Ama Ng Barilang Tagalog の小説・ストーリー

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

Malakas na sigaw nito, habang hindi nito namamalayan na nasa likuran na niya si Rey. Natigilan ito nang itutok ni Rey, ang baril niya sa batok nito. “Kung butasan ko kaya ‘yang ulo mo?” Wika ni Rey, habang itinaas nito ang kanyang mga kamay. “Paano ka nakarating d'yan?” Tanong niya rito habang kinuha ni Rey ang baril niya. “Hindi mo ba alam na may kapangyarihan ako?” Natatawa na wika ni Rey. Pero hindi niya napag-handaan ang ginawa nitong pag-agaw sa baril niya.

CHRISTOPHER VILLARAMA POV "Sandali, huwag kang umalis, Kinakausap pa kita!" seryosong wika ko sa dalaga. Hinugot niya na ang kanyang baril at itinutok niya dito. Wala siyang pagpipilian. Panakot lang naman dahil sa sobrang bilis tumakbo ng babaeng ito, kay hirap talagang habulin.

"Bitaw" "Ayoko! Primo naman! Ano bang akala mo sa akin laruan!?" sigaw ko dala ng samo't-saring emosyon na naglalaro sa dibdib kong hindi ko na mapangalanan pa! "Bitaw" madiing ulit nito. Umiling-iling akong mas niyakap pa ito. Nanigas akong mas napahagulhol na ikinasa nito ang baril.

Paanas na instruction ni Mang Lito. Ginawa namin ang sinabi ni Mang Lito. Ikinasa ko ang baril ko. Payuko akong tumakbo papunta sa narinig kong kumakaluskos. Tumayo ako nang nasa tapat na ako ng malaking punoi., Nakita kong may anino sa kabilang bahagi ng puno. Salamat sa sumisilip na sinag ng buwan. May hawak na baril ang nakikita kong anino. Oh my God, may kalaban nga. Umikot ako. Tinutukan ko ito at humarap din ito sa akin. “Baba! Ibaba mo ang baril mo o pasasabugin ko ang bungo mo!”

nagmamakaawa ang boses na sabi ni Mommy. Parehong basa ng pawis, dugo, at luha ang kanilang mga mukha na mas lalong nagpapadurog sa aking puso. Hindi ko na naggawang makasagot nang marinig ang pagbilang nila. "One... Two..." Napalingon ang lalaking may hawak na baril, rumehistro sa mukha niya ang matinding pagtataka. "Anong binubulong-bulong niyo diyan, ha?" Tanong niya at lumapit.

Sa sandaling sinabi niya ang mga ito, biglang may isang bugso ng mga natatarantang putok ng baril mula sa labas, at sinigaw ng isang tao, “Bilsi at humanap kayo ng mapagtataguan! Hindi natin alam kung saan bumabaril ang kabila!” Bumaril nang mabangisa ang ilang tao at sinigaw nang malakas, “Put*ng ina! Hindi man lang natin alam kung nasaan sila! Bilis at pigilan niyo sila gamit ang mga bala!”

Lalo akong napa atras ng ilagay nito ang daliri niya sa trigger ng baril. Pinag masdan ko ang sitwasyon kung paano ko maagaw ang baril sa kanya. "Hindi mo ba alam na mahirap ang makulong? Impyerno sa kulungan kaya kung ako sa'yo? Ibaba ko yan!" utos ko dito. "Letse ka, manahimik ka! Papatay*n kita!" sigaw nito.

Naiinis, sinabi niya, “Sinong sinusubukan mong takutin gamit ‘yang pekeng baril? Hilahin mo nga ang gatilyo, sige! Heto, barilin mo ako mismo sa mukha! Wala ka bang lakas para hilahin ang gatilyo?“ Bang! May malakas na putok ng baril ang umalingawngaw sa sala. Lumalabas ang berdeng usok mula sa bunganga ng baril. Ilang segundo ang lumipas, napasigaw ang lalaki at niyakap ang dumudugo nitong hita. Bumagsak siya sa lupa at humagod sa sakit. “Ahhhhh! Binaril ako! Ang aking binti...“

SANA "Where do you think you're going, Miss?" nanlamig ang dalaga sa narinig mula sa lalaking papalapit sa kanya na may dalang baril. Naiintindihan naman niya ang sinabi sa kanya ng lalaki kahit English ang winika nito. Tinuruan kasi siya ng Mommy niya ng mga salitang ganito kahit konti.