Ang Pamana Tula 소설 & 이야기

Pumunta sila sa akin, pero naka kunot noon nila, kaya tinanung ko "ano problema bakit ganyan hitsura nyo, look maligo na tayo dahil ang ganda ng dagat." "Hoy! Babae, wala pa tayo kain, bakit naligo kana agad dyan, kung ako sa iyo umahon kana dyan, dahil malapit na maligo ang pag kain natin." yun ang sagot sa akin ni Pamela.

“Hmm, baka naman type mo lang sya!” “Excuse me?” taas ang kilay na tiningnan niya ang kaibigan. “Wala sa bukabolaryo ko ang salitang yan. . .” “Pinagsasabi mo dyan! Ano ka manhid?” “I told you, hindi pa ipinapanganak ang lalaking magugustuhan ko!” Ang lakas ng tawa ni Pamela. “Isang araw, kakainin mo rin yang sinasabi mo. Not unless babae ang hanap mo,” tatawa-tawang sabi nito sa kanya.

Ganoon ba ako kadesperada kanina sa ilalim ng kumot? “Hindi ba? Bakit maluwag ang tuwalya ko?” Bahagyang inangat ni Ton ang kumot. At totoo nga—muntik na itong mahulog. Kung tatayo siya ngayon, exposed na exposed ang kanyang pagkalalaki. “I… I really don’t know! Sumusumpa ako, wala akong malisya sayo!” Itinaas ni Pamelle ang tatlong daliri niya, pilit na nagpapakita ng katapatan.

Hindi tulad ng mapang-alipustang ugali ni Pippa kay Lera, si Pamela ay magalang. Dahil doon, ibinaba ni Lera ang mataas niyang tono at tipid na tumango kay Pamela habang mahinahong itinutulak si Skylie papunta sa guro nito. Nang maalala ni Pamela ang naging performance ng bata sa klase, hindi niya maiwasang kabahan nang bahagya.

pambabara ko rito "Malay ko meron na pala siya kasi nag paalam siyang mag rest room or Mauna na. " turan nito saka ako pinan ikutan ng mata "Huwag mo akong ginaganyan tusukin ko yang mata mo eh. "Turan ko rito saka siya inirapan " GOOD MORNING!!! " "Mukhang ang saya ng gising mo ah." Pekeng ngiting wika ko rito "medyo lang. " naka ngiwing tugon ni, Gillian ng mapansin ang masamang tingin ko rito

AMARA POV Mula noong gabing iyon, tila naging ugali na namin ang pag-uusap nang mahaba at malalim. Hindi na lamang ito tungkol sa mga pangyayari sa labas o sa mga simpleng bagay—lumalalim na ang aming mga talakayan, humahawak sa mga pinakaloob na bahagi ng aming mga damdamin, paniniwala, at kahit na ang mga bagay na matagal na niyang itinatago sa kanyang puso. Alam kong sa bawat salitang ibinabahagi niya sa akin, lalo siyang nagiging bulnerable, at lalo ko siyang nahahatak palapit sa bitag na inihanda ko.

panimula niya na kaagad din namang naudlot dahil sa narinig niyang paghilik niya. Tinitigan niya ang naka-display sa screen at sinalubong lang ng gilagid ni Pam. Anak ng tokwa! Tinulugan siya ng gaga!

The kids drama JELA POV "Tito Papa," sabi ng isa sa kambal, "paano po ba maging champion? Gusto ko rin kasi maging champion kagaya mo." Nagkunwari si Jupiter na seryoso. "Kailangan... kumain ng maraming gulay." "Ha?!" sabay reklamo ng tatlo. Natawa naman sila Tita. "Hindi po totoo 'yan!" kontra agad ni Jam. "Hindi po mukhang kumakain ng ampalaya si Tito Papa!"

He was so stupid to feel at ease this morning. “AKALA KO PO TALAGA ay didiretso na po kayo ng Venice. I’m really sorry, Miss Lyla.” “It’s fine, Pammy.” She smiled. “Just book me another ticket, okay? Thank you so much.” Ang na-i-book palang ticket ni Pammy ay mula Pinas patungong Italy. Nakalimutan niya kasing sabihin dito na dadaan muna siya ng New York para pirmahan ang mga dokumentong kailangan niyang pirmahan dahil sa ilang mga linggo niyang pagkawala.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!