sa pangalan nito. "Kumusta ka? At nasaan ka ngayon?" Nag-aalalang tanong nito sa kabilang linya. "Huwag kang mag-alala nasa maayos akong kalagayan," sagot niya. "Mayroon akong bahay dito sa Laguna." Pag-amin niya. "Mabuti kung ganoon, pwede ko ba malaman ang address mo? Don't worry Chris mapagkakatiwalaan mo ko." Hirit ni Jiliaveen.

tanong ko sa babaeng nagtitinda ng mga kakanin sa gilid ko. "Ano 'yon?" mabilis niyang tugon. "A-Anong lugar ho ito? Nasaan ako?" "Nasa Sta. Monica ka. El Nido, Palawan." Saglit akong hindi nakasagot. Palawan? So kailangan ko pang sumakay ng barko para makabalik sa Manila?

"Manang, alam niya po ba ang lugar na ito?" Ipinakita ko kay Manang ang pangalan ng isang lugar na hindi pamilyar sa akin. Nagtagpo ang kilay niya, at parang nahihirapan itong basahin. Kinuha ang salamin at isinuot niya ito, at saka binasa ang nakasulat na address sa papel. "El Black Santo Domingo?" She looked at me with a creeping look in her eyes. "Hala, dong. M-Malayo ang lugar na iyan at nasa tuktok ng islang ito. Pero ang likod ng bundok na iyan ay ang tabi na ng dagat."

igting ang mga panga na sagot n'ya rito. "If that's your plan, then kasama mo kami Ponce! He is in the Philippines at territoryo natin ang Pilipinas, kahit saan pa s'ya magtago mahahanap at mahahanap natin s'ya," sabat ng ama ni Trina. Malamig at nakakatakot ang boses nito at alam n'yang delubyo ang hatid nito kapag ito ang gumalaw. "Thank you mga tito's pero hindi ko na kayo aabalahin pa sa gyerang ito. Ang pagsama n'yo sa akin dito ay isang malaking bagay na para sa—,"

aniya. Napatingin ako sa orasan. Mag alas dos na bakit ngayon lang siya naka uwi? Saan ba siya galing? “Sa Palawan ako galing,” sabi niya mukhang nahulaan ang laman ng isip ko. “May property akong tiningnan doon. Tumawag ako kasi–What the fuck!” Nailayo ko sa aking tainga ang cellphone nang marinig ang malakas na kalabog. Anong nagyari?