Novel & Cerita Amy Rose

Pero palagi nalang siyang nabibigo. Tumayo si Rose at tinitigan niya ang repleksyon niya sa salamin. Ang nakikita niya ay napakagandang babae. Kamukhang-kamukha niya ang mommy niya. Kulay brown ang buhok niya na hanggang bewang ang haba. Napakakinis at napakaputi ng balat niya na walang bahid maski isang pilat. Maganda ang korte ng katawan niya na maihahalintulad sa artisa.

Papa’s face enlightened up then he smiled, the sun seems favoring him as the sun makes his smile so delightful. “Athena!” masigla niyang bati saka siya lumapit sakin. “I heard today is your first day of exam, I got something for you.” Kumuha siya ng isang rosas sa tatlong hawak niya at iyon ang inabot niya sakin, “Here.” “Kanino yung dalawa?” hindi ko mapigilang tanong.

At ang pinatutukuyan nito ay si Arabella Gomez, ang malditang babae na pinaglihi sa sa sama ng loob. "Who is your Queen, Mr. Pedraza?"tanong ulit ni Lolo at si Ruhan naman ay tumingin sa paligid na animo'y hinahanap ang susunod na maging reyna ng campus na ito . May napansin din ako, na parang alam na ni Lolo Sevastian kung sino dahil nakangisi lamang siya at hinihintay na magsalita si Ruhan. Hindi na masama kung si Bella ang gawin niyang Queen.

Mas lalong tumingkad ang kagandahan nito. "Ang ganda niya, Sir..." "Always," Pinaulanan si Rose ng papuri ng tatlo habang si Nikolas ay pinagmamasdan lang siya. Bagay na bagay sa kanya ang damit na dinisenyo ni Donya Evasha, it was so elegant. It represents her, the blooming rose. Halos hindi niya makilala ang sarili sa salamin, para siyang nag-evolve. "You look gorgeous," sa wakas ay nagsalita na rin si Nikolas.

Pero, bago ako lumapit kay kuya Xavier, may nilapitan muna ako na isang babae. Si Rosie. Kaibigan sya ng kuya Xander ko. She's a ramp model and she is so beautiful. Sa tingin ko, bagay sya para kay kuya Xavier. Ipinakilala ko na sya kay Kuya Xavier kanina, kaya lang saksakan sa torpe si Kuya Xavier, halata naman na type nya si Rosie. So, ako na ang gagawa ng paraan para magkamoment silang dalawa. "Kuya Xavier, nandito na si Rosie." nakangiting sabi ko kay kuya Xavier nang nakalapit na ako sa kanya. Hilang- hila ko si Rosie.

"Rose! Mabuti nandito na kayo." Napalingon ako sa tinawag ni Ate Rosan. Isang babae na sa tingin ko ay kaedad lang namin. Sinalubong niya 'yong bagong dating, nagyakapan, at umakyat sa platform para magpakilala. Naupo naman sa tabi ko si Lyndon kaya nangunot ang noo ko. Pero hindi ko na sinita dahil nagsalita na 'yon babaeng tinawag na Rose.

walang hiya-hiyang hinila niya ang kamay ng lalaki papasok sa sasakyan. Hindi maitago ang kasiyahang nadarama ni Kaye nang sandaling iyon. Hindi na siya makapaghintay sa bagong buhay na naghihintay sa kanya. Sa kabila ng kasiyahang nadarama ni Kaye ay may isang taong nagniningas ang mata sa galit. Si Rose. Lumingon ito para sulyapan sana si Kaye. Nakita nitong may kausap ang huli. Guwapo. Kaya nama'y hindi na nito pinalampas ang pagkakataon ngunit nadismaya ito sa narinig.

Hinila na lang siya nito papasok. Isang linggo halos ibinurol ang bangkay ni Roxy saka ito ipina-cremate. Sa loob lang ng control room nagkaroon ng pagkakataon si Rosy upang magpaalam sa kanyang kambal. Ayaw niyang gumawa ng eksena si Ambrose kapag nagkita sila sa unang pagkakataon. Hindi pa siya handang magpapakita rito

Ngumunguya siya sa tinapay at random na nag- tap sa screen ng kanyang phone, habang pinipigilan ang kanyang mga luha. Sa pamamagitan ng luha sa kanyang mga mata, nakita niya ang isang pamilyar na mukha sa screen. Ang kanyang matalik na kaibigan noon sa Hightide Church, si Rose, ay nagsasagawa ng kanyang ika- labing walong kaarawan. Sa larawan, nakasuot si Rose ng sopistikadong tiara sa ibabaw ng kanyang maputla at mahabang buhok; nakasuot ng pink na damit, para siyang prinsesa na lumabas sa storybook.

"Thank you. Really. I appreciate you so much for being kind to my daughter." Sumikdo ang puso ko dahil sa rosas na iniabot niya sa 'kin. I stared at it for a while before I accepted it. This is the first time someone gave me a rose. "It was from Aurora's altar, Ava. That rose is very rare because I took care of it," he said with so much confidence and I couldn't help but to admire how he carry himself. I bet he's older of me but I certainly noticed how carefree and how handsome he looks.