Workplace Tagalog Novels & Stories

Siya nalang ang bubuo sa 100. They are required to use a nametag kasi pinaghalohalo ang participants galing sa ibat ibang department nang sa gayon magkakakilala sila. Naupo siya sa bandang dulo. Mag-isa lang siya sa kanyang suite dahil iba ang schedule ng isang ka close niya at kasama niya sa kanyang department. Busy silang lahat sa workplace kaya halos ngayon lang niya makita at makasama ang mga ito.

It's our traditional curtsy or pagbibigay 'Galang' sa Filipino. "Mabuhay." "I am here for an interview—" nakangiting bati ko sa kanya at tumingin sa name tag niya- "....Miss Jona." "Do you have the name of the contact person on HR?" "Yes. It's Ms. Scott Belleza," ipinkaita ko sa kanya ang appoinment letter na natanggap ko kahapon. "Okay.Take a seat first, tatawag lang ako sa opisina niya."

"No tyrone mag drive ka nalang, nabusog kasi ako kanina at dumeretsyo ako ng higa kaya siguro sumasakit itong tiyan ko." "Are you sure kung gusto mo bumalik nalang tayo sa office at doon ka nalang mag pahinga at palipasin muna ang sakit ng tiyan mo." May halong pag aalala na sabi nito. "No tyrone don't mind me, just drive para kapag nakarating na tayo sa condo mo at makapagpahinga ka narin." Napalabi ako at muling tumulo ang luha ko. Walang hiyang mata to ayaw makisamama. Parang gusto ko nalang itong i tape para sana patigilin sa pagtulo ng luha.

Tang inang buhay to "Totoo naman diba? kung sana mataas posisyon mo? Hindi sana pareho tayo nina aling tasing na magandang bahay! Magandang damit maganda lahat!" Sigaw ni mama sanay na ako "Eh kung magtrabaho ka kaya? Lagi ka na lang dito? Walang ginagawa? Isa ka pang palamunin!" Sigaw ni papa, habang ako nakatingin sa kapatid kung umiiyak, litseng buhay to ohhh

Parang kay bilis ng iyong pag-alis Teka lang, teka lang, teka lang muna Sa'n nagkamali? Pwede bang bumawi? Teka lang, teka lang, teka lang muna - Masyado Pang Maaga, Ben&Ben *** * B A C K S T O R Y * IT has been 4 months after Elroy's graduation, and 4 months since he started interning in their company and reviewing for his board examination.

Mabilis akong napa-sunod nang makita na pumasok na ang ibang kasama ko sa opisina ni boss. "Good morning, boss." Bati ko sa kanya. Ganoon din ang ginawa ng mga kasama ko. Ganyan sila eh, gaya-gaya! Wala silang originality, pwede namang Magandang Umaga, boss. Bakit, good morning din ang sinabi? Wala na talagang originality ang mga tao, copy paste na ang kanilang buhay. Doon na sila dumi-depende.

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

Napagod ako sa pag hahanap kaya naisipan kong I-chat si Maddy, my close friend. Messenger Athena: Hanap kali tayo trabaho? Bakasyon niyo na diba? Maddy: uwu A notification that pops up so I just seen her message too engrossed in wanting to land a part time job. I grimaced as I skim the job description and qualifications. What the heck is Copywriting? Apparently, the hope in my heart is gradually vanishing. May nag pop up ulit kaso sa f******k naman. I have seen one of my cousin's parents' post. Telling how proud they are about her. I feel the insecurity creeps in my bone twisting it. I closed the application and just lie on the bed.

Tanan nito ang nakakakilabot at nakakadalamhating mensahe na di matatangap ng kahit anu sa aming pagkatao. "Engkwentro." "Mga sundalo." "Sa lalawigan ng Quezon" "Mga rebelde." "Patay." "Sugatan." Piling mga salita lamang ang ilan sa malinaw na narinig ko mula sa isang sundalong trabaho ang sabihin ang mga ito at sa huli ay nagpaalam at nagbigay ng kanilang pakikiramay, habang ang aking kabiyak ay patuloy sa paghagulgol sa likurang sulok ng aming pintuan. Sinara ko ang pinto at niyakap ang asawa, kapwa kami tumanaw sa mga larawan ng aming prinsesang nakangiti na nakasabit sa aming mga dingding, mga ngiti sa minsang naging makulay sa tahanan na winasak ng isang malalim at maling mga idelohiya.

"So, naniniwala ka na bang masipag ang boss mo?" "Hindi!" Giit niya. "Inspired ka lang this week kaya ganado ka magtrabaho." Nakairap nitong sagot. "Sus! How about you, inspired ka lang din ba this week kaya hindi masyadong humaba 'yang nguso mo habang nagtatrabaho?" Pang-aasar ko sa kanya na siyang ikinainis niya. Si Wesley talaga ang tinutukoy ko dahil batid kong nagkakamabutihan na sila ng kaibigan ko.