Novel & Cerita Ang Aking Kapaligiran Tula

Naka suot siya ng facemask at itim na shades. "Malapit na tayo pag liko nitong van bababa na tayo para maglakad papunta sa itaas." Tango lang ang sinagot niya sa akin. Ngumiti naman ako at hinintay na huminto ang van. Nang maglakad kami ay nag simula na akong magbigay ng mga kaalaman tungkol sa magandang tanawin. "Infront of you is the beautiful and prehistoric tourists landmark here in Albay, The Cagsawa ruins."

Naalala ko pa kasi ang una naming pagkikita dun sa probinsya namin. 🔜FLASHBACK🔙 {5 DAYS AGO} Naglilibot-libot ako dito ngayon. Hindi ko na kasi kabisado tong lugar na ito. Matagal na rin simula ng makapunta ako dito kaya naglilibot-libot muna ako. Napapaligiran ng mga tanim ang kapaligiran at natatanaw ko ang mga nagsasaka ng mga tanim. Mapababae o mapabata ay tumutulong sa kanilang ama o asawa.

"You got a school here? In the middle of the jungle?" "Yes, we do," Tula laughed, splashing a bit of the cool water onto her legs. "The children learn everything they need to know about the land and our ways. Don't worry, we will take you there to see it before you go back to your world. But for now, we should swim. Come into the water, Kess." I stepped back away from the bank, shaking my head quickly. "No... no, I can't. I don't know how to swim, Tula. I… no, please, I never liked deep water. And my experience a few days ago isn't… just no."

Ano ba 'tong nangyayari sa'kin? Muli akong nagpatuloy sa paglalakad. Hindi naman kalayun ang bahay namin kaya mas pinipili ko nalang maglakad. At isa pa, masarap ang simoy ng hangin at maganda ang tanawin dahil napapalibutan ng mga puno ang gilid ng kalsada. Isa 'to sa dahilan kaya marami ding katulad ko ang naglalakad nalang. Hindi din naman madami ang sasakyan dahil nasa pinaka liblib na lugar ang paaralan namin.

“I can’t wait to marry you, Matti.” Ipinatong ko ang tasa ng kape sa mini wooden table saka naupo ako sa sofa. Sa harap ay kitang-kita ko ang sobrang dilim na paligid. Hindi ko na makita ang ibang puno at mga bahay na katabi namin dahil sa sobrang kapal ng dilim na nagagawa ng ulan. Malakas ang ulan. May kasama pa itong pagkulog at malalakas na hangin.

"Teka nga, saan ba 'to?" Pinagala niya ang paningin sa estrangherong paligid. The lawn was so spacious, napipinturahan ng berde ang buong paligid. Ang carabao grass na lumulukob sa buong lupain, ang matatayog na punong nakapaligid sa kinaroroonan nila at ang kagubatang nasisilip niya sa hindi kalayuan. Mayroon ding kalakihang bahay na gawa sa pinaghalong kongkreto at kahoy sa kaliwa.

Ngayon eto na siya sa harapan ko. Ang ganda. Sobrang ganda niya. Never in my entire existence that I've seen such beauty. This is different from what we have on Earth. This is amazing. It's... magical. Nagkalat ang mga makukulay na halaman sa paligid. Hindi pamilyar sa amin ang mga halamang nakikita namin pero talaga nga namang ang gaganda nila. I can see a rose-like plant on a purple galaxy color. Everything here looks like a galaxy or the outer space, or the stars, or anything from the space. This is really really really amazing. And fascinating too! Like, really!

Pula HINDI ko na mabilang kung ilang araw at gabi ko nang nakakapiling ang mga matatayog na sanga at damong aking hinihigaan at inuupuan, mga basang lupa at putik na tila nagiging parte na ng aming mga hapong mga katawan. Nagiging bahagi kami ng mundong itong na nasa kasulok-sulukan ng kagubatan at sa nakalululang tuktok ng kabundukan ng Sierra Madre na minsan ng naging alamat sa mga kwento ng kakamanghang pagkilala rito. Isang mahabang kabundukang nilikha umano ng mga kakaibang elemento at pinamamahayan ito ng mga kakila-kilabot na mga nilalang na siyang naghahari harian umano ng mahabang panahon at sa aming kaisipa'y sumasabit dito ang pagkamangha sa lugar na yaon. Naging panang-galang an