Ang Pamana Tula Novels & Stories

Lumuluha na singhal niya. Nagulat siya ng ilapit pa nito ang katawan niya sa katawan nito. Nanlaki ang mata niya ng maramdaman na katulad niya ay wala din itong saplot. Ramdam niya ang nakasaludo na nito na pagkalalaki sa puson niya. "Kinuha ko lang ang sa'kin, Pam. Ano ang masama do'n?" Walang bakas na pagsisisi sa mukha na sabi nito.

Ang pag-aasinta ng mga bagay na kailangang tamaan sa pamamagitan ng pana. Pumuwesto siya sa harapan at pumikit. At nang nagmulat siya ay pinakawalan niya ang isang pana na eksaktong tumama sa mansanas na nasa kaliwang bahagi. Bumunot siya ng palaso at itinuton iyon sa mansanas na nasa gitna. Binitawan niya at sapul na naman.

“Tama yun!” Mapait na ngumiti si Lana at sinabi,”Ayos na kung ganun. Mauna na kayong umuwi mga binibini—hindi niyo na kailangan pang alalahanin ang bagay n ito o kaya ay sisihin ang inyong mga sarili tungkol sa nangyari. Desisyon ito ni Fane nung binaog niya ang tao. Nangyari na ito, kaya hayaan na natin to.”

Tahimik siyang nakatayo sa gilid, kalmado ang anyo, na para bang hindi siya ang nasa bingit ng pagkakaalis sa posisyon. “Miss Reina, Ruyi gourd bottle na ang nasa taas…” bulong ni Pamela, halatang kinakabahan. Ngunit sa mga mata ni Amara, walang bahid ng alinlangan. “Miss Amara, hindi ka ba kinakabahan?” tanong ni Pamela, halos hindi na mapakali. Bahagyang ngumiti si Amara, malamig ngunit tiyak. “When it comes to my expertise, hindi ako kinakabahan. Alam mo bang mas kinakabahan pa ako sa’yo kasi ikaw iyong mapapahiya.”

Pero ngumiti na lang siya, piniling hindi patulan. "Pustahan tayo," sabi niya habang binubuklat ang songbook, may ngiti pero seryoso. Napaangat ang kilay ni Totoy. "Sige nga, anong pustahan?" "Kapag naka-100 ako sa score, lalangoy ka ng patiwarik sa dagat," sagot ni Pamela, sabay tingin sa dagat malapit sa kanila. Nagulat si Totoy. "Patiwarik? Paano ‘yon?" Halatang litong-lito ang bata.

Kita niya rin ang isang maluwang na swimming pool at may mangilan-ngilan siyang taong nakikita na nagpaparoon at parito. "Ganito ba ang sinasabi nilang mansiyon?" Muli niyang bulalas sa sarili. Mabilis ng bumaba si Pamela nang matiyak niyang walang makakakita sa kaniya. Subalit dahil ngayon lang siya nakapasok sa napakagandang lugar na iyon, nangahas siyang pumasok pang maigi upang mas makita ng malapitan ang mga bagay na kinamamanghaan niya.

𝑃𝑎𝑛𝑜 𝑘𝑢𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑢𝑙𝑜𝑛𝑔 𝑛𝑎 𝑑𝑢𝑚𝑎𝑡𝑖𝑛𝑔? 𝑁𝐴𝑁𝐺𝐼𝑁𝐺𝐼𝑁𝐼𝐺 𝑛𝑎 𝑛𝑎𝑝𝑎𝑦𝑢𝑘𝑜 𝑢𝑙𝑖𝑡 𝑎𝑘𝑜..𝑚𝑎𝑦 𝑛𝑎𝑟𝑎𝑟𝑎𝑚𝑑𝑎𝑚𝑎𝑛 𝑛𝑎𝑟𝑖𝑛 𝑎𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑙� ��ℎ𝑎𝑛𝑔 𝑝𝑎𝑢𝑛𝑡𝑖-𝑢𝑛𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑙𝑢𝑚𝑎𝑙𝑎𝑛𝑑𝑎𝑠 𝑠𝑎 𝑝𝑖𝑠𝑛𝑔𝑖 𝑘𝑜..

May ereng nagmumula kay Toph na para bang tumama sa loob-loob niya na nagpabilis sa tibok ng puso niya. “Hindi.” Mahina ang boses ni Pamela. “Nag…Nagkamali ako ng dinaanan.” “Nagkamali ka?” “Oo…” Binaba niya ang mga talukap niya nang bakas ang kaba at takot sa mukha niya. “Tumabi ka, kailangan kong umuwi! Kung di ako uuwi kaagad, mag-aalala ang mga magulang ko!”

------ PANIMULA “Ano ba? Pakawalan mo ako! Hindi ako isang bayarang babae!" sigaw ni Luna habang tumatakbo siya palayo sa lalaking humahabol sa kaniya. Galing siya sa isang business meeting. Naging successful naman ang deal kaso bigla na lamang siyang hinabol ng lalaking tauhan ng businessman na naka-meeting niya.

tuluyan na ngang nilisan ni Amanda ang pintuan nang kanyang pamangkin at saka lumabas nang bahay, samantalang marahan namang tumayo si Ella sa kanyang kama at binuksan ang kurtina mula sa kanyang bintana at doon nya nga nakita ang kanyang tita Amanda na pasakay na rin nang kotse at tuluyan nang umalis Bahagya syang huminga nang malalim at nakangiting tumingin sa labas nang kanyang bintana ELLA P.O.V It's been a long time since that day was happened there has alot of changes especially in my life, i missed those days that i am with my beloved parents and brother i'd only wish that they're all be happy right now, hayss.. kamusta na kaya ang family ko marami na din kasi ang nagbago since nung i