Pangarap Tula の小説・ストーリー

Is this for real o baka nanaginip lang ako? "Ano, tititigan mo na lang ba ako at hindi mo sasabihin kung bakit pupunta ka ng Cebu? Paano ang pag-aaral mo, Ms. Galvez?!" umigting ang panga nito sa sobrang inis. Pero mas lalo itong naging hot sa paningin ko. Damn!

"Namumula na siya sa kamay ko. Saktan mo siya nang mas malakas kung gusto mong maalala ka niya." Hindi siya pinansin ni Tade. Muling bumaba ang palad niya nang isang beses, dalawang beses, tatlong beses, bawat isa ay dumapo sa parehong lugar hanggang sa pumitik ang kanyang laman, hanggang sa tumulo ang luha sa kanyang mga mata at tumulo sa unan. "Para ito sa pagpapapasok niya sa iyo muna," ungol niya. "Para sa pag-ungol sa pangalan niya na parang hindi ako umiral." Kinagat ni Lara ang mga daliri sa kumot.

“Ngayon din, mahal na hari!” Mabilis na kumilos si Agor upang puntahan ang lugar na pag-aari rin ng Zaparya na kung tawagin ay pulang lupa. Sa lugar na ito ay ginagawa ang lahat ng mga pambihirang sandata at kagamitang pandigma ng Zaparya. Ang tungkol naman sa kanilang mga alipin na naririto, ay hindi mga pangkaraniwang mga nilalang kung ‘di ang pinagsama-samang mga nilalang na kanilang nahuli mula sa iba’t-ibang kaharian. Ganoon katindi ang Zaparya, kung hindi man ipinapakain sa mga alaga nilang halimaw ay dinadala naman nila rito sa pulang lupa ang mga alipin upang magtrabahuhin.

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

Pangalawa nag alala ito dahil baka anu ang gagawin nito para sa sarili niya. Pagkaraan ng dalawang araw. Kinausap ni Tita Lucia si Zara tungkol sa hindi niya pagsabi ng totoo sa kanyang mga magulang. Ayaw niya lang na baka labis na mag alala ang mga magulang dahil sa kanyang paglisan sa mga ito.

Balak ko rin linisin ang bahay ni Thalia para kung sakaling umuwi sila ay malinis pa rin dito. Sinimulan kong mag luto ng kare-kare, eto ang unang ulam na itinuro sa 'kin ni nanay na lutuin. Paborito raw ito ni tatay, lalo na ang sisig sa Pampanga. Pinaka masarap doon ang tugak na sa english ay frog. Lasang fried chicken ang tugak, kaya gustong-gusto ko ang lasa no'n. Lalo na 'yong pritong tugak na lasang malinamnam na manok.

babala ni Tulip. Ngayong handa na ang lahat, si Tulip at ang kanyang kalaban ay nagmaneho patungo sa starting line. Matapos bumusina upang ipahiwatig na handa na silang dalawa, nagsimulang mag-project ang isang malaking screen ng mga numero na nagbibilang ng pababa habang ang kanilang mga sasakyan ay nagsimulang umandar. Sa sandaling marinig ang isang malakas na ugong, ang dalawang kotse ay agad na umandar ng mabilis na parang mga mabagsik na kabayo na kakalaya lang.

Wika pa nito. Isang marahang tango ang ginawa ko upang paunlakan ang sinabi niya,,kong totoo nga ang sinasabi niya,subukan niya lang gumawa ng pagkakamali natitiyak kong ito na ang huli naming pagkikita. ........ Karl POV

Nababakuran iyon ng kulay puting tuwalya. Hindi ko alam kung manipis lang ba talaga ang tela ng tuwalya o sadyang malaki ang mushroom na nakatago roon kaya't kitang-kita pa rin ang hulma nito sa likod ng tuwalya na nagsilbi nitong kurtina. "You look hungry," komento ni Lark na umistorbo sa utak kong palutang-lutang na sa hangin.

“Did you? Sumagot ka nang maayos kung ayaw mong gibain ko itong kulungan ng mga peacock at diyan kita paungulin sa pugad nila.” I didn’t get precisely what Trace said because I don’t know what ‘pugad’ is. But I think I had an idea when he said ‘paungulin’ and ‘kulungan’. Natatakot ako na baka nga gawin niya for obviously bullying me again. “Then go!” I bravely said. “Fuck me here, so we will have another scandal this month. Want me to strip here now? Just said so, and I will obey you, my King Trace!” I reason out with that challenge.