Novel & Cerita Tula Tungkol Sa Wika

Muling wika nito sa kanya. “Babalik din po agad ako Lola.” Ngiting wika niya rito. “Hindi ka pwedeng umalis Annika.” Madiin na wika ng kanyang ama sa kanya. “Tama si Pearl, mas mabuti kung magpahinga ka muna.” Muling wika nito sa kanya.

Tinawag muna ni Tita ang kanyang asawa. "I know Tito Lorenz speak Cebuano kahit laking Maynila siya" bulong ko na napansin din ni Paolo. "Ano kuya?" Tanong nito. "Nothing I....just practicing using Cebuano language" palusot ko. Tumango tango na lang ito. Ilang minuto lamang ay dumating na si Tito Lorenz. "Maayong buntag mga iho" 'sabi ko na nga ba eh!'

hinihingal na wika ko ng mahabol ito. “There's always a first time for everything.” blangko ang ekpresyon na wika niya habang iginagala ang mata sa paligid. “Tara, doon tayo sir” masiglang wika ko rito at hinila ito papunta sa may barilan. “It’s a scam” magkasampok ang mga kilay na reklamo nito. Paano kasi eh nakalimang subok na siya sa baril-barilan na laro na ‘to pero wala man lang tumatama.

"Baka nga 'pag nakita niya tayo, maiyak pa 'yon sa sobrang tuwa. Hindi mo pa nga siya kilala, hinuhusgahan mo na agad. Basta, kalmado lang at magalang tayo sa kanya ’yan ang bilin sa atin ni Mama, lalo na pag kaharap na natin ang ating the great Lolo." “Eh paano kung bigla siyang magsalita ng English tapos may accent, o kaya naman ibang lengwahe?” tanong ni Lyca, kunwa’y seryoso. “Tapos di tayo makasagot, nakakahiya!” Napailing si Eunice at natawa. “Kung ganon, mag-smile ka na lang. Sabi nga nila, smile is the universal language, nga daw ‘di ba?”

Is this for real o baka nanaginip lang ako? "Ano, tititigan mo na lang ba ako at hindi mo sasabihin kung bakit pupunta ka ng Cebu? Paano ang pag-aaral mo, Ms. Galvez?!" umigting ang panga nito sa sobrang inis. Pero mas lalo itong naging hot sa paningin ko. Damn!

lumuluha nitong wika Kaagad din naman akong umiling. Dahan-dahan akong bumangon at akmang hahawakan sana ito sa kamay pero napansin kong mabilis itong lumayo "Yaya, bakit po?" nagtataka kong wika dito. Kaagad din naman itong umiling

uutal- utal niyang wika dahil sa sobrang kaba. "Hostage to kaya wag kang malikot kung ayaw mong mabasag yang bungo mo!" Matigas nitong wika at nanlilisik ang mga matang nakatitig sa kanya. Napaiyak na siya nang tuluyan. Hirap na nga siya sa buhay, mabibiktima pa siya ng hostage. "Diyos ko! katapusan ko na ba to?" usal niya kasabay ng pagtulo ng luha niya sa pisngi.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

" Kailan niyo balak magpakasal? Kailan niyo balak sundan ang panganay niyo? " " Pwedeng isa-isa lang? " natatawang wika ni Catalina saka tumikhim at lumingon muna sa paligid niya para masigurong walang ibang tao ang makakarinig sa sasabihin niya. " Well, ang totoo niyan kailangan ko ng advice niyo sa bagay na 'to. Ilang araw ng gumugulo saakin 'to at kailangan ko ng may masasabihan. "

wika ni inay Saka kami iniwan nito. ,"ano Tara na,saan mo gusto punta,maraming dalaga Dito baka gusto mong duon na lang Tayo mamasyal," nanatawa Kong wika Kay Rey,ginulo lamang nito Ang aking buhok na ikinasimangot ko.