Novel & Cerita Ang Pamana Tula

Gulat na gulat din ang ibang mga customers dahil sa nasaksihan. "Mga walang-hiya kayo!! Sisiguraduhin kong malalaman ni Luther tong kawalang-hiyaan na ginawa niyo sa akin! Mga bastos kayo!!"Galit na sigaw ni Pamela.Taranta namang nakasunod dito ang kanyang mga kaibigan.

“Hindi kita tatakbuhan.” Literal na nalaglag ang panga. “Holy cow!” Daig pa niya ang pinompyang nang maraming beses. Mas lalo tuloy sumakit ang kanyang ulo hindi na lang dahil sa hang-over, pati na rin sa mga sinabi nito. “Pa’no nangyari ito? Bakit nangyari? Bakit hindi mo pinigilan ang sarili mo? Bakit hinayaan mong may mangyari sa ‘tin? Alam mo naman na lasing ako ‘di ba? Oh my gosh!” Kaagad siyang nagpanic nang maisip niya kung ano ang mangyayari kung may mabuo nga sila? “Panindigan mo ‘talaga ‘to, Vergara! At huwag na huwag mo talaga akong subukang takbuhan, kung ayaw mong putulin ko ang kayaman mo!” banta niya at natulala naman ito.

nito ang maaaring magbago ayon sa panahon.” Idinagdag naman ni Maya, na ang kanyang boses ay mahina na ngunit puno ng diwa at karunungan: “At tandaan mo, Alon — ang iyong tunay na pamana ay hindi ang kapangyarihan o ang yaman na iyong hawak. Hindi ito ang mga gusaling itinayo o ang mga kasunduang nilagdaan. Ang iyong pamana ay ang kalagayan ng mga tao at ng kalikasan na iyong iiwan pagkatapos ng iyong panahon — ang parehong kalagayang ating minana mula sa ating mga ninuno at pinagbuti pa natin. Kung pagkatapos mong mamuno ay mas malaya, mas masagana, at mas nagkakaisa ang iyong mga nasasakupan, at ang mga ilog, bundok, at karagatan ay nananatiling malusog at buhay, doon mo malalaman na naga

[Ang Dugo ng Katapatan] Ang pulang tuldok ng laser ay tila isang mantsa ng dugo na gumagapang sa puting tela ng damit ni Paola. Sa isang iglap, tumigil ang pintig ng mundo. Ang huni ng mga kuliglig sa kagubatan ay napalitan ng isang matinis na katahimikan na tanging ang mga sanay sa kamatayan lamang ang nakakaunawa.

Para kina Aling Glenda at Mang Romero—ang mga taong tinuring siyang tunay na anak kahit siya’y isang ulilang nawalan ng alaala. Sa likod ng mga kurtina, naririnig niya ang palakpakan at sigawan ng mga tao. Tumayo siya ng tuwid, itinaas ang noo. Ngayon, hindi na siya ang dating tahimik at kinukutya. Siya si Sara Pamplana—ang batang inampon, itinaguyod, at minahal ng buong puso. Maya-maya, tinawag siya ng isang hurado.

pasinghal niyang sabi rito. Pansin niya ang pagkuyom ng kamao ng binata. Parang ang sarap nitong galitin, tapos ipapaalam kay Pamela. Nakiki-kinita niyang umuusok sa galit ang bunbunan ng dating matalik na kaibigan. "Just answer my question, Maliah!"

Hindi ko naman iyon nawala dahil ingat na ingat ko iyon. “Palan-taw” tawag sa akin ni Ama na kakarating lang sa aming bahay-kubo. “Pinahanap ko na si Himal-ing sa kagubatan, dapat ay mahanap siya bago magdilim” sambit sa akin ni Ama. Pero hindi ko siya pinansin at nagpatuloy pa rin sa paghahanap ng pulang kwaderno ni Selestina. “Ano ang hinahanap mo?” tanong ni Ama. Pero hindi ko pa rin siya sinagot, abala pa rin ako sa paghahanap. “Palan-taw, ano ang hinahanap mo?” muling tanong ni Ama upang tumigil ako sa aking paghahanap.

Lumuluha na singhal niya. Nagulat siya ng ilapit pa nito ang katawan niya sa katawan nito. Nanlaki ang mata niya ng maramdaman na katulad niya ay wala din itong saplot. Ramdam niya ang nakasaludo na nito na pagkalalaki sa puson niya. "Kinuha ko lang ang sa'kin, Pam. Ano ang masama do'n?" Walang bakas na pagsisisi sa mukha na sabi nito.

panimula ko "Then?" attentive talaga si gaga nasakin yung buong focus niya ngayon. "Then habang nasa byahe nakatulog ako tapos nagising ako na parang lumulutang ako turns out na kaya pala ganun ay dahil buhat niya ko paakyat sa kwarto. Tapos nung naibaba niya na ko sa kama sabi ko thank you then pwede na siyang umuwi. Eh ang kaso sabi kung pwede daw siyang sa condo matulog, siyempre nahihiya naman akong humindi kasi diba nagmagandang loob naman yung tao kaya pumayag ako. So sabi ko dun na lang siya sa guest room tabi sila ni Chance, nagulat ako nung sabi niya gusto niyang tumabi sakin. Well sakin okay lang naman wala namang malisya yon. Tapos nag half bath kami, then eto na nung tutulog na k

Kabanata 14 Summer Tulala akong tumitig sa kisame ng silid. Tinatamad pa ring bumangon. Kagabi, habang nag-di-dinner kasabay ang buong pamilya hindi maalis sa akin ang pag-aalinlangan lalo pa noong seryoso akong kinausap ni Papa. Hindi niya na tinapos ang pagkain dahil ang panliligaw at panunuyo ni Matthias ang naging usapan sa hapag. Nahihiya man kay Mama, pinilit ko na lamang na sagutin ang lahat ng mga katanungan ni Papa. Papa seems very attentive lalo na kapag sinasagot ko ang kanyang mga tanong. Hindi na sumali si Kuya Javier sa usapan, ni hindi na nag-usisa pati si Kuya Vicente. Kuya Leonard was just staring at me nagtitimpi at pinag-aaralan ang bawat kilos. Ngunit hindi maitago ni Mam