Bismillah In Tagalog Novels & Stories

Nakakagaan ng loob kapag napag-usapan ko ito kasama ng mga kaibigan ko sa simbahan—madalas nagugulat sila sa simpleng katotohanang walang iisang ‘tamang’ panalangin na kailangan mong sabihin pagkatapos ng kumpisal. Sa tradisyon na sinundan ko, ang mahalaga ay ang pag-amin ng kasalanan, ang pagtanggap sa kapatawaran ng Diyos sa pamamagitan ng kumpisal, at ang taos-pusong pagsasagawa ng ipinataw na penitensya. Karaniwan, sinasabi ko muna ang maikling pasasalamat: 'Salamat, Panginoon, sa Iyong awa,' at sinisikap kong magtapat din ng sariling pangako na magbabago—iyon ang puso ng tunay na pagsisisi para sa akin.

Pagkatapos ng absolusyon inirerekomenda ng pari na tuparin agad ang penance; hindi lang ito porma. Para sa akin, isang magandang kombinasyon ang maglaan ng ilang minuto para sa taimtim na panalangin at pagbabasa ng isang maikling salmo—madalas kong pinipili ang Salmo 51 dahil tumutugma ito sa diwa ng pagsisisi at paghingi ng awa. Kung gusto mo ng konkreto, subukan itong maikling panalangin ng pasasalamat: 'Panginoon, salamat sa pagpapatawad. Tulungan Mo akong mamuhay nang naaayon sa Iyong kalooban at tuparin ang aking ipinataw na pagsisisi.'

Hindi ako mahigpit sa eksaktong mga salita; mas mahalaga sa akin ang pagbabago ng puso at ang pagkilos pagkatapos ng kumpisal. Sa mga pagkakataong talagang naguguluhan ako, naglalaan ako ng konting oras para sa tahimik na pagninilay at pagsusulat ng mga hakbang na gagawin ko para hindi na maulit ang kasalanan—iyon ang tunay na regalo ng kumpisal sa buhay kong espiritwal.