Albus Dumbledore Quotes Novels & Stories

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Umiiyak si Abby habang nakaupo sa sofa, at yumakap sa ina sa takot: "Mommy, natatakot ako. Hindi mo alam, muntik na kitang hindi makita." "Huwag kang matakot, baby, okay lang." Pinapagaan ni Lucy ang likod ni Abby, "Sobrang naawa ako sa yo baby. Huwag mong ulitin ang ganitong delikadong bagay." "Tama." Sumunod si Oscar at nagsabi, "Huwag mong laging iisipin na si Albert ang nararapat sa iyo. May mas magaling pang lalaki kaysa kay Albert. Alm mo anak, magpatuto ka na lang sa ate po ng tamang paraan ng panghihusga ng maayos na alalki.”

Dahil, alam niya na hindi niya dapat galitin si Albert. Nang sumuko na siya sa kapalaran niya, tumingin sa kanya si Albert na may malamig na ekspresyon sa kanyang mukha bago sinabi, “Narinig ko na sobrang taas ng tingin mo sa sarili mo. Mukhang iniisip mo na may mataas kang katayuan at pagkakakilanlan. Kung gano’n, ipapadala kita sa isang lugar kung saan magiging sobrang taas ng pagkakakilanlan mo!”

matigas na tanong ng matanda habang itinuturo ang mga kuwadrado. Humakbang paabante si Argus habang nagliliyab sa galit ang kanyang mga mata. "Lumayas ka rito," malamig na utos ni Argus na may kasamang mariing pagtitig sa ama. Nairita si Alberto sa narinig na pambabastos mula sa sariling dugo. "Hanggang kailan mo ba balak magmukmok at maging miserable dahil sa isang babae?" bulyaw ni Alberto upang gisingin ang anak.

Inabot naman ni Albus ang mga iyon. “Okay, tell Mrs. Tolentino my great appreciation.”

“Naiintindihan mo na ba ngayon? Tigilan mo na ang pagpapahiya sa sarili mo dito—hindi kailangan ng anak ko ang isang hampaslupa na katulad mo! Sapat na si Dr. Georg.” “Talaga?” Tumawa si Frank, habang umuiling sa tiwala ni Alba. “Kung ganun, sa palagay ko ay dapat kong sabihin sayo na minsan ko nang natalo si Professor Roberts.” “Ano?!”

"Same! I like Dumbledore! Have you finished reading all of it?" "Of course, I had read all of the books, even the 7th part, it was so dark." Nanlaki ang mga mata ko, kita ko ang saya rin sa muka nya at may kung anong ekspresyon iyon na hindi ko maipaliwanag. Gulat? Excitement? Hindi ko alam. Basta ang masasabi ko lang, ang cool lalo nang gayahin nya ang accent nila Harry Potter.

"Mangyaring uminom ng tsaa, Honorable Mister Joeman." "Paki-drop ang honorifics." Umiling si Albert. "Ako ay isang matandang geezer na may isang paa sa libingan." Ngumiti si Wilbur at tumingin kay Albert. Sabi ni Albert, "Huwag kang mag-abala na tumingin. Mayroon akong kaunting lakas ng espiritu sa akin upang mamahala sa Kagawaran ng Paranormal na Pananaliksik at Depensa."

tanong ko, ang kaba ay muling bumabalik sa dibdib ko. "Hindi ko alam. Pero kung sino man ang nagpadala nito, nagkamali sila ng kinalaban," sabi ni Lucius habang tinititigan ang mga itim na dahlia. "They think they can scare us out of our home. They forgot that I am an Alvero, and you are a Dizon. We don't just bloom; we thrive in the middle of the storm."