Ang Kwento Ng Aking Buhay Novels & Stories

“Maaaring gayahin nila ang aking itsura, ang aking mga salita, at ang aking kwento. Ngunit ang buhay ko ay binuo sa aking mga pinagdaanan—sa hirap, sa sakripisyo, at sa mga aral na natutunan ko. Ang pagkatao ay hindi ibinebenta, hindi ipinagpapalit, at hindi inaagaw. Ito ay nabubuhay sa kung sino ka talaga. At kung ang tadhana ang naglagay sa akin sa pwestong ito, wala nang sinuman ang makakapag-alis sa akin dito.” Sa sandaling iyon, naramdaman ko ang pagbabago sa paligid. Ang mga tingin na puno ng pagdududa ay napalitan ng paggalang at pagkilala. Napatunayan ko hindi lamang sa kanila kundi pati na rin sa aking sarili na ang aking pagkatao ay matibay at totoo.

mahinahon at may halong concern na sabi niya, tila natauhan siya sa bigat ng sinasabi ko. Umiling ako nang may mapait na ngiti. "Ganun na rin po 'yun. Sobrang malas na po ng nangyayari sa buhay ko, dati pa. Maagang naulila, nakipagsapalaran sa Maynila na walang kahit ano, pagkatapos nun ay nagsunod-sunod na ang kalbaryo ko. But when Raz came into my life, I realized that maybe... just maybe, the world wasn't that cruel. He made me happy. For a short time, naramdaman ko na tao rin pala ako, na may magmamahal at tatanggap.”

Chapter 12: KASTIEL'S POV: --- HABANG tumatagal nagiging komplikado ang buhay ko. Gusto ko lang naman ng katahimikan para sa sarili ko kaso napaka-imposibleng makamtan ko 'yon.

Masakit, pero ito yung katotohanang nangyayari sa buhay isang tao. I am Carla Ysabelle Sabanal, my friends call me Cara and this is my story. Naks! Pangalan palang tunog mayaman na, diba? Well, salamat sa Nanay at Tatay ko. Kung hindi dahil sa kanila, hindi niyo ako makikilala. Char! So, simulan ko na ang kwento ng buhay ko. Ay, mali! Hindi lang pala ako ang bida sa kwentong ito dahil dalawa kami.Well, ang part ko nalang muna.

"Bakit ba kasi mas ginusto mo ang ganitong buhay, bebs? Hindi ikaw ito eh. Hindi ito ang kinagisnan mong buhay." Tumingala ako para pigilan ang luhang gustong tumulo mula sa mga mata ko. "Masyadong maraming nangyari sa buhay ko pagkalipat natin dito sa Cebu, bebs. Pero kung tatanungin ako kung may babaguhin man ako sa mga nangyari ay wala, wala akong gustong baguhin. Dahil ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko ay nang pinili kong mamuhay sa isang simpleng apartment. Magtrabaho sa isang coffee shop. Makakilala ng mga bagong tao. Magkaroon ng ibang kaibigan. At higit sa lahat, ang mapalapit sa taong gusto ko."

"Akala ko ay nakaraan na ang lahat, na sa wakas ay makakabuo na rin ako ng bagong pahina sa aking buhay nang mabawi ko ang aking pagnanasa sa buhay. Kaya, bumili ako ng bagong bahay para sa aking ina para sa kanyang pagreretiro. Ako ay…nakahanap pa ako ng mas maganda at mas matatag na kita.” "Akala ko magiging maayos ang lahat." Pumikit siya habang tumutulo ang mga luha sa kanyang pisngi. "Hindi ko alam kung bakit naging ganito ang mga pangyayari." Ang kanyang nakaraan ay nai-publish na parang isang kuwento, na binasa ng marami. Ang sugat na pilit niyang tinatago ay muling napunit para kutyain at pagtsitsismisan ng mga tao.

mahabang kwento ko dito "Alam ko na nagsisisi ka dahil sa mga sinasabi ko sayo pero pakiusap ko lang na huwag na lang kasi hindi ko kailangan niyan lalo na ang awa mo sa naging buhay ko noon. Sino bang mag-aakala na naging ganoon ang buhay ko dahil lamang sa isang gabi na iyon at kahit kailan ay hindi ko pinagsisihan. Aaminin ko noong una oo, sising-sisi ako sa naging kapabayaan ko sa sarili ko pero noong mahawakan ko ang anak ko at marinig ko ang unang iyak nito pagkaluwal ko pa lamang dito ay nasabi ko sa sarili ko noon na 'Katherine ito ang isang biyayang pinagsisishan mo at matatawag mong iyo' yung pagsisisi na nararamdaman ko noon, lahat ng iyon ay nawala na ngayon" nakangiti kong sabi

Sinimulan namin ang kwento patungkol sa mga buhay namin bago kami dumating sa kung nasaan kami ngayon. Ako, tipikal lang naman ang kinwento ko. Kung ano ang kinwento ko sa iba na buhay ko, wala ring pinagkakaiba ang binanggit ko kay Shernon. Sinabi ko na mula ako sa Pangasinan, nagtatrabaho na mula noong bata, ako lang ang lumuwas sa Maynila at ang magulang at tatlo ko pang kapatid ay nasa probinsya.

Walang N*****x pero ang kwento ng buhay ay parang nasapelikula. Napamasid ako sa madungis kong sapatos at sira-sira na. Na siyang nagsasalamin nang kapalaran ko. Kung i-kuwento ang buhay ko sa drama ay parang korean nobela. Kawawa naman ang gaganap na artista. Magiging pulubi at walang pera tapos matutulog pa sa tabi ng kalsada. Lagi na lang ganito. Kasing pait ng ampalaya ang buhay ko. Sana bukas maka-candy man lang.

"Hey pwede mo bang sabihin ang mga nangyari?" "You know noong pinatira ni Makas si Zaira sa bahay lumipat ako sa maids room, tira-tirang pagkain at biskwit lang ang siyang laging laman ng tiyan ko. Tapos doon sa plano natin alam mo sinaktan ni Zaira sarili niya gamit ang kampit saka sa akin ito pinahawak. Alam mo din nagawa akong saktan ni Makas. Tell me Kit did I do wrong in my past life? Ang dami kasing masasakit na pangyayari sa buhay ko simula noong mapunta ako sa inyo." Daig ko pa ang bata habang nagsusumbong sa kaniya, nilapaitan naman ako nito saka pinunasan ang mga luha ko.