Ama Batangas Novelas e Histórias

“Pasensya. Hindi ko sinasadyang magsinungaling sayo, ngunit kumukuha ka lamang ng mga bulag na masahista dito. Wala akong magawa kundi ang…” Magpapaliwanag na sana ako nang sinenyasan niya akong huminto. Tumingin siya sa akin at makahulugang sinabi, "Alam mo ba kung bakit bulag na masahista lang ang kinukuha ko?" Natigilan ako. Tinanong ko, "Hindi ba ito isang blind massage center?" Tumawa siya. “Market strategy lang yan. Ang dahilan kung bakit bulag na masahista lang ang gusto ko ay ang mga VIP na bumibisita sa itaas na palapag ay napakayaman.”

Ibig sabihin ay nakikinig talaga siya sa akin o interesado siya sa buhay ko. Nakakalungkot man pero mahina talaga ang signal sa amin dahil isla ito na napapalibutan ng Bundok Makiling kapag kapag nilagpasan mo ito ay nasa Laguna ka na. Ang lugar kasi namin ay nasa pagitan ng Batangas at Laguna pero mas lamang ang distansya niya na pasok pa rin sa Batangas. Kadulo-duluhan nga lang. “May telebisyon ba sa inyo?” tanong niya.

Pagkatapos sa cutoure ay nagsiuwin na ang iba nilang mga kaibigan dahil may kanya-kanya pa itong mga negosyo na aasikahuhin. "Bro I didnt know na meron ka na palang resort dito sa Batangas?" Namanghang wika ni Inigo habang nililbot ang mata sa paligid.. "This is so beautiful, para lang ako nasa ibang bansa, parang gusto ko na din dito." Wika nito. White sand din kasi ang lugar, pwede nga pambato iyon sa Boracay sa Aklan.

Lahat kami napatingin din sa kanya. Nagkamot muna ito ng batok at tumingin sa akin. Shit! Yung muscle sa braso niya nakakalibog pati buhok sa kili-kili niya. "Kasi po, mas malaki sahod dito sa Manila." Tumango na lamang si Tita at Papa sa sagot ni Kuya Den. Tama nga rin naman. Sa Mindanao ay maliit lang ang minimum samantalang dito sa manila ay nasa 500+ ang per day.

Kabanata 17 Sakit Mactan, Cebu City Airport Maingay na paligid, abalang mga tao at nakakahilong busina ng mga pampublikong sasakyan. I was walking in the middle of the street regaining my strength. Sa labis na pagod ng aking katawan parang gusto ko na lamang mahiga sa gitna ng maingay na kalsada.

One Year Later Mainit ang sikat ng araw na tumatama sa hardin ng isang eleganteng beach house sa Batangas. Hindi kalayuan sa may veranda, nandoon sina Brandon at Marga, naka-relax sa isang swing chair habang pinagmamasdan ang isang munting nilalang na may maamong mukha, kulot-kulot na buhok, at mata na parehong minana sa kanilang dalawa.

“Hindi, hindi na siya magagalit sa iyo. Kinausap ko na siya, remember? So ano, susunod ka nga? Then pwede tayong dumiretso kay Lola after. Para makilala na rin niya sina Daddy at Tita.” “Babe, you don’t know how big Batangas is. Hindi mo pa nga alam kung saan exact sa Batangas ang punta ninyo. Baka mamaya niyan ay sa Laiya side pala kayo. Ang layo ng iikutan natin noon.” “At least ay Batangas pa rin. Iisang province pa rin iyon.” Hindi naman patatalong sagot ko sa kanya. “Sige na, panalo ka na. Kailan ba ako nanalo sa iyo?” Tila sumusukong sagot niya.

Napawi ang kaba ko at napangiti nalang sa kaniya. “Talaga po? paano p makapunta roon? at.. parte parin po ba ng palawan iyon?” sunod sunod kong tanong dahil sa sobrang saya. ”Matagal ang byahe sa Balabac miss. Kailangan mo munang makarating ng Bataraza, pagdating sa Batarasa may mga daungan ng bangka roon pa Balabac, maraming oras ang magiging byahe mo, dipende pa kung masungit ang panahon.” litanya nito. Hindi na ako nagsayang pa ng oras kakatanong sakaniya at agad na nagbayad, pa Bataraza. Inabot ko ang isang libo sakaniya at hindi na kinuha ang sukli pa.

Sandali pa silang nag-usap dalawa na hindi ko na napagtuunan ng pansin dahil ang buong atensyon ko ay nakuha ng kapaligiran. Ang mabeberdeng mga puno, makukulay na bulaklak, at sariwang hangin na dumadapo sa aking balat. Hindi ko rin nakaligtaan ang iba't ibang ibon sa paligid, mayroon ding mga manmade aquarium, at marami pang simpleng hayop. May natanaw rin akong swimming pool na halos pang sampong tao lamang ang laki, sa harapan niyon ay may two storey nipa house. "Do you like it?" Agustine went to my side and snaked his arm around my waist.

"Pwede bang bumaba ka sa kandungan ng asawa ko?" Kalmado ang boses niya. Pero mas lalong naging mabigat ang buong kwarto dahil doon. Nakatayo si Xan sa likod niya, tahimik lang na pinapanood ang lahat. Iniwas ng babae ang tingin kay Harlyz. Tinitigan ni Harlyz ang mukha nito. Michelle Diaz. So ito pala si Michelle. Ang babaeng pinagkatiwalaan niyang papasukin sa buhay nila.