Alamat Ng Pinya の小説・ストーリー

“May inuutos po ba kayo?” Umismid si Aling Poring. “Oo. Bumaba ka sa basement.” Napatigil si Lyka. “Basement po?” “Oo, basement,” inulit niya, tila naiirita sa simpleng tanong. “Doon nakalagay ang lahat ng pormula ng paglalaba—‘yung hindi basta-basta hinahawakan ng kung sino. Kailangan ko ‘yon ngayon din.”

Pero bandang norte ang pupuntahan namin. "Anong beach ba pupuntahan natin?" I asked them. "Agno, Pangasinan." Nagulat ako sa sinabi niya. "Have you been there, Enrico?" Luisa asked. "Hindi pa ako napupunta doon. Pero sa Alaminos, Pangasinan napuntahan ko na." Hindi ako maka-relate sa kwentuhan nila.

Inaamoy amoy niya pa ang hawak na pinya na tila bangong bango sa prutas. "We have too many pineapple. You think mauubos mo lahat 'yan? Iwan na lamang natin yung iba sa staff ng resort." Mungkahi niya. "No! Dadalhin ko 'yon sa Manila." "Lahat 'yon?" "Oo, bakit? Saka amoy palang siguradong natamis na. Iuuwi ko lahat 'yon sa condo." He unbelievably look at her. "Marami naman niyan sa department store, mas okay bumili dun. Tapos malinis na at wala nang balat. 'Di ka na mahihirapang magbalat isa-isa."

Napahinga ng malalim si Aling Maria saka siya nagsalita. “Bata pa lang kami, madalas ng ikwento ni inay amg tungkol sa mahal niyang si Senyorita Dorina. Bunsong anak siya ng mga Singson kung saan naninilbihan si Inay. Ang pamilya nila ang isa sa pinakamayang pamilya dito sa Vigan. May plantasyon sila ng tabako na nasa loob mg Hacienda Katrina.” “Sino si Katrina?”

Gising ka na? "Yes hon, long story pero I'm with Jeff my best friend place at Pangasinan. I miss you hon." sambit nito. Hindi alam ni Angelica kong tutugunin ba niya ang sinabi nito. Kaya okay lang ang naisagot niya. Naputol na ang tawag dahil sa hina ng connection nito.

napa buntong-hininga na lang ako. "Ano pa ba ang magagawa ko. Saan kami magtatago." "Sa Lanao Del Norte. Sa Linamon." "Magbihis ka. Di nila pwedeng malaman na may kaya tayo, na nagtatago tayo." He hand me a cloth. It's is simple cloth. Not in my tease. Padabog ko itong kinuha. "And give me your phone. Your credit card, lahat." nanlaki ang mga mata ko.

sermon niya. What? May inutusan siyang isang kasambahay para ipaghanda ako ng mga dadalhin kong damit. “Saan tayo pupunta?” inaantok ko pang tanong. “Sa Palawan. Bumangon kana dyan. Aalis tayo mamaya!” Kahit inaantok pa ako ay wala akong nagawa. I didn't know about this party. At ano? Business partner ni papa? Damn! I didn't know about this!

Kumuha siya ng piraso gamit ang tinidor at agad tinikman. “Grabe, ang gusto ko dito sa pineapple from Mrs. Pinya,” sabi niya habang ngumunguya, “hindi siya gano’n ka-asim, may tamis siya, and super lambot. Perfect pang halo sa ulam.” Nag-react agad ang chat. [PinyaFanatic]: “Legit yan! Lagi din ako bumibili kay Mrs. Pinya 🤩” [FoodieSeer]: “Nagugutom ako, Reiaaa, pa-deliver 😭”

Ang pinakamatamis na pinya na ang origin ay nagmula sa isang parte ng kabikulan, sa bayan ng Daet, Camarines Norte. “Well, iyan ang pag-uusapan namin, lola. I have an appointment with him any time this week. And he already gave me his assurance that we will have a closed deal regarding our negotiation a week ago. Formality na lang ang kailangan. And of course, the contract signing. Kaya naman ipinahahanda ko na rin ang kontrata.”

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.