روايات وقصص ضمن Anime That Will Make You Cry

"Naiirita na nga ako, tapos puro lazada ads pa. Sponsor siguro sila ng lazada." "Bakit mo pala na-trip-an manood ng kdrama? Akala ko ba ay hindi ka mahilig sa mga ganiyan? I though you only like anime." Ngumiwi siya. "Na-bo-bored na ako. Dumaan sa feed ko kaya sinubukan ko. Nakatapos na ako ng isang episode, ang ganda nitong Scarlet heart." Pinigilan kong matawa. "Tanga ka, dumiretso ka agad sa tragic."

Bullshit. Nagmadali akong umalis at umuwi, trying to stop my pain, my tears from coming out. Kailanman, hindi ako umiyak. Kayang kaya kong pigilan ang mga luha ko. No one will see me cry, no one will see me weak. I know it's good for the soul, but crying for me means, you're letting someone make you feel vulnerable. I won't give anyone satisfaction by hurting me. They don't deserve that kind of joy. They don't deserve to see me cry.

"I'm sorry. Ang tanging Japanese anime na napanood ko ay Detective Conan at Slam Dunk." Ani Lionel, "Hindi pa ako nakakapanood ng anime dati, kaya hindi ko maipaliwanag nang malinaw. Anyway, patuloy lang itong sumasabog. Kahit anong paraan ang gamitin natin, hindi ito maaalis. At saka, ang lakas ng mga pagsabog ay lumalakas at lumalakas!" Nagulat si Jordan! Hindi maipaliwanag na mga pagsabog, at ang lakas ng pagdodoble sa bawat oras!

That's Anzo's trembling voice. Pinilit kong magmulat ng mata. Kumabog nang malakas ang puso ko at hindi ko na napigilang mapaluha ng tahimik. Bumungad sa akin ang nag-aalalang si Anzo. No. He's not just worried. He's crying, my baby's crying. I forced myself to reach his face. "W-why are you crying?" "Don't talk! Please, baby! D-don't..." His voice broke.

tumulo Naman Ang mga luha ko, tumingala ako para di ako umiyak ng sobra sobra pero traydor Ang mga luha ko may Sarili itong pag iisip dahil sunod sunod na Ang bagsak nito at di ko na ito mapigilan. " It's okay to cry wag mo nalang subukan na pigilan Ang mga luha mo" wika Naman niya Sakin kaya naman humagolgol na naman ako ng iyak, agad naman akong niyakap ni Akio ng mahigpit at hinagod hagod Ang likuran ko. I feel safe and comfortable kaya nag tataka ako kung bakit ganito Ang nararamdaman ko.

hinanap ni Anianette ang mata nito, at nang magtagpo ang kanilang mata ay ngumiti s'ya ay marahang hinaplos ang pisngi nito gamit ang hinlalaking daliri. Lucas smiled at her too. "im just afraid, Anianette...you lose once i can't lose you again it'll be my downfall" Lucas held her face too "shh, don't cry" Lucas said and whipped my tears. "Lucas naman!" pagmamaktol ni Anianette habang hindi mapigilang maluha. "Why are you crying?" tumawa ang binata habang nakatingin sa muka n'yang luhaan. "Ako dapat ang umiiyak dito, dahil ako ang iniwan mo" tumawa ang binata.

Walang ibang laman ang isip ko kaya naman ano ano ang nasusulat ko. Not edited Mystertiosgirl Hi sa inyo! Sino pong anime lover dyan? Napanood niyo na iyong YOUR NAME? ang ganda noh? Can't get over with it. Kung may alam kayong anime na movie or series pa yan basta maganda recommend niyo naman sa akin oh. Maraming salamat in advance!

At sa isang iglap binatuhan niya ako ng isang matalas na kutsilyo sa aking dibdib at masamang tinitigan ako, Kung ikukumpara sa isang anime meron na siyang parang hashtag sa noo Tangina neto ni Lilith, kahit nung maliliit pa kami ganyan na siya kabrutal.. naaalala ko pa nga nung sinunggaban ako niyan sa likod ng isang matalas na samurai kasi gusto niya maging kasing galing si Kenshin Himura.. minsan pa nga binabaril ako sa ulo kasi idol niya daw si Vash the Stampede. Kakapanood niya ng anime to eh kaya kung ano ano iniisip!

ang kaninang nag-aalalang boses ay halos mahina na ngayon dahil sa lungkot. Agad ko siyang pinutol at tinuro ang TV. Pinunasan ko rin ang ilong ko bago tuluyang nagsalita. "I cried because of the movie," muli akong humagulgol. "The ending was unexpected, it made me so sad. I don't think I can stop crying right now," emosyonal na sabi ko. He chuckled before putting my head on his chest. Hinaplos n'ya ang likod ko at marahang hinalikan ang ulo ko.

Kitang kita ko kung paano tila nawala ang ilaw sa mga mata nito. Tila naging blanko na lang ang paningin ko dahil sa lumalaking galit na umuusbong sa buo kong pagkatao kay Agamemnon. Nanginginig ang buo kong kalamanan at gusto kong magwala...sumigaw at umiyak dahil sa nasaksihan ko. Alam ko na pagtatawanan ako ng iba dahil sa reaksyon ko. Some people will say that I'm crying over a dead dog or wolf. Pero parte na ng pamilya ang turing ko kay Sushi. Hindi lang siya basta-bastang lobo o aso na alaga. He's part of my family and losing him this way makes my heart torn into pieces. Hindi katangap-tangap ang nangyari sa kanya.