Amante Alienígena Novels & Stories

nauutal na sagot ni Aster, humihiling na guniguni lamang niya ang kaniyang narinig. Nagkibit balikat ang Amaranth. Tumingin ito kay Aster na may pagkapilyong naglalaro sa kaniyang mga mata. “Anong uri ng Elysian ang iyong kapatid? Aries, tama? Hindi ko nakita ang ipinakita sa’yo ni Aniko ngunit base kung paano ka lumutang sa iyong mga paa kanina nang ginamitan ka niya ng kaniyang kapangyarihan, nakasisiguro akong hindi lamang siya bastang Elysian.”

Ang hologram ni Gabriel ay naging static. Biglang bumasag ang salamin ng chamber ni Maria. Ngunit sa halip na makalabas, isang dambuhalang kable ang bumaba mula sa kisame at direktang tumusok sa likod ng ulo ni Maria. Ang boses ni Saturnino Elizalde ay muling narinig, mula sa isang speakers na nakatago sa ilalim ng lupa. “Salamat sa pighati, Javi. Iyan ang huling ingredient na kailangan ko para i-activate ang 'Pandora Protocol'. Maria, welcome to your new life as the Queen of the Void.”

Never pa man ako nakapagsabi sa kanya ng 'I love you' madalas lalo nang may ganitong sensiridad. "Huwag mo nga ako titigan ng ganyan." Naiinis na niyang saad kaya natigilan na rin ako at tinapos ang kinakain. Maya-maya pa nagkalikot ako sa phone then nagtungo ako sa music player and select a song to play. I have choosen this music which is sang by ***Ronan Keating*** entitled, ***When You Say Nothing At All.*** The message is fitted for her perfectly. I saw Athena smiling right now.

Bagay na bagay ito sa isa’t-isa at hindi siya aangal. Matangkad at may maamong mukha na para bang hinulma sa mukha ng isang anghel. Na tipong napakabait. At hindi nga kayang bumali ng isang tingting. “Amara. Andito ka pala.” Bati ni Liam dito. Amara… Freya Amara Roque… Hindi nga siya nagkakamali… Ito ang nag-uwi ng korona kailan lang.

Hindi niya pa rin mahahanap ang taong hinahanap niya lalo na't wala pa rin siyang kaalam-alam sa tila isang panibagong mundo na ginagalawan niya. Isa pa rin siyang inosenteng Amazona kahit pagbalik-baliktarin pa ang mundo. Isang Amazona na tila isang bagong silang na sanggol dahil sa kakaunting kaalaman na taglay, tungkol sa estrangherong mundo sa labas ng gubat. Napalunok si Aello bago dahan-dahang tumayo. Napakagat pa siya sa ibabang labi niya dahi hindi niya lubos akalain na gagawin niya ang bagay na ito.

Hindi pa rin nila inaalis ang titig kay Zoelle. Ngumiti si Amanda at 'yon ang naging hudyat niya para magsimulang humakbang. Pamilya naman niya ang mga ito at wala siya dapat ikabahala, hindi ba? Isa lang itong lunch. Ipinaghila siya ng upuan ng isa sa mga kasambahay. Hanggang sa pag-upo niya ay inoobserbahan siya ng lahat. Pakiramdam niya, isa siyang alien na naligaw sa planeta ng mga tao. O isang turista na bagong dayo sa isang baryo.

"l don't remember saying that you are beautiful, I just complimented you after a great effort to look like one of us. Welcome to earth, alien head." "Hindi ako alien!" Pinanliitan ko siya ng mata. "l love astronomy, galaxy and the entire universe pero hindi kasama ang mga aliens although I believe that they exist too. If I just have a way to apply to NASA then I would know. Hindi ko sana pinagtitiisan ang demanding kong amo na parang ako ang sinisisi sa lahat ng kamalasan niya sa buong araw. Goodness, lighten up, will you?"

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

Umabot ng halos ilang minuto ang kanilang halakhak na sya namang magiging dahilan upang lumalim pa ang pagsasama ng tatlo. "Okay, okay... para intense, kanta kaya tayo?" suwestiyon ni Miko na halatang naiiritang makitang patagong magkahawak kamay si Lance at Veron. Damn! "Ahem!" Puno ang langit ng bituin At kay lamig pa ng hangin Sa'yong tingin akoy nababaliw giliw At sa awitin kong ito Sana'y maibigan mo Habang kinakanta iyon ni Miko, sya namang paghawak ni Lance ng mahigpit sa kamay ni Veron.

"Sino?" "Si Amanda, Amanda Santos Redobles!" pag-amin ng nurse na may luha na sa kanyang mga mata. Dahil sa mga nangyari ay nawala na sa isipan ni Aleisha na tumakas nga pala siya sa kanila. Kaya ito na ang ganti ng Amanda sa kanya at sa pamamagitan pa ng kapatid niya. Kumukulo na ang dugo niya sa sobrang galit. Walang kalalagyan ang poot sa kanyang dibdib.