All Souls Day Message นิยาย & เรื่องราว

CHAPTER 10 Bakas ang matamis na ngiti sa labi ko sa panibagong araw na sinalubong ko. Ngayong araw ring ito napagpasyahan kong sabihin ang naging desisyon ko. Today is sunday, maybe some people right now ay mga nasa simbahan. Para pag-lingkuran ang diyos, para magdasal o humingi ng kapatawaran.

At ang totoo, gusto ko na itong tapusin bago pa dumami ang madamay. “Hindi ito tungkol sa pagpili mo, Moreya,” mariin kong sagot. “Ito ay tungkol sa buhay ng lahat ng nadadamay. Sa bawat araw na pinapatagal mo, may namamatay na tauhan, may nasasaktan. At ayokong dumating sa puntong pati ikaw… mapahamak nang tuluyan.”

Kung hindi, edi sana more than twenty ang inalokan ko. Chineck ko rin 'yung direct messages ko sa app, wala namang mensahe. Dahil sinabi ko na sa kanila na mas mabuti lapitan ako sa discord app kapag may ipapabasa sa email kung sakali mang makaligtaan ko. Nang masigurong wala nang ibang mensahe ay nag iwan ako ng isang mensahe sa general chat. "Ayoo~ It's nice to see you all having fun~ Sunday is fam day so if you need me, I'll be checking dms at my phone. Have a blessed day!"

And I finally realize that I am mine before I am ever anyone else's. I was on my way out sa campus no'ng nag vibrate 'yong phone ko. kinuha ko ito and a pop-up message from Jaq appeared. Jaq: whatever happens, I'm glad we met :) And this was the first sincere message I have received from him. Sining Fedeli: And even if you're not here to stay, I'm happy the universe allowed your soul to stop by :) Sent

At may isang maikling mensahe: "Ang pag-ibig ay ang huling pundasyon. Ngayong gabi, isa sa inyo ang kailangang sumuko, isa ang kailangang mamatay, at isa ang kailangang maghari. Ang orasan ay nagsisimulang tumakbo... muli."

Nagpadala ng mensahe si Thea sa lahat ng mga universe bago siya sa pamamagitan ng paggamit ng kanyang Zen. "Mga kapwa ko kasama, kasalukuyan tayong nahaharap sa pinakamalaking banta sa kaligtasan ng Human Race. Kung hindi natin mapigilan ang Dooms, lahat ng ating universe ay mawawasak. Ang ating mga tao ay ganap na mapapawi."

Sobrang mahal siguro nito, kaya kahit matagal na 'tong nandito, ni hindi man lang nasira. Binuksan ko iyon, at nakitang napakaraming mensahe ang naro'n, isa sa mga pumukaw sa atensyon ko ang mga napaka-habang mensaheng ipinadala niya sa akin. Binuksan ko ang mensahe niyang may nakalagay na “Day 1” Message: Sean Castrello [Day 1]

Agad kong binuksan iyon para mabasa ang mensahe. From: Lazarus Stop it with your non-sense. You're not healthy for my mental health. I am now doing well. Please respect the death of her. I already mourned for her death. Where did you get my number? Another message popped up. From: Lazarus Never mind. I'm blocking your number. I don't want to hear anything from you. Nahirapan akong makaahon sa pagkamatay niya, ikaw lang ang nagtangkang magpaalala sakin at sinasabing buhay pa siya. Tanga ka ba? Nailibing na ang bangkay niya. Hindi siya ang Diyos, hindi mabubuhay ang patay na.

Ang mga mensahe ng assistant niya ay sunod-sunod, at ang inbox niya ay parang digmaan ng deadlines at mga reschedule. Ngunit kahit gaano siya ka-busy, hindi niya maalis sa isipan ang nangyari kagabi. Ang halik. Ang titig ni Arcturus bago siya bumitiw. Ang mensahe nitong, “You have no idea how much that ‘maybe someday’ keeps me alive.” Ilang beses niya iyong binasa bago matulog.

Ilang saglit pa'y isang mensahe ang lumabas mula rito. Dear Marama, Huwag mong ikahiya kung ano ka. Maging proud ka sapagkat ang dugong nananalaytay sa iyo ay sagrado. Ang isang katulad mo ay pagpapala rito sa mundo. Kung maaari sana, nais naming hubugin ka. Ang mundo'y nasa panganib, ang kasamaa'y malapit nang sumibasib. Nawa'y paunlakan mo kami.