Ang Kwento Ng Aking Buhay Mga Nobela at Kwento

CHAPTER 1 Hindi ko sukat akalain na ang kagaya kong lumaki s probinsiya ay makatatagpo ng lalaking tatanggap at magmamahal sa akin nang lubusan Wala sa isip ko na ang kagaya kong pobre ay makakatagpo ng isang bilyonaryo na siyang magpaparamdam at magpapakita sa akin ng wagas na pag-ibig. Ang lalaking siyang magbibigay ng lahat lahat niya para sa aking ikasasaya. Ang lalaking magbabago sa kwento ng buhay ko at pupuno sa lahat ng kakulangan ng buhay ko. Maihahalintulad ko ang buhay ko kay Cincerella. Inalipin ng kanyang bitch step mother at twin step sisters bago dumating ang Prince Charming niyang siyang nagbigay ng kaginhawaang karapat-dapat naman talaga para sa kanya? Ngunit wala akong bitc

Chapter 5: Buhay sa Gintong Hawla Dahan-dahan akong bumagsak sa kama, tulala, habang ang isip ko ay bumabalik sa simula ng bangungot na ito. Isang kasal na hindi ko ginusto. Isang buhay na hindi ko pinili.

Akala ko noon malungkot ang magiging katapusan ng kwento namin but I'm so happy that i am wrong. Dahil ngayon na kasama ko ang lahat ng Mahal ko sa buhay ay wala nang may sasaya pa sa nararamdaman ko pero syempre hinding Hindi ko rin makakalimutan ang mga mahal kong binawian ng buhay dahil mananatili sila sa isip at puso ko hanggang sa huling hininga na ilalabas ko... AT DITO NAGTATAPOS ANG UNANG KWENTO NG LAHING ACOSTA.

Pagkwento niya. "Mag kabaliktad pala tayo, no? Ikaw, miracle baby, ako naman unlucky baby. Ayaw ko naman talaga mag sundalo. This is not what I wanted. Gusto ko maging chef kasi gusto nila ang lahat ng niluluto ko para sa kanila. . . Si mama na nga mismo nag-enroll sa akin para mag take ako ng criminology course dahil gusto niyang tumino ako. Lumuhod na ako at umiyak sa harapan niya para lang mapalitan ko ang course ko pero wala, hindi siya pumayag. Tutal naman daw namatay si kuya Akhill because of me, ako na lang daw mag tutuloy ng pangarap ni kuya kahit na ang kapalit pa nun ay ang sarili kong pangarap." Mahabang pagku-kwento ko.

Pero sa kabila noon, siya pa rin ang naging sandalan ko at nagpamulat sa akin kung gaano kahalaga ang buhay. Sabi niya, dapat daw na pilitin kong mabuhay para sa mga taong mahal ko. Na hindi talaga natatapos ang buhay ng mga taong mahalaga sa atin, dahil hangga't buhay sila sa puso ng mga nagmamahal sa kanila, nananatili silang buhay kahit hindi mo sila pisikal na nakikita o nahahawakan. Kaya nga iyon ang pinipilit kong gawin. Nang mamatay sina Jom at Bianca, nagsulat ako ng kuwento, na ang pamagat ay "Mamamatay Na Ako... Bukas!" na paniguradong nabasa ninyo na, para kahit man lang sa pamamagitan noon e maramdaman kong buhay pa sila at kasama ko sila palagi, kahit na hindi ko na sila nakikit

Kaya mas mabuti nang hindi ko tingnan ang reaksyon niya ang nagkukwento. "Dati, maayos ang buhay namin. Nasa malaking mansyon nakatira, masasarap ang mga kinakain naming ulam sa hapagkainan at may maraming yaya ang nag-aasikaso samin." Nilalaro ko ang tinidor sa plato habang sinusundot-sundot ang cake roon. "But our life suddenly turns upside down. Ang sabi ng Mommy ko nalulong daw si Daddy sa bisyo niya. Mahilig siyang magsugal, sa katunayan niyan ay hindi pa siya natatalo."

tanong niya sa akin. “Wala lang, na-realize ko lang din na ngayon ko lang din pala na-kwento sa ‘yo yung mga bagay na ito. Nung nandoon tayo sa Palawan, puro masasayang phases lang ng buhay natin yung na-kwento ko.” Napangiti naman siya sabay napatango-tango.

Big-time na talaga siya! Halos isang taon na rin mula nang huli kaming magkabalitaan. Ganoon din siya sa akin, kaya noong matapos kaming mag-almusal, todo palitan kami ng kuwento tungkol sa naging buhay namin. I only told her the safe parts of my story. The call center job, the bankruptcy, and how I ended up broke. Hindi ko na sinabi ang tungkol kay Rev. Wala akong balak, sa totoo lang.

Kundi malambing. Parang may gusto siyang maalala. Bigla akong napahawak sa ulo ko. Bakit pakiramdam ko may bahagi ng buhay ko na nawawala? Bakit parang may kwento kaming dalawa na hindi ko mabuo? “Mahal…” mahina kong nasambit nang hindi ko namamalayan. At biglang nagblanko at nagdilim na ang lahat.

" Anong gusto mong malaman?" " Kahit ano, your family, where are you from and everything about you" saad nito at napahugot siya ng medyo malalim na hininga bago sumagot sa mga katanungan nito. " I live by myself since college, my parents both died in a car accident 5 years ago. I am an only child, so as of now i do not have that so called family. I was born in Ilocos and my parents send me in Manila for my degree but unfortunately the Lord get them back so early. Losing them was the darkest days of my life but i need to move on...wala na akong aasahan by then kaya i strive hard para makatapos sa pag-aaral. Im all alone, kaya ang tinatak ko sa isip ko walang ibang makakatulong saakin kundi a