Tula Para Sa Pangarap Novels & Stories

"Magandang araw muli talaarawan, narito ako sa Ilog paraiso. Ilang araw na ko dito at nagbabakasali na mapapagawi si Juancho, pero umaasa ako na baka dumating siya at puntahan ako rito. Alam mo bang mahal na mahal ko siya, kaya umaasa ako na maalala niya ako, at alam kong mahal niya din ako. Kaya di ako nawawalan ng pag-asa na darating siya. Alam kong darating siya." - 21 Mayo (1897) "Grabe ka pala ate, talagang naghintay ka. At umaasa ka darating siya." di makapaniwalang sabi ni Lara pagkatapos basahin ang talaarawan ko. "Siguro ganun pagnagmamahal ka, aasa ka hanggang kaya mo. Masaktan man o hindi ay gagawin mo lahat." saad ko sakanya habang nakasandal ako sakanya. Dahil patuloy pa rin sa

mahina at tila nahihiya niyang tanong. Naalala niya na pangarap din ng kambal ang makasakay sa eroplano at makapunta sa ibang bansa. Isang piloto ang Tita Z nila. Palagi itong may baon na magaganda at nakakaaliw na kuwento tungkol sa pagmamaneho ng eroplano at pagpunta sa iba't ibang lugar kaya madalas nilang sinasabi sa kaniya na gusto rin nila makasakay sa eroplano at makapunta sa ibang bansa kahit isang beses lang. This could be the chance to let their wish come true. Tiyak na sobrang sasaya sina Aurora at Zaurus kung papayag siya.

Pwede bang ako na lang, universe? T*angina, Ximena, magpakatino ka. Ayan ka na naman, nagpapaka-Maria Clara sa labas pero sa loob, puro kalandian ang iniisip. Amo mo 'yan, girl! CEO ng buong kumpanya! Hindi mo pwedeng… pangarapin lang nang basta-basta. Pero teka, masama bang humanga? Hindi naman siguro counted as kasalanan 'yung tahimik na pagtingin at pangarap na kunwari lang. Libre naman ang mangarap, ‘di ba? At least sa panaginip, pwede akong maging leading lady.

Hindi ang katulad niya ang maaaring mahulog sa isang Buenavista. Katulad ng palaging sinasabi ng Inay Lourdes niya, ang tala sa langit ay kay hirap abutin. Ito'y maihahalintulad sa isang pangarap na kay sarap mithiin. At kung nais mong mapagtagumpayan ang iyong pinapangarap na bituin ay kailangang bumaba ng tala sa lupa upang bigyan katuparan ang iyong hiling.

Kahit papano gumaan yung nararamdaman ko. “O di ba, effective? Natawa din si Tina sa sarili niya. “Tara, lustayin na natin yan. Beauty revenge. Yung malalaglag yung panga ni Papa R sa sahig. Yung hahagilapin niya yung pinunit na contract at ii-stapler ulit with scotchtape pa.”

Hinilot hilot naman ni Perla ang noo ni Darwin habang nagkukuwento ng maghapon nilang magina. "Alam mo bang ganito lang ang pangarap ko noon Perla. Simple masay kapiling ka pero ng paglayuin tayo ng Papa naghangad akong magkaroon ng kapangyarihan.Para makuha kita at gagawin ko yun sa mga susunod na araw"

pigil kong bulalas. Hanggang sa tuluyan kong Ikatigil ang paghawi niya roon ng tuluyan, dahilan para ito'y bumukas na wari mo'y isang lagusan. Hindi ako makapaniwala.... Isang paraiso, isang paraiso ang sumilip sa burol. Paraisong may mas maliwanag na sinag ng buwan kaysa sa kung anong mayroon sa baryo. Ikinakurap ko pa ito ng paulit-ulit, dahil napakaimposible ng mga nakikita ko.

Tumango ito, “Sobra pa sa sarili ko. Kaya nga iniwanan ko lahat ng pangarap ko, alang-alang saiyo.” Napakurap-kurap si Debbie, “Hindi ko gugustuhing talikuran mo ang mga pangarap mo para lang sa akin. Go ahead, bumalik ka na kung nasaan ka man at wag mo akong alalahanin. . .tuparin mo ang mga pangarap mo.” “Paano kung sabihin ko saiyong ikaw na ngayon ang pangarap ko?”

“Then do it, Lea! Mag-enroll ka sa kahit anong kurso na gusto mo. Bumalik ka sa dati mong pangarap!” Tumango si Leandra, at sa kauna-unahang pagkakataon simula nang mangyari ang lahat, naramdaman niya ang kaunting sigla sa kaniyang puso. Tila ba unti-unting bumabalik ang mga pangarap na dati ay kaniyang isinantabi. “Ano’ng kurso gusto mong kunin? May naisip ka ba? O kung gusto mo, go back to psychology!”

(MARIZ “IZZY” VILLORIA) Minsan, ang mga pangarap ay parang bituin—maliwanag pero mailap. At kung minsan, kailangan mong suungin ang dilim bago mo makita kung alin ang talagang para sa ’yo. “Hoy, ’Nay! Seryoso ka ba talaga dito? katulong? Sa Maynila pa?” reklamo ko habang bitbit ang maleta kong halos mas malaki pa sa akin.