Ang Aking Kwento Novels & Stories

Ang Pagkilala sa Nakaraan Si Clara ay nagsimula ng kanyang kwento sa pamamagitan ng pagtalakay sa kanyang nakaraan, isang nakatagong bahagi ng kanyang buhay na hindi pa niya ibinubunyag sa iba. Nagbigay siya ng detalyadong paglalarawan ng kanyang mga karanasan, kung paano siya naging bahagi ng grupo, at kung bakit siya may malalim na kaalaman tungkol sa mga plano ng kaaway.

pag kwento pa nito at sabay inom ng tea “It’s my turn, naalala mo yung nagusap tayo kanina? pag katapos non tinawag ako ni inay kakausapin niya daw ako hanggang sa may kinausap na daw siya na tutulong sa akin para makapasok sa isang public school kasi nga pahirapan bago makapasok sa isang public school diba nga ayoko dito mag trabaho? nag kasagutan sinampal ako at iknumpara pa ako sa iba na kesyo daw nabuntis galing sa syudad mga ganon tapos nag aaway din sila ni kuya naninikip talaga yung dibdib sobrang naipon na sa dibdib ko gusto ko mag wala, sumigaw that time pero hindi ko magawa hanggang nasip ko tapusin ang buhay ko kanina ng biglang tumawag ka ayon” pag ku-kwento nito at napatigil ito

Nasa bago lang ang paningin ko at natulala. ONCE OF THIS DAY. YOUR MINE AGAIN MRS. AKIRA SY MONTENEGRO. A/N: TAGAL PA PO ITO MATAPOS. MARAMI PAPO TAYONG DAANAN NA IYAKAN. DAMI PONG IYAK NA STORY NA TO. PAALALA KO LANG HEHE. KONG ITONG STORY PINAIYAK KAU. DON TAU KAY KYLEE. IYAK KAU SA KILIG HAHAHAHA. GAWAN KO PO STORY ANG MGA ANAK NIYA.

Masakit, pero ito yung katotohanang nangyayari sa buhay isang tao. I am Carla Ysabelle Sabanal, my friends call me Cara and this is my story. Naks! Pangalan palang tunog mayaman na, diba? Well, salamat sa Nanay at Tatay ko. Kung hindi dahil sa kanila, hindi niyo ako makikilala. Char! So, simulan ko na ang kwento ng buhay ko. Ay, mali! Hindi lang pala ako ang bida sa kwentong ito dahil dalawa kami.Well, ang part ko nalang muna.

Ano yan nandamay pa ako ng tao "Wala badtrip lang ako kanina at medyo na late kasi ako ng pasok kay Ma'am crush eh. Napagalitan tuloy ako. Bawas points ko pa iyon." Half true na kwento ko dito. Tama ng iyon na lang ang malaman nya. Tsaka na kwento ko na pala madalas dito ang tungkol doon sa walang katapusan kong pagkakaroon ng crush kay Ma'am Camela.

Pag kukwento niya “Ang lungkot naman pala ng story ninyo ni Luna pero dapat mag move on kana sa kanya at tanggapin sa sarili mong hindi mo kasalanan at kagustuhang ang nangyari.” Pang cocomport nito sa kanya

Paano nga ba nagsimula ang kwento namin? At dahil curious ako sa kwento niya ay nanatili ako na nakatayo sa pinto. I would like to hear our love-to-hate story. "It all started when I and your Mama met unexpectedly in my house. She was quietly cleaning in the kitchen when I came down and I saw her for the first time. You know, just looking at her hindi ko alam kung ano'ng dumapo sa akin pero nahulog ako kaagad sa kaniya. Her simplicity and beauty pulled me closer and because of that without a doubt, I asked her to marry me right away. At first, she declined but then, niligawan ko siya hanggang sa nakuha ko ang matamis niyang oo. We got married immediately and flew to my very own country, Duba

mas lalo akong umiyak na ramdam kong ikina taranta nito. “I-I mean don ‘t cry, wag kang umiyak. Ano bang nangyari?” sa isip ko, na--- ang feeling close naman nito, pero sabi noon ni Mama mas mabuting sabihin mo ‘yong nararamdaman at problema mo sa hindi mo kilala at hindi ka kilala atleast, hindi ka nila kilala hindi ka nila huhusgahan at hindi sila mag kukumento nang hindi mo gusto. “Okay lang ba na mag kuwento ako?”

May isang salita ang mafioso and you're not allowed to take it back. "O-okay." I uttered. End of Flashback. Pinahid ko ang kunwaring luha na tumulo sa aking pisngi dahil nakakaiyak yung kwento ko. Simula ka nang araw na 'yan. Laman na ng condo unit ko si Aeone. Magluluto siya minsan at siya pa ang maglilinis ng kwarto ko.

"Anong nangyari sa kanila?" "'Yung una, may sakit; 'Yung pangalawa, naglaho bigla; at 'yung pangatlo, rebound ako." Uminom ako. "Nagalit ka ba sa kanila?" nag-aalangang tanong niya. "Ang totoo, wala naman na 'kong galit sa kanila. Simula nang magsulat ako, nasimulan ko na ring unawain ang lahat. Siguro kasi kapag gumagawa ako ng kwento, alam kong may isang bahagi ng kwento na hindi nalalaman ng ibang mambabasa kaya madali nilang husgahan 'yung isang tauhan.