Novel & Cerita Amante Alienígena

Napaismid si Senyora Celeste, " No me importa. ( Wala akong pakialam.). " " Patay na daw po yung babae bago pa man magsimula ang sunog, Senyora . Hindi naman po masyadong nasunog ang bangkay niya dahil may napadaan na grupo ng mga magsasaka. Malapit lang naman ang batis kaya naapula nila agad ang apoy bago tuluyang maabo ang lahat."

Pagpapaliwanag niya at hindi pa rin inaalis ang malaking ngiti sa kaniyang mukha. Ang babaeng may ngalan na Amelia ay hindi mortal, isa siyang Siren na nagmula rin sa Clover. Ang kaniyang dahilan ng paglisan ay ang pang-aabuso ng mga tauhan ni Zoom sa kaniyang humming charm para tuluyang maligaw ang ibang pirata at manlalayag sa karagatan. “Wag mo akong ngitian alam mong di yan uubra,” mataray na banat ni Isla kaya napahinto sa pagngiti ang magandang babae at humalukipkip na lamang.

Sumimsim naman muna ng kape si Amelia at tila nag-isip muna ng kaniyang isasagot. “Magulo ang tadhana iho, hindi ko alam kung ano ang plano ng Dyosa ng buwan sa ating mga nilalang na nasa baba. Alam niyang ipinagbabawal na ang pagmamahal ng magkaibang nilalang pero tila patuloy niyang pinagkukumpara ang mga ito. Labing pito pa lamang noon si Amaia, ang anak ko ng makilala niya si Dawn. Naging magkaaway muna silang dalawa noon, alam ni Amaia sa ipinagbabawal na pag-ibig kaya hindi siya nakikipagkaibigan sa mga katulad niyo subalit masyadong mapaglaro ang tadhana dahil kahit saan silang magpuntang dalawa ay nagcrocrossed ang mga landas nila hanggang sa lumapit ang anak ko sa akin at sinabing n

“Nasaan ang relica ng huling lagusan ng Amon?“ Tanong ni kuya kina Amelia mayamaya, nagkatinginan ang mag-asawa at napatitig sa akin ang kakambal ko. “Sa kaharian ng Neved, ang mundo ng mga diwata.“ Sagot nito kaya napatango ako at napatingin sa labas. Napakaaliwalas lagi ng kalangitan dito sa kaharian ni Damon kaya nakaka-relaks sa pakiramdam.

Ngiting may lubos na kagalakan na walang-kapantay na anumang kayamanan na meron ang mundo ngayon. "S-sure," may pag-alinlangan kong sagot. Ibinigay ko rito si baby Zeus. Sa mismong harapan ko, nasaksihan ko ulit ang bonding ng mag-ama. Nakikita ko ang ganap na kasiyahan sa mukha nang aking munting-anghel kasama ang ama nito. Hindi ko nakita noon sa mukha nito ang ganoong kasiyahan. Ngayon lang, nang makasama nito ang tunay nitong ama.

Niluhod nito ang isang tuhod para pumantay rito. “I’m not an alien, kiddo. Namana ko ang mata ko sa ama ko at lolo ko. Sa tingin ko gano’n din ang mata mo.” “Talaga? Ibig sabihin hindi po tayo alien?” Anzel chucked and shook his head. “Nope. We are human.” Bago pa humaba ang usapan nila ay sumingit na ako.

Wala naman silang relasyon pero kahit na matatawag paring kabit. "Actually, I have a wife.. but she ran away, I don't know which planet to look for. " Umangat ang isang kilay niyang napatingin dito kay Amari. Kung magsalita ito parang may tuwa o lungkot. Hindi nga lang siya sure, hindi mabasa ang expression nito sa mukha.

The end! Next story! AMARI

Nagkatinginan kami at kapwa kami tumango na wari'y alam na namin kung ano ang nasa isip ng bawat isa. Umangat sa ere ang isang alien na mula sa karagatan! Anyong tao ang kanyang katawan ngunit itim ang kulay ng balat. "Mukhang mabangis ang isang ito,"narinig kong bulong ni Julian habang nakasiring sa telescope ng kanyang sniper. "Anong meron 'di ko masiyadong maaninag?"tanong ko.