Ang Sariling Wika Tula Novels & Stories

kinikilabutang wika ni Arum. “Totoo ba iyan? Kung ganoon ay kumakain ng buhay na nilalang ang mga punong ito? Dapat na pala tayong umalis kung ganoon!” napatayong usal na wika ng kawal na si Atom.

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

kinakabahan kong muling wika Kung kanina ang tapang-tapang ko ngayun naman parang bigla yatang nabahag ang buntot ko! Parang gusto ko na nga din umiyak sa takot eh! Hiindi pa kasi talaga ako ready na isuko ang aking pagkababae sa kanya "MIkyla, we need to do this! Ito ang tradisyon na inaasahan ng angkan namin sa unang gabi natin! At hindi pwedeng hindi natin ito gagawin!" seryosong wika ni Arif

matawa-tawang wika ng kaluluwa ni Harvey. "hahaha... pogi ka ano ka ba ! hindi ka machaca, itong niluto ko ang aking tinutukoy, bago kong natutunan mula sa bansang mexico." matawa-tawang wika ni Karina na para bang narinig ang winika ng kaluluwa ng kanyang nobyo. "Heto tikman mo ang aking niluto na machaca." Isang giniling na baka na nilagyan ng kamatis at binalot sa tortilla.

naka irap na wika ko rito "Eh Kasi nahuhuli kitang pangiti ngiti tapos minsan pigil mo ang tili tapos halatang masayang masaya ka."naka ngusong wika nito "Selos ka noh?"mapang asar na tanong ko rito pigil ang tawa ng mag iwas ito ng tingin ngunit halata ang pamumula nito dahil pati tenga at batok nito ay namumula "Don't laugh."may babalang wika nito

napa mulat ng mata naman agad ito. "hunmmm, sarap po ng tulog mo Lola." nakangiting wika nya. "oo nga apo at talagang napawi ang kaba ko kanina sa plane." natawang turan nito at nag unat ng katawan para maka baba. "welcome Lola to my KAMALIG PLACE the only place we're escape is welcome." bibong wika nya na natatawa pa. "oh, I love the word." nakangiting wika rin ni Lola Jen.

Sana hindi dahil hindi ko na kakayanin ang mga teacher dito. "Binibining. Arcena," Mr. Aragon said. "Yes sir?" I asked nervously. "Gaano kahalaga sa'yo ang pagka-tuto sa wikang Filipino?" he asked, grabe ito ba ang pang-introduction nila? "Para sa akin Sir, mahalaga siya dahil ito ang ginagamit natin sa pakikpag-talastasan sa kapwa natin, at saka dapat natin itong mahalin dahil ito ang sarili nating wika na sumisimbolo sa atin bilang isang mamayang Pilipino," I said. "Very well said Binibining Arcena," Mr. Aragon said. Buti prepare ako sa mga ganito dahil sa pagkaka-alam ko iba ang style nila sa introduce yourself. Grabe ang school na 'to.

Masuyo niyang wika “Pero…pero, parang hindi naman yata ako welcome dito eh. Dapat pala, hindi na ako pumunta. Dapat pala, hinintay na lang kita sa bahay.” Naluluha ko nang wika “Silly girl…bakit ka ba naiiyak? No! Tisay, sinabi ko naman sa iyo na anytime, welcome ka dito eh. Sshh, don’t cry, okay. Just wait here, ako ang bahala sa kanila.” Masuyo nitong wika. Napatingala naman ako sa kanya at sunod-sunod na tumango

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!