Amy Rose Novels & Stories

Ngunit kahit kailan ay hindi siya nag-demand dito. Nakaka-miss din pala, ‘no? Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at inamoy ang rosas na ‘yon. Rose is one of her favorite flower because it’s hypoallergenic. Mababa kasi ang pollen nito kaya’t ito ang palaging binibili ng kanyang daddy sa kanya.

For all people naman bakit yung pamangkin nya pa ang nakadisgrasya sa pinakaaasam kong heels na iorder ko pa from Europe. "Averi, are you with us?" Napaangat ang mata ko kay Rose na sya namang nakatingin sakin with her stoic bitchy face. Hindi ko tuloy maiwasang maalala si Color dahil ganyang ganya ang expression ng mukha nya. "You seems off today."

Hinila na lang siya nito papasok. Isang linggo halos ibinurol ang bangkay ni Roxy saka ito ipina-cremate. Sa loob lang ng control room nagkaroon ng pagkakataon si Rosy upang magpaalam sa kanyang kambal. Ayaw niyang gumawa ng eksena si Ambrose kapag nagkita sila sa unang pagkakataon. Hindi pa siya handang magpapakita rito

Ngumunguya siya sa tinapay at random na nag- tap sa screen ng kanyang phone, habang pinipigilan ang kanyang mga luha. Sa pamamagitan ng luha sa kanyang mga mata, nakita niya ang isang pamilyar na mukha sa screen. Ang kanyang matalik na kaibigan noon sa Hightide Church, si Rose, ay nagsasagawa ng kanyang ika- labing walong kaarawan. Sa larawan, nakasuot si Rose ng sopistikadong tiara sa ibabaw ng kanyang maputla at mahabang buhok; nakasuot ng pink na damit, para siyang prinsesa na lumabas sa storybook.

"Thank you. Really. I appreciate you so much for being kind to my daughter." Sumikdo ang puso ko dahil sa rosas na iniabot niya sa 'kin. I stared at it for a while before I accepted it. This is the first time someone gave me a rose. "It was from Aurora's altar, Ava. That rose is very rare because I took care of it," he said with so much confidence and I couldn't help but to admire how he carry himself. I bet he's older of me but I certainly noticed how carefree and how handsome he looks.

Natutop ko ang bibig ko nang makita ko kung sino iyon. "O-Oh God..." I can't believe this. Rozzean is looking at me. He's smiling... He's holding a bouquet of red roses.

Gayong nabalitaan niya noon na talagang nagpahanap pa ito ng rare purple and yellow orchid na siyang hiniling na matanggap ng niligawan nito noong Brazillian na modelo. Mabuti pang hindi na lang siya nito pinadalhan ng mga rosas. Dahil ang katumbas niyon sa kanya ay isa lang siya sa mga hindi ganoon kaespesyal na babae sa buhay nito kaya hindi ito nag-abala pang alamin ang paborito niyang bulaklak.

Kaya nang buksan ng ginang, naging sanhi ito upang mabitay si Cassidy. Nanatili sa ganoong posisyon si Ate Marites hanggang sa pumasok ang lalaking nagdala sa kaniya sa palapag na iyon at nilapitan ang nakabigting katawan. Itinusok nito ang hawak na pulang rosas sa wala nang buhay na palad ng biktima. "Ngayon, sino na naman kaya ang susunod?" nakangiting wika ni Rosa sa'min dahilan kung bakit sumidhi ang galit na nararamdaman ko.

"Walang latest ngayon. Sabi ko, saka na." "Sus! May date ka ulit mamaya nararamdmaan ko. Saka hindi ka naman nagsusuot ng ganyan kaganda na blazer dito, atey!" Hinila-hila pa ni Romeo ang blazer ko. Lumakad si Rose sa likuran ko. "At naka-floral dress pa nga with matching high heels. Ganda yarn?"

"I would like you to meet, Napoleon Rose." "Wh-what?" Para akong bingi sa sinabi ni Papa. Hindi naalis ang mata ko sa taong nakatayo sa aking harapan. Yes, Napoleon Rose is a goddamn beautiful woman kahit pa nakasuot sya ng simpleng slack, longsleeves at blazer. "I thought Napoleon Rose is.."