Kwento Ng Buhay Novels & Stories

Nausisa si Kenneth sa estatwa ng tao. Humakbang siya para hawakan ito. “Medyo kakaiba ang estatwa na ito. Ang ganitong uri ay tinatawag nating parang buhay! Sa unang tingin, akala ko pa nga na totoong tao iyon!” Sabi ni Quincy, “Sino siya?”

"Pagkatapos ng kamatayan ng mga hayop sa disyerto, ang kanilang mga kaluluwa ay babalik sa 'Tree of Life'. Ang 'Tree of Life' ay magbibigay sa mga kaluluwang ito ng bagong buhay. "Magpapatuloy silang mamuhay ng mga bagong buhay, at ang pag-ikot ay hindi natatapos. "Ganyan ang alamat ng 'Tree of Life'." Nang marinig ito ng Pisces, hindi niya napigilang tumawa at sinabing, "Napakagandang pakinggan. Ang konsepto ng Puno ng Buhay ay katulad ng mga paniniwala ng Celtic, tama? Naniniwala rin sila na ang mga kaluluwa ay hindi kailanman namamatay. Kung wala ang 'Puno ng Buhay', ang ang disyerto ay ganap na babagsak, at ang lahat ng buhay ay ililibing sa ilalim ng buhangin, tama ba?"

"Matutukoy mo ba kung ano ito nang eksakto?" Umiling ang host: "Hindi! Walang sinuman ang makakaintindi ng mga lihim ng langit. Ngunit nag-divine ako para sa iyo, at talagang ikaw ay isang taong may mahabang buhay, walang alalahanin sa pagkain at pananamit. Hindi mo kailangang mag-alala tungkol sa kaligtasan." Habang nagsasalita, ginawa ng host ang isang palm-clasping na seremonya: "Donor, isang kapalaran, dalawang swerte, tatlong feng shui, apat na akumulasyon ng mabubuting gawa, limang pagbabasa... Ang kagandahan ng buhay ay nasa hindi alam at maaaring baguhin sa pamamagitan ng sariling pagsisikap.

Halos mawalan siya ng balanse. Anim na taon na ang nakalipas, muntik na siyang mamatay. Alam niya kung gaano katibay ang buhay ng tao. Kasabay nito, alam din niya kung gaano…karupok iyon. Maraming mga pagkakataon kung saan ito ay nasa pagitan lamang ng buhay at kamatayan. Ang mga sugat ni Joshua ay bumubuti pa lamang, ngunit nakatagpo siya ng napakalaking pagsabog.

"Paano mo malalaman kung hindi natin susubukan? Leila, bata ka pa. Marami pang magagandang mangyayari sa buhay mo. maaaring madilim ang yugto ngayon ng buhay mo pero hindi ibig sabihin non na ganun din ang wakas. Leila, si Anya, sa tingin mo kapag nagpakamatay ka magsasama kayo sa langit? hindi. Ang lahat ng nagpapakamatay ay sa impyerno ang uwi. Leila, si Anya nakatingin lang sa 'yo mula sa itaas at ginagabayan ka niya. Huwag mong sayangin ang buhay mo." Sa sinabi ni kennedy ay napaisip talaga ako ng husto. Yung taong to, naniniwala siya na marami pang magandang mangyayari sa buhay ko. Ang sinasabi niya ay hindi naman talaga mapipigilan na pagdaanan natin sa buhay ang masasakit na bagay at

kahit ipusta ko pa buhay ko eh "Bakit naman ako susunod saiyo eh buhay ko ito gagawin ko kung anong gusto ko!" "At kasama ba sa plano mo sa buhay ang kagaguhan na kagayan nito?" sabay turo niya sa pinaapoy niyang bible ni essay Essay ko huhuhuhuhuhu "Siguro nga! at baka din kasama ko sa planong iyon ang tumaliwas sa kagustuhan mo! Ayoko na maging demonyo gusto ko na maging tao na lang!"

We are living but we do not know how to live. I’m slowly losing my interest to fight for this shitty life. I want to know if fighting is worth it so I guess, I really have to fight in order to know if it’s really worth it or not. We’ll never know the worth of something if we didn’t try in the very first place. I sighed. Bakit nga ba tayo binuhay kung sa huli ay mamamatay lang din?

Sa dalawampu't walong taon kong pamumuhay sa walang kwentang buhay na ito; anime at kung anu-anong pelikula na lamang ang nag-silbing pamilya ko—lalo na yung Naruto Shippu— Hindi ko pa man nawawakasan ang dapat ko sanang sasabihin, mabilis na akong inunahan ng tinderong iyon sa pagsasalita. "Putangina! Kung wala kang pambili, umalis ka nalang!" puno ng puwersa niyang sinigaw ang pagkabahala na baka maapektuhan ng panggagambala ang kanyang pinagkakakitaan. "Nakakaperwisyo ka sa naghahanap-buhay!"

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

Lalo na at sa angkan namin, ako lang yata itong may malaking failure na nangyari sa buhay ko Mabuti pa ang mga kamag-anak kong babae. Nasa maayos ang takbo ng buhay nila. Si Ate Brittany, maayos na ang buhay kasama ang asawa niya. Ang iba pa, nasa maayos na daan ang tinatahak na buhay Ako, ako lang yata itong may magulong buhay eh. Ako lang yata itong napariwara at hindi malaman kung saan patutungo