Ang Mayabang Na Puno の小説・ストーリー

Ito ang isa sa pinakamagandang desisyong ginawa ko. Tahimik. Presko. Puno ng puno. Malayo sa ingay ng Maynila. At higit sa lahat... Malayo sa mga alaalang hindi ko maintindihan. Habang tumatakbo kami, napansin ko ang isang malaking puno ng mangga. Punong-puno ito ng hinog na bunga. “Mayee!” “Opo?” “Marunong ka bang umakyat ng puno?”

Gayunpaman, sa pinakailalim ng bangin, isang malaking sinaunang puno ang nakatawag sa pansin ng lahat. Ang sinaunang puno na ito ay mas mataas at mas matibay nang ilang beses kumpara sa mga nakita nila sa gubat. Nakikita mula sa malayo ang puno at makakapal ang mga sanga nito habang malalago ang mga dahon nito. At sa gitna ng sinaunang puno, mayroong isang gintong oval na bato; mukha itong isang malaking itlog na may misteryosong nakaukit dito.

Ang yaong puno ay mayroon ding napakatabang katawan na binabalutan ng mga mahahaba't malalaking baging, na bukod pa rito ay makikita sa itaas ang mga mahahaba't malalawak na mga sangang binubuhayan naman ng mga mabeberdeng dahon na kung titingnang maigi ay para bang isang gubat na lumulutang sa himpapawid dahil sa kakapalan at kayabungan ng mga ito. Sa loob ng umuusad na malaking karwahe, ang malaking punong ito ang unang natanaw nang naroo't nakasakay na binata na ngayong si Julian Guevarra. Alam niyang nakarating na siya sa lugar na pupuntahan buhat makita ang napakalaking puno, ngunit sa halip na matuwa ay bumalot sa damdamin niya ang labis na pagkalumbay mulang ibinalik siya ng punong it

May electric fan sina lolo pero panigurado iisa lang magagamit namin. Napangiti ako nang pumaling ako ng tingin sa mag-aama ko. Kahit na inaantok na sina Alzen at Amhella. Kita ang ningning sa kanilang mata dahil sa paghanga sa buong paligid. “Mommy, ang laki po ng puno,” bulalas ni Amhella. Parang tatlong puno lang naman ng Indian Mango, mangha na ang anak ko. Lumilinga siya sa paligid sabik ang nakaguhit sa kaniyang mata.

Nasa ilalim sila ng puno, nagduduyan sila kasama ang apo ni Aling Minerva. Pagkatapos kumain magpunta kami sa dati naming bahay. Hindi na namin sinama ang mga bata dahil busy ang mga ito makipaglaro ng tumbang preso sa ilang mga bata. Natawa ako nang madaanan namin ang kurbada. Buhay pa din ang mga puno at madami pa ding mga tanim na taro doon. Napangisi din si Angus. "Wanna do it there?" biro niya kaya inirapan ko siya.

Mahinahong tanong ko pa sa kanya Mayamaya pa ay tila napapaisip si mama hanggang sa makita niya ang isang puno ng bayabas na kung saan ay may dalawang bunga. "Nako, pasensya na sa abala ha subalit parang gusto ko kasing kumain ng bayabas ngayon at nakita ko nga iyong dalawang malalaking bunga kung kaya't nabighani akong kumain kaso nga lang ay hindi ko naman kayang abutin iyan. Pwedi ba na ikaw na lamang ang kumuha ng dalawang bunga na iyon ija?" Pakiusal pa ni mama sa akin.

Masaya pa niyang ipinakita sa akin 'yung mga hinanda niya bago kami nagsimulang maglakad papunta sa sinasabi niyang puno na magadang pag picnic-an. Nang marating namin ang punong iyon, agad akong namangha nang makita iyon. Parang kasing laki ng puno ng mangga ang puno ngunit may malawak ang mga sanga at dahon sa itaas kaya mas malawak din ang area na nalililuman nito. Hindi ko alam kung anong tawag dito, pero namamangha talaga ako.

Napasimangot din ang dalawang diyosa sa kaniyang likuran. Hindi isang anino ang madilim na anino kundi isang malaking patay na puno. Napakalaki ng mga sanga ng puno. Baka hindi ito magalaw ng kahit isang dosenang tao. Itim ang patay na puno at may kakaibang itsura ang mga sanga, at naglalabas ng malungkot na awra. Isang napakalaking halimaw ang nasa gitna ng mga sanga ng puno.

Basa pa rin ang mga dahon ng mga puno dito sa harap ng bahay siguro dulot ng malakas na ulan kagabi. Hinila ako ni Kenzo patungo sa likod ng bahay at hindi ko mapigilan ang mamangha nang bumungad sa paningin ko ang isang malawak ng lupain. May mga puno ng ibat ibang prutas din akong nakikita. May puno ng mangga at jackfruit na parehong hitik sa bunga. May iba pang mga puno akong nakikita pero hindi ko na alam kung anong mga klaseng puno iyun. Mangga at jackfruit lang ang kilala ko dahil iyun lang ang may bunga. "Ang daming bunga!" hindi ko na din mapigilang bulalas.

Tig isa sila ng kabayo na sinakyan. Hindi iyon ang unang pagkakataon na sumakay siya ng kabayo. Nang mapagod sila sa pangangabayo ay naghanap sila ng mapagpapahingahan na puno. Napili nila ang isang puno ng mangga na pagpahingahan. Nakaunan sa hita niya ang nobyo habang nagkukuwentuhan sila at masayang nagtatawanan.