Novel & Cerita Ama Ng Barilang Tagalog

Mika Puro putok ng baril ang aking naririnig, nabibingi ang tenga ko dahil sa lakas ng tunog ng mga bala ng baril Nanatiling nakapikit ang mata ko, patuloy ang pag-agos ng luha sa aking mata. Natatakot akong mag Mulat ng mata, natatakot ako na baka matamaan ako ng bala ng baril Sobra ang panginginig ng aking katawan, gusto kong umalis sa puwesto ko para makapagtago pero hindi ko magawa dahil nakatali parin ako

Sabay-sabay silang napatingin sa tatlong lalaking bumaba sa itim na van na pare-parehong may hawak na baril at mabilis na lumapit sa kotse nila't tinutukan sila ng baril. "Ay ano ba 'yan may baril! My God! Ano ba ang nangyayari? Katatapos pa lamang nating banggitin ang salitang baril kanina tapos ngayon meron na naman. At totoong baril pa. Ayoko pang ma-tsugi. Hindi ko pa nga naipapakalat ang mga binhi ko tapos matsu-tsugi na kaagad ako," nagpapanik na wika ni Paula. Kahit natatakot ay hindi pa rin maalis ang kabaklaan nito sa pagsasalita.

seryosong Saad ko. " Sinadya mo man o Hindi walang ka paring pinagkaiba sa tatay mo" agad Naman hinawakan nito Ang braso ko na may hawak na baril at hinila sabay sikmura sakin. Napaatras Naman Ako ng bahagya kaya napangisi ito sinugod ko sya ng suntok at sipa at tumambling sa uluhan nito at agad na pinulot Ang baril.

“Manmanan niyo at alam niyo na Ang gagawin sakaniya” “Sige bossing” agad ko namang pinatay Ang tawag at kinuha ko na ang baril ko. Marami akong pinadalang tauhan sa Lugar na iyon dahil alam ko na maraming tutulong Kay Lilura.

sigaw ng malaking boses na mama. Ngunit nanatili ako sa kinatataguan ko hanggang sa tumalikod ito at pinaputukan ko ang paa nito. "Aray! Gago!! Sinong bumaril sa akin?" tanong na pagalit ang boses nito sa kasamahan nila sa pag-aakalang ito ang nakabaril sakan'ya. "Tang-na mo! Hindi kita binaril, nakita kong nakababa ang baril ko." reklamo ng kasamahan nitong tinutukan rin ng baril.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Napaatras sya ng isang hakbang nang magtama ang amin paningin. Nagsimulang manginig ang kamay nyang may hawak na baril. "Shi-Shin???" gulat na tawag nito sa pangalan ko....

maarteng ani nito bago kami inirapan. Inilabas ko ang aking baril at kinasa. Napansin kong napalunok ito dahil sa ginawa ko. Dahan-dahan akong humakbang palapit dito at pinaglaruan ang baril na hawak ko. "Sasagot ka ng maayos o buhay mo ang matatapos?" seryosong tanong ko dito.

Naiwasan ko lahat ng bala ng baril hanggang sa maubos ang bala niyon. Tumayo ako sa malaking sanga ng puno. Nakita ko pang inilapit ng dalawang lalaki ang baril malapit sa kanilang mga mata, marahil para kalkulahin nila kung saan ang direksyon ng bala. Hinintay ko lang silang umatake. Nang marinig ko ang pagputok ng baril, tumalon ako papunta sa katabing puno at nang makarating ako roon, mabilis kong binali ang may katamtamang laki ng sanga at inihagis iyon sa kanila. Hindi nakailag ang tatlong lalaki at natamaan sila sa katawan, daan para mabitawan nila ang kanilang mga armas at matumba sila.

Para lang sa pangarap ko. Papasakay na sana ako sa aking sasakyan nang may mamataan akong nakatutok nang baril sa direksyon ko.Kaya naman agad akong yumuko at nagtago ng mabuti upang hindi ako matamaan ng bala ng baril.Hanggang sa isang putok ng baril ang namutawi at sa pader ng bahay ko tumama ang bala.At naging sunod-sunod pa ang putok ng baril kong saan saan na lumilipad.Nadadamay na rin pati ang bahay ng Kapitbahay ko. "oh god!Iwaz mo ako sa bala ng baril.Paglilingkuran pa kita ng matagal."piping panalangin ko habang hinahaplos ko ang suot kong krus.