Novel & Cerita Ama Ng Barilang Tagalog

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

Kaya dali kong kinuha ang sinasabi niya na kahon. Nagulat ako nang buksan ko ito. Dalawang baril. Hindi ko alam kung ano tawag sa mga 'to! May at maya pa, may yabag na papalapit. Agad kong kinuha ang isang baril at tinutok sa pinto. "Sino 'yan! Mag-salita ka kaagad para masilayan mo pa ang araw." maangas kong singhal.

kinuha ko ito. " iczeh" tawag ko dito saka binato ang baril. sinalo nya agad saka walang sabeng pinagbabaril ang lahat ng papasok. wala kameng ibang nagawa kundi ang manood at matalsikan ng mga dugo ng mga namatay.

tanong ng lalaki kanina na tinititigan ng maigi ang kanyang hawak na baril. "Ano ba naman yan, hindi ka ba nabibiliban na nakahawak ka na ng baril?" inis na tanong ng isa sa kasamahan niya. Halatang hindi nagustuhan ang kanyang sinabi. "Eh masaya, pero syempre totoong barilan na ito. Napakadami nang dugo ang kumakalat." napangisi ako dahil sa kanyang sinabi.

sabi nmn ng Isang tagalinis at inabot sakin yung baril "sige salamat"Sabi ko nmn sakanya at kinuha yung baril, napatingin nmn ako sa may base ng baril at may nakaukit na pangalan doon na Sherlock. Natawa nmn ako ng bahagya AHAHAHAHA talagang baril ay may pangalan na. Nagtungo nmn ako sa kusina at para magluto ma nmn doon. Talagang siya na nmn pagsisilbihan ko imbes ako yung amo hystt buhay.

“Maging maogma kamo sa pag-istar nindo digdi.” Sabi ko diba nanirahan na kami dito sa Albay. Kaya naman kahit paano naiintindihan ko ang local dialect dito. Madali lang naman, hindi naman kasi Visaya ang accent nila… Ang tawag doon sa hinihila na mukhang slide ni Santa Claus ng kalabaw, “pababa” yun daw ang panghakot ng mga niyog kapag tag ani na.

Mayroon naman silang dalang panlaban kagaya ng baril ngunit hindi na nila kailangan ‘yun. Kita nila ang gulat sa limang lalaki na kaharap nila dahil napatumba nila ang dalawa na unang sumugod sa kanila. “Who are you?! What organization you two came from?!” salitang Espanyol na sabi ng isa ngunit ngumisi lang si Zekiel sa lalaki at hinawakan ang kamay nitong huhugot na sana ng baril. “Don’t try so hard man,” simpleng sabi niya at pinaikot ang kamay nito’t siya ang kumuha ng baril sa tagiliran nito’t ipinukpok iyon sa ulo nito.

Lahat ng bala ay tumama sa gitna ng bulls-eye target. "Sharp-shooter ka pala." Namamanghang wika niya. Gusto rin niyang sabihing ang cool nitong humawak ng baril. Hindi man lang nayayanig ang kamay nito at braso. Para bang sa lahat ng kaya nitong gawin, iyon ang pinakamadali. "You haven't seen the best yet." Kumindat ang binata at ibinigay sa kanya ang baril.

Kaya tinutok ko ang hawak kong baril at pinatama ko sa noo nito bumagsak naman ito sa lupa nakabaon pa ang bala. Dahil doon ay pinagbabaril ako ng leader nila hindi naman ito tumatama sa akin dahil nakatago ako sa pader. Napansin ko na dalawa na lang sila at pinapaulan pa ako ng bala ng baril. “Ano lumabas ka riyan sa pinagtataguan mo harapin mo kami huwag kang tago nang tago riyan! Duwag na babae!”

Nagulat s'ya nang maramdaman ang dulo ng baril sa kan'yang sintido. Handa na sana s'yang baliin ang kamay nitong may hawak na baril ngunit mabilis na nagsalita ang lalaki. "Don't you dare!" banta niyo sa kan'ya. Matapang n'ya itong nilingon at nakita n'ya ang kan'yang bestfriend noong mga bata pa lamang sila.