Ang Ama Kwento Novels & Stories

Xara's POV Hindi ko na naman mapigila ang sarili na 'wag idikit ang tainga sa dingding para mas klaro ang pandinig ko sa nangyayari kay Ate at boyfriend niya siguro pero nasabi na ni Ate na hindi siya mag-bo-boyfriend dahil sakit lang daw sa ulo 'yon. Sa tuwing naririnig ko ang kalampagan at ingay na parang dalawang kamay na pumapalakpak ay napapaisip ako kung ano kayang nangyayari. Sarap na sarap sila base sa kanilang mga d***g.

Ang dalawang bata ay nanatiling nakakarga parin sa amin pero nakaharap na ang mga ito sa kanila. "Hello po! Kuya look! He is the guy in the toy store." masiglang turo ni Amara sa lalaki at kumakaway pa. "Hello po! Uwi na po kami, my mama is not feeling well." sabi pa ni Amara. Vonn didn't say anything, tahimik lang itong nakamasid sa kakambal niya.

Saka humarap sa ama. "Dad? Hindi ba sabi ko sa inyo na hindi ako payag dito?" Matigas na sambit ne'to sa ama. Mukhang totoo naman dahil halos lumabas ang ugat ne'to sa ugat at namumula ang mukha siguro sa pagkahiya?

“Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.” Habang nagku-kwento ako kay mama, may kung anong sumakal sa puso ko. Ang bigat ng damdamin ko. Parang unti-unting dinudurog ang puso ko nang maisip ko ulit ang mga pangyayari. “And then what happened?” tanong sa'kin ni mama. “Pinagtabuyan na nya'ko ma, feeling ko ang sama ko'ng tao” napansin ni mama na may namumuong luha sa mga mata ko kaya naman

Halo-halong emosyon ang kanyang nararamdaman. "Maupo ka, Amaia, at sasagutin ko ang lahat ng tanong mo," muling wika ni Kei. Dahan-dahang naupo si Amaia, hindi inaalis ang tingin sa kanya. Natatakot siyang baka isa lang itong panaginip—na sa isang iglap, bigla na lang siyang maglaho. Nang pareho na silang nakaupo, si Kei ang unang nagsalita.

She was so furious I could literally see fire coming out of her red painted lips as she scolded for almost half an hour. Dahil ayaw ko talagang si Zeke mismo ang magkuwento kay Mommy-bear, ako na mismo ang umamin pero syempre, hindi ako nagbigay ng masyadong detalye. I skipped the part where Zeke was trying to seduce me in the car. Baka magunaw ang mundo kapag ikuwento ko pa iyon.

Napatingin naman ako sa paligid. Malaki at mataas na building ang nasa harap ko, kulay berde ito na may sampung palapag. Sa ibang direksyon ay may mga matataas ding mga gusali. Marami ding puno sa paligid at malawak na kapaligiran. Nakakalat din ang mga estudyante sa paligid. Huminga ako nang malalim at nagsalita sa isip, “Hey! I'm Amaliah Green Ford, Princess of Ashville and I'm a witch!” napangiti ako sa naisip. Damn! Ang OA ko na kinakausap ko na sarili ko sa isip.

wika ni Mommy. "Kaya nga po Mommy." ani ko. "Hindi niya pwedeng patayin ang sarili niyang ama." wika ni Mommy na parang bombang sumabog sa tainga ko. "Ano ho?? Tama ba ang pagkakarinig ko mag ama sila?? Paano po nangyari 'yon?" tanong ko kay Mommy. "Long story anak, halika na kailangan na nating umalis sa sasakyan ko na sa'yo iku kwento ang lahat." anya.

yak na kwento ni inay,"pero bago Ako umalis nag-iwan Ako Ng larawan nilagyan ko iyon Ng address para mahanap ninyo ako. Natatakot Kasi Ako kapag dinala ko kayo Ng iyong ama sa Bahay,baka ano Ang kaya nilang Gawin sa Inyo Lalo na Sayo ,anak,Hindi ko iyon mamakaya kapag may nangyaring masama sayo. Hanggang sa pagdating ko Dito naabutan ko Ang aking Ina na naghihingalo habang si papa Hindi na Rin makalakad dahil sa sakit nito ,Halos limang taon akong malayo sa kanila,pero bago nawala Ang aking mama gusto ka Niyang Makita ngunit Hindi ko makuntak Ang iyong ama nuon, hanggang sa tumigil Ang paghinga ni mama,"umiiyak na kwento ni inay.pinahid ko Rin Ang tumutulong luha sa aking mukha",akala ko han

saad ni santino kay sam na tinatakot pa. "Kinukuwento ko lang man kung pano mag boo ng itlog at bata eh at pawang katotoohan lang naman ang kuwento ko walang labis walang kulang serbisyong totoo lamang bente kuwartro oras ako po si Samantha ang inyong taga balita" wikang muli ni sam parang wala lang dito ang galit ng ama nila kahit gustong matawa nila sandro at santino sa bunso nila pinipigilan nalang nila dahil nakikita nila ang galit na mukha ng aming ama maging ang ina namin namula na ang mukha pero ako wala talaga akong naiintintindihan sa kuwento ni sam blangko ang isip ko.