Alulong Ng Aso นิยาย & เรื่องราว

"Woohhh! Ang sarap! Alak is life!" Napahalukipkip na lamang si Ashton ng muli itong magsalin sa baso. Nang matapos nitong inumin ang laman ng baso ay ipilig nito ng ilang ulit ang kanyang ulo. Duda ni Ashton ay lasing na ito. "Taena!" Kasabay ng pagbitaw niya ng mura ay ang pagdukdok niya sa mesa. "Ikaw ang gusto kong lasingin pero ba't ako 'yong nalasing?"

Yun nalang ang pantawid gutom ko pero minsan mahapdi na rin sa tiyan. Sa totoo lang mas masarap pa ang pagkain ng aso nila. Kasi ang aso mamahaling dog food pa. Pero hindi ako pwedeng magreklamo. Kung ano lang ang meron yun lang, kesa naman sa magutom ako at mas malala pa kung parusahan ako ulit ni Tiyo. Ayoko nang maparusahan. Ayoko nang matulog ulit— sa kulungan ng aso.

kumakain ng pagkain ng aso? Baam! Ipinatong ni Lucas ang kanyang mga palad sa mesa. "Ang aking aso ay kumakain ng pagkain ng aso sa buong buhay nito. Ngayong nandito tayo sa mansyon ng Woods, hindi ba ito magkakaroon ng mas masarap na pagkain?"

Gusto ko na rin lumabas pero natatakot ako at baka masagasaan lang ako kaya malaking tulong talaga itong aso sa akin. Kasalukuyan akong nakaupo rito sa sala habang hinahaplos ako ang balahibo ng tuta na ngayon ay nakahiga sa aking binti. "Sarap buhay, palamunin na nga nagdagdag pa ng isang palamunin na aso," dinig kong sabi ni Tita Solen. Hinayaan ko nalang ito sa mga sinasabi niya at ilang sandali pa ay may nag doorbell at narinig ko ang boses ni Carlos.

Pinatigil ni manang Doring ang aso ng makita kaming kinakahol nito. "Pasensya na kayo, hindi ko kayo agad napuntahan, pinatay ko lang ang kalan nagluluto kase ako ng ulam." Hinging pasensya sa amin ni manang Doring. "Okay lang po, nagulat lang po kami sa pagkahol sa amin ng aso." Sagot ko. Si Szai naman ay masamang nakikipag titigan sa aso. "Ano kaba Szai para kang sira na nakikipagtitigan sa aso." Sita ko.

" [fanacc_dami: Babae, ikaw… sinisikap mo bang patayin ako sa tawa at kunin ang ilan kong Ant Huabei accounts?] [Sexy cockroach: 6. Ang hangin ng bean syndrome ay sa wakas ay umabot sa iyo] [Alana's dog brother: May magandang panlasa ang anchor, hindi tulad ng grupong ito ng mga bulgar na tao] [Zoren: Kung ayaw mong maging mabuting tao, bakit magiging aso?] [Alana’s dog brother: …] "Tigilan niyo na, tigilan niyo na. Ito lang ang aso kong kapatid. Paano kung galitin niyo ako at tumakas?"

Habang patungo kami sa mini palengke dito sa lugar namin, parehas kaming natigilan nang makitang may nagkukumpulan na aso sa paligid. “Oh fuck...” bulong niya. “Bahala ka diyan!” natatawa kong saad at binilisan ang pagmamaneho. Ang mga aso ay nagsitakbuhan din patungo sa amin. “Shit," bulong niya nang maiwanan ko siya sa sobrang kaba. Maski ako rin ay takot na malapa. Aba, mukha namang mas siksik ang laman nito kaysa sa akin.

"Aso? bakit? aanhin mo yung aso?" "may kailangan lang akong takutin. Nandito ako ngayon sa eskwelahan natin. Kasama ko ang grupo nila Chloie. Gusto ko silang turuan ng leksyon. Ikinulong ko sila dito sa bodega kung saan nila ikinulong si Alfa. Hindi ako satisfied kaya kailangan ko ng tulong mo. Baka pwede kang pumunta rito at magdala ka ng aso." "Mayroon! may aso ako dito. Sige. Intayin mo ako diyan."

Biglang naputol ang magandang pakiramdam ko, nang may umupo sa aking tapat. Isang lalaking may mga matang mas berde pa sa gulay na baon ko, mayroon din siyang magulong purplish dark na kulay ng buhok at itim na hoodie. Nilapag niya sa mesa ang isang bowl ng kanin at mga ulam na 'di ko nais matikman. Processed meats. Hotdog, Tocino(Philippine sweetened ham) at Longanisa(Spanish pork sausage).

Wala namang ginawa ang aso kundi, tahulan siya tahulan na parang bagong salta sa bahay na iyon. Naupo sa gilid ng pinto si Ambrose. Huminto naman ang aso sa katatahol. Naupo rin ito sa harapan niya. Hinimas-himas niya ang ulo nito. “Miss mo na siya? Hay Bogart. Dapat tayong magpakabait sa isa’t isa.” Umungot ang aso. Malungkot rin ito.