Ang Ibong Adarna นิยาย & เรื่องราว

“Hmm? Bakit ganyan ka makatingin?” Bahagyang nag-angat ng kilay si Leandro. “Sabihin ko na lang nang diretso. Don’t get too close sa lalaking ‘yon.” Napakunot ang noo ni Isobel. “Lalaking ‘yon? Sino?” Nagbuntong-hininga si Leandro, saka kumaway ng kamay na para bang ayaw nang bigkasin pa. “Alam mo na kung sino. Yung bumalik galing Amerika. Adrian.”

"A-Ano?" Ipinaliwanag ko sa kaniya ng buo ang mga nalalaman ko. Napahawak na lang siya sa sentido habang nagkukwento ako sa kaniya. Mahirap nga naman kasing paniwalaan pero 'yon ang katotohanan. Kahit bali-baliktarin pa ang lahat ay hindi ito magbabago. Adrianna is a murderer. She's not an innocent woman. She hides her true self behind her stupid and ignorant personality.

nagkibit balikat ito. Dumukwang siya kay Marco. "Well my wife name is Adira Armani" He hear him smirked "Armani, I know he has four beautiful daughter pero wala pa akong nakikilala sa kanila" He nodded and smiles. "My wife nickname is Adie" he saw how Marco stiffed. Kaya itinuloy niya. "She has a black long hair, beautiful face and body she is an intelligent woman, she has a small butterfly tattoos in her shoulder she has a dimples --"

Andrado. "Mr. Andrado, Paolo Arandia is the name. Find out everything about him, his properties, his money – everything, and then take it all away. Make sure that he will crawl to the ground." Ibinaba ko iyong phone saka ako pumasok sa office kung nasaan si Mariake. I found her sitting behind a long table. May binabasa siyang kung ano. I cleared my throat. She looked up. Napatayo siya nang makita ako.

Tiningnan ni Armando ang mga pares ng mapanghusgang mata at nagpaliwanag. "Armando Montes, ang manugang ba ng aming pamilyang Sandoval ay kapos ng labindalawang karat na dilaw na brilyante? Kung gusto mong iwan niya si Ismael, kailangan niyang iwan si Ismael? Ako, isang matandang lalaki, ay maiiwan ito dito.“ Si Ibrahim Sandoval ay nagsalita sa unang pagkakataon, pigil ang galit at masamang nakatingin kay Armando Montes.

Nag-aalalang wika ni Armida. "Hindi pa handa ang aking nasasakupan sa pangitain mong 'yan, Armida. Kung sa simpleng pag-atake nina Xandro at Victoria ay nalagasan na ang mga kasama ko, paano pa kaya ang malalaking labanan?" "Ang pag-iisang-dibdib nina Adult Ram Luiz at ng infected na Mortana ang magbubuklod sa mga Adono at Adona sa iyong nasasakupan, mahal na datu."

“Sigurado ka ba? Hindi ba katulad lang nung mga dati mong sinabing kamukha?” “Boss, hindi lang ito basta kamukha. Identical. Parehong-pareho ang mata, ang ngiti… Kahit sinong nakakita kay Fortuna ay hindi magdadalawang-isip. Pero…” saglit na huminto si Adrian, parang may alinlangan. “Hindi ‘Fortuna’ ang nakarehistrong pangalan. Maria Ysabel Han. At ayon sa file, nanganak siya ilang araw pa lang ang nakalilipas. Confidential lahat, boss. Wala sa public system ‘to. Nakalusot lang ako dahil sa insider contact.”

"Bakit?" "Ibalik mo na siya sa'kin. Parang awa mo na Ria. Wag kang malandi. Kailangan siya ng anak naming." Napatingin ulit ako sa tiyan niya saka siya tignan sa mga mata. Maganda si Amanda. Matangos ang ilong, may bilugan na kulay chokolateng mga mata at may manipis na labi. Nana-isin ng karamihang lahi ni Adan. Mukha siya ng isang desperadang babae. "Umalis ka sa harapan ko Amanda dahil baka masampal kita kahit buntis ka." gusto ko siyang sampalin ngayon din pero di ko kayang madamay ang bata sa sinapupunan niya.

"Bago ako mawala, gusto ko lang malaman mong minahal kita. Minahal kita sa loob ng ilang taon nating pagsasama noon bilang mag-asawa. Minahal kita dahil nakita ko kung gaano ka kabuting tao at ina sa mga anak natin. Minahal kita noon at ikaw pa rin hanggang ngayon, Gabriella Isabel Carvajal..." Sunud-sunod na umiling si Mommy bago marahang hinagkan ang noo ni Daddy. "Hindi ka pa mawawala, Arnaldo. Huwag mong sabihin 'yan..." Daddy glanced at us and smiled through his tears once again. "Patawad kung iniwan ko kayo noon, Georgianna at Skylen. Patawad kung hindi ko nagawang maiparamdam sa inyo ang pagiging ama ko. Patawad kung wala ako sa tabi niyo sa bawat pagkabigo at tagumpay niyong dalawa."

Andrada "Hoy wala kang karapatang mag reklamo, bago pa kumulo ang dugo ko sayo at ingudngod kita sa dumi pumunta kana ngayon" Saka siya pinatayan ng tawag ni Risa, bumuntong hininga siya at nag-angat ng tingin upang hindi maluha. Ang akala niya ay masaya na ang araw niya pero mukhang hindi pa pala Sinusubukan niya namang lumayo at huwag ng makonekta kila Risa at Diane pero mukhang wala siyang kalayaan, gusto niya lang naman mamuhay ng tahimik at payapa