Romans & histoires Ang Sariling Wika Tula

Dahil pagbali-baliktarin man ang mundo, she could’ve handled that challenge better. “That’s not a mistake. That’s doing the right thing.” Ngumiti lang siya. “Alam kong wala akong pwedeng sabihin to comfort you right now. But I want you to know that the clan loves you, Tala. More than you ever know. And we just want you to be safe and happy in whatever path of life you’d like to take.” Sandaling tumitig si Tala sa kanya, lumambot na rin ang mukha. “You always say the right words. I only know two languages, cuss and grumble.”

I debated. "No," at iyon na naman si sining. "...dapat panatiliin natin buhay ang ating sariling wika. Sabi nga ni Rizal, ang sinong hindi magmahal sa sariling wika ay mas masahol pa sa hayop at malansang isda. Let the tourist and guests learn our language. Sila ang dayuhan dito sa bansa kaya dapat sila ang matuto. Likewise dapat tayo rin kung magtatravel. It will be a sign of respect sa kultura natin at kultura nila. Lalo na sa mga college students na kagaya namin na hindi na rin masyadong alam ang ilang mga tagalog na salita...nagiging banyaga na rin tayo sa ating sariling wika." "Fyi, learning English makes more sense in college. It will help you pass any interviews when applying for corp

ngiting nagsasabing ako iyon. "Tama iyan, sir. Hindi pa naman huli ang lahat para yakapin ang sariling atin. Dahil sa pamamagitan niyan ay parang niyayakap mo na rin ang sarili mo. Ikaw at ang wika natin ay iisa. Wika natin ang magpapakilala sa iyo na ikaw ay isang Pilipino. Isa ito sa pagkakakilanlan natin bilang isang Pilipino." Nakikinig lang ako sa kanilang dalawa. Napapahanga ako ni Mang Driel. Para akong nakikinig sa Filipino teacher ko. Nang tumapak ako sa bangkang ito, ni minsan ay hindi ko naisip na mapag-uusapan ito. "Tama ho. Magsisikap pa ho ako lalo na laging gamitin ang wikang atin."

wika ko Naman Kay Lola. Tumango Naman Siya sakin at mukhang naawa Siya sa kalagayan ko. " Talagang batang iyon, pag talaga Makikita ko Yun mamaya kahit matanda ako ay talaga Naman sisipain ko at kukurutin ko Yung Tenga Niya!" Inis na wika ni Lola. "Mag gagayak na muna ako, kakain muna Tayo Bago Tayo aalis." Wika naman Niya.

hindi natapos ni kuya jude ang ano mang sasabihin ng biglang pigilan ito ni tatay. "Eeeepp wag kang mag english jude tagalog nalang kasi nandito tayo sa bayan ng pilipinas kong mahal" usal ni tatay kaya natawa kami sa tinuran ni tatay. "Anong nakakatawa sa sinabi ko totoo naman dito tayo sa pilipinas kaya sariling wika natin dapat ang gamitin nating salita hindi yan pang afam" muling usal ni tatay kaya muli kaming natawa.

Inis na wika ni Szai. "Hi naku! Kumilos na lang tayo, hindi ko alam kung ano ang pinag uusapan ninyong dalawa. Bilisan n'yo na maraming gwapo seguro na bisita si Tito Juanito baka makasungkit ako ng isa." Kinikilig na wika ni Ziri. "Walang gwapo sa magkakaibigan na iyon." Sabay na wika namin ni Szarina. Nagkatinginan kami ni Szai at parehong natawa.

Sobrang saya niya! ‘Ang talino niya, nakagawa siya ng tula. Ang kanyang tula ay kamangha-mangha.”

Lahat na lang ba isisisi sa’kin? “Ang dali niyong maniwala! Konting wika lang galing sa tiyuhin niya hala paniwala naman kayo. Hindi ako tanga para basta-basta aminin ang isang bagay na wala naman akong ginawa!”

Muling wika ni Mica, habang dinuro si Rose, kaya hinawakan niya ang daliri nito at akmang babaliin sana. "Wala kang karapatan na duruin ang Mommy ko." Madiin na wika ni Zena, habang gulat na napatingin sa kanya si Rose, at unti-unti na binitawan ang braso niya.

wika Niya Naman, puro dugo at sugat Ang katawan nito. “Wag kang gumalaw, Marami Kang sugat” mahinang wika ko dahil nanghihina na talaga ako, bukod sa Wala akong masyadong tulog Wala din akong kain. “T*ng*na nila pag talaga mamaya gaganunin nila ulit Tayo lalaban na ako, ayuko na maging punching bag nila” inis namang wika niya.