Ang Mayabang Na Puno นิยาย & เรื่องราว

Tumango agad si Diane ito ang pinaka favorite niyang gawin noong bata siya ang umakyat sa mga puno . "dalian mo akyat tayo dyan !" itinuro ni Amber ang isang malaking kahoy na puno ng sanga .Kung titignan talagang hindi sila makikita sa taas dahil sa mga sanga nitong madaming dahon .

NATHALIE’S POV CAGBALETE BEACH, MAUBAN, QUEZON Mula sa Mauban Port ay forty minutes ang biyahe papunta sa Cagbalete Island, ang isa sa pinagmamalaki ng Quezon Province na mala-Boracay ang dating at may night party din sa gabi. “Wow!”

"BOOOOOOOOOOOMMMMMMM!" Napahawak ako sa aking tainga sa lakas ng pagsabog. Nilingon ko si Rave. Mabuti at mabilis kaming nakapagtago sa likod ng isang malaking puno. Pagkarating pa lang namin doon sa puno ay umalingawngaw muli ang isang malakas na pagsabog hindi kalayuan sa amin. Kasabay iyon ng isang rebeldeng umasinta sa amin. Mabilis niya akong hinila padapa at agad niyang inasinta ang rebelde. Sa puno tumama ang bala ng rebelde ngunit malas niya dahil sa ulo siya tinamaan ni Rave. Muling iniligtas ni Rave ang buhay ko.

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

May nakita pa akong puno na puno ng lights. Parang puno na umiilaw. Rinig na rinig ko rin ang tubig sa kabilang banda na umaagos sa pond. Para siyang waterfalls na maliit at may isda. Excited naman akong lumabas at pati na rin ang mga bata. Nagsitakbuhan pa ito sa bermuda grass at lumapit ang tatlo sa maliit na halaman at may kinuha ron tsaka sinubo sa bibig nila.

sabi ko't pinatabi nang bahagya ang ulo niya. "May maliit na kutsilyo ka ba riyan? O kahit anong matalim. Gusto kong i-ukit ang pangalan ko sa puno na 'to." Ang tinutukoy ko ay ang puno ng mangga sa tabi niya.

Tumigil ako sa ilalim ng malaking puno ng banalo na madalas kong puwestuhan. Banayad ang ihip ng pang-umagang hangin. Sinasabayan iyon ng pag-indayog ng mga dahon kaya rinig ko ang kaliskisan ng mga puno, kasabay ang mararahang hampas ng alon sa hindi kalayuan. Azul seemed to be having fun as well. Takbo ito nang takbo sa malawak na buhanginan at naglalaro doon. Hindi ko na namalayan ang ngiti.

- Grace Estrella-Lopez BIGLA AY BUMUHOS ang malakas na ulan kaya naman agad akong napatayo saka sumilip sa bintana, hindi ganoon kalakas ang hangin ngunit kitang-kita ko ang malakas na pag-ugoy ng puno sa labas. Suminghap ako nang maalala ang unggoy sa gubat na maaaring nababasa na ngayon, maraming ahas sa kuweba na nasa loob ng kagubatan kaya naman hindi maaring makasilong ng ligtas ang unggoy doon.

Pati si Sushi na walang pakialam ay nakitingin na din sa puno na nadadaanan namin. "Ang pulang puno na iyan ay isang Weeping Willow. Sobrang tanda na ng punong iyan na kahit ang mga magulang ko na hindi pa naipapanganak ay nandiyan na iyan." Sagot naman niya sa akin.

May mga bahay parin kaming nadadaanan pero mag kakalayo na ang mga ito. Sa buong buhay ko ay ngayon lang ako nakakita ng ganitong kadaming puno. May mga puno ng Narra, Niyog, meron din puno ng Mangga tapos Saging. Hindi ko mapigilang mapangiti dahil buhay na buhay ang kapaligiran. Hindi ko naiwasan na mapapikit para langhapin ang malamig na hangin. Tirik na ang araw pero napakapresko ng hangin.