Aman Sinaya Novels & Stories

Mahina namang natawa si Ashton sa tinuran nito. "I'm not mad, my beloved. I don't have any reason to get mad." Totoo iyon. Kahit ramdam niyang pilit siyang inuutusan ni Amaya Velez ng kung anu-ano para lang yata mahirapan siya ay hindi siya nagtanim ng galit sa mga ito.

Pakiramdam ko ay ibang tao ang nakikita ko sa salamin. Masaya. Minamahal. At puno ng pag-asa. “Wow, Sydney…” manghang sabi ni Ana habang nakatakip pa ang kamay sa bibig niya. “Napakaganda mo talaga.” “Parang hindi ka tao,” dagdag pa ni Te Lena habang naiiyak na nakatitig sa akin. “Para kang anghel.” Napatawa ako nang mahina. “Nay naman eh…”

Mukhang kanina pa sila hinihintay ng lalaki. Tindig palang, halatang malakas na ito kaya hindi naiwasan ni Sabrina na mapataatras. Mabuti nalang, maliit at maliksi si Aino kaya nakaiwas ito kaagad. Sa lakas ng impact, napaatras si Sabina ng mga 170 centimeters at muntik ng mawalan ng balanse.

Isinuot ko ang aking amerikana. Isinara ko ang pinto nang marahan. Hindi ko dinala ang aking bag. Ni ang aking telepono. Kahit ang aking singsing na pangkasal. Isang bagay lamang: ang aking kamay na nakalagay sa aking tiyan. Itong munting puso na hindi nakikita. Itong bulong na masyado pang marupok upang makagawa ng ingay. Ang sanggol na ito.

Aspin" sabihin mo, anong kailangan ninyo?" Ngumiti ang lalaking may hawak kay Amalia. "Ikaw ang reynang kailangan namin," sagot niya na medyo lumuwag. May napansin akong tattoo na ahas, kitang-kita sa gilid ng leeg niya. "Bakit? Anong kailangan ninyo sa akin?" mahinahon kong tanong sa kanya. "Ang alam ko lang mahilig sa high-breed na aso ang amo ko? kaya sinunod ko lang ang utos."

"May isa pa pala. Muntik na kitang makalimutan. Ikaw, Ms. Korina Asis, na babaeng kinulang sa buwan na sinto-sinto. Pagkatapos kitang hindi pautangin, ang lakas ng loob mong pasukin ako sa sarili kong bakuran at ipinagsisigawan mo pa na hindi ko boyfriend si Jerico Almadrones. Saan mo naman nasagap ang tsismis na 'yon ha? Sasagap ka na lang ng tsismis, mali-mali pa. Buhay nga naman ng Pinoy. Laki na ng problema dito sa Pinas, may idinagdag pang boplaks na mamamayan.

Alana Amoire's Point of View "Ang kapal ng mukha niya! Sa oras na makita ko talaga ang lintek na lalaking iyon ay sasampalin ko siya!" Nanggigil na wika ni Syn. Pagkatapos ng pag-uusap namin ni Azva kanina ay kaagad kaming bumalik ni Mixi. Saktong dumating din si Syn at nagkwento ako sa kung ano ang nangyari kanina. Kaya naman sobra ang galit ni Syn ngayon kay Azva.

Awtomatikong napayapos ang kaniyang binti sa baywang at napayakap sa batok nito. Patuloy pa rin si Sin sa mapusok nitong pang - aangkin sa labi ni Veronica na tila uhaw na uhaw. Dama niya na nangangapal na ang mga iyon sa tindi nitong humalik na para bang wala ng bukas. Nakakadarang , nakakatangay ng katinuan at nakakabuhay ng init ng dugo ang halik nitong mapang-angkin.

Sansmith mansyon dito sa Singapore, pinundar ito ni Ace para sa pamilya. Ang gusto nga ng mga ito, tirahan niya ngunit dahil gusto niya ng privacy hindi na siya pinilit ng mga ito. Pagkasara niya ng pintuan, agad siyang tumungo para pumasok sa loob. Hindi pa siya pumasok, may mga hagikhik na siyang naririnig. "Auntie Ave!" "Hello my little Ashes!" Puro kasi Ash ang simula ng pangalan ng dalawang kambal kaya Ashes na lang ang tinawag niya para general na.

Aniya at umalis. Sumunod naman ako sa kanya, I'm all wet and I feel heavy dahil nakapantalon ako. Tinusok ni Sage ang halos walo naming isda sa sibat. Aniya ay hindi naman daw 'yon para sa aming lahat. Dalawa lang ang amin. Hindi na ako nag-abala pang magtanong kung kanino yung iba. Pinahawak sa akin ni Sage ang sibat habang hawak niya ang itak. He still leads the way. Okay naman 'yon sa akin dahil baka mataranta ako kapag may nakasalubong kaming baboy ramo.