Anime That Will Make You Cry Mga Nobela at Kwento

she is so rare to cry like this. she is always showing me a strong facade. like she would never get hurt and cry over something kaya minsan nakakainis kasi bilang boyfriend nya, gusto ko syang protektahan. but right now. crying infront of me, it makes me think that, ah... she is a normal girl afterall. she can be weak. it makes me want to protect her " thank you for letting me see this side of you shin, i am grateful for real"sabi ko sabay punas ng papatulong luha nito. nakatingin ito sakin na patuloy ang pag agos ng luha " dont you hate me?"

Sa imahinasyon niya, parang biglang naging anime ang paligid, may speed lines, dramatic background music, at isang Dominic na biglang sumulpot mula sa kung saan. Sa isang iglap, mabilis nitong binugbog si Cyrus at saka literal na isiniksik sa basurahan. “Oh no!" Biglang tinakpan ni Felix ang mga mata niya, parang nanonood ng sobrang intense na action anime. "NO NO NO!” mabilis na iling ni Felix. “Erase! Erase! cut-tanggalin ’yan!” Napakagat si Felix sa mga daliri niya sa sobrang kaba.

Inabot ko ang remote ng malaking monitor atsaka naman ako nanuod na lang ng movie. Isang animated series ang pinanuod ko. At eksaktong kakasimula lang din naman nito. I think... ito 'yung mga tinatawag nila na anime? Yung gawang Japan. Seryosong-seryoso akong nanunuod, pero nakakaagaw pansin din ang mabanging amoy ng niluluto ni Kirill. Wala pa rin akong ideya kung ano ito—pero bahala na siya. Na-hooked up ako sa pinapanuod ko kaya magpo-focus muna ako dito. Mahaba-haba din kasi ito, nasa two hours kaya dapat hindi ako makatulog dahil gusto ko itong tapusin. Maganda kasi ang kwento 'eh.

Sana 'yong oras na 'yon binigay ko rin sa kaniya. Pagsapit ng ala una, napagpasyahan na namin umuwing tatlo. Pagka-uwi ko, pinagbuksan naman ako ng pinto ni Niccolo. Sabi ko sa kaniya nagkaroon lang ng emergency sa bahay kaya umalis ako ng walang pasabi. Pagpasok ko sa kwarto, ibinagsak ko ang aking sarili sa kama. Hindi ko na inabala pang buksan ang ilaw dahil sa mga oras na ito, kadiliman ang gusto kong magpaginhawa sa akin. Sinubukan ko rin kumalma habang nanonood ng Naruto Shippuden kaso sumakto sa episode 133. Ito pa 'yong parte na pinaka malungkot para sa akin. Ngayon alam ko na ang naramdaman ni naruto, kung gaano pala kasakit mawalan ng mahal sa buhay na nakasama mo ng matagal tapos

Tapos sinisipa niya ang maliliit na bato sa lupa habang nakayuko siya. What the fudge? Ano ba 'tong kaharap ko? Tao pa ba 'to o anime character? Nag-angat siya ng tingin sa akin habang naka-pout pa rin. Bwiset! Nagpapa-cute ba siya sa 'kin para hindi na ako magalit, o normal na 'yan sa kanya? Heto na naman ang nararamdaman kong panghihina ng tuhod. Bakit ba ako nagkakaganito?!

naguguluhang tanong ko sa kanya. Napapikit ako ng tampalin niya ang kanyang noo, [ wala ka nga pa lang alam sa basketball. Basta mamaya makikita mo iyon sa game nila. And, nalaman ko lang din niyon dahil sa panonood ko ng anime. Manood ka rin, Ali, para naman sabay tayo ma-inlove kay Tetsuya! ] Napatanga ako ng makita kong kuminang ang mga mata ni Tiny parang lumilipad na ang isip niya ngayon.

anito "Ay! wala lang pala iyon sa kanya?" sa isip ng dalaga. Bakit niya ako inalagaan kung wala lang iyon, bakit siya nag effort na kumuha ng pagkain at bigyan ako ng energy drinks kung wala lang pala iyon?. May kirot sa puso ng dalaga. "Marahil ay si Mica pa rin ang gusto niya" pag o-overthink ni Mj

Tumigil lang ito sa pagpindot ng dumako sila sa cartoon network. Dahan dahan siyang napatitig kay Rain na ngayon ay tutok na tutok sa panonood ng aníme na palabas. Maya maya pa ay napansin niya ang kakaibang kislap sa mga mata nito. Pamilyar iyon. Nakita na niya ang mga matang iyon nang magkasama silang dalawa sa gubat nang inatake ito ng mataas na lagnat.

Isa siya sa mga sinisisi ko kung bakit nawala si mommy ng maaga sa piling namin. Abala ako sa panonood ng anime, nang makaramdam ako ng pangangati sa aking lalamunan. Unti-unti akong nakararamdam ng plema sa aking loob. Hindi ko na lamang inintindi ito dahil inisip kong baka wala lang ito. Maya’t maya pa’y unti-unti nang naging ubo na may kasamang sipon ang kaninang pinagsawalang-bahala ko.

Being an introvert I always declined invitation to the point na nagdadahilan ako nang walang kakwenta kwenta upang maka-iwas sa gala and it is very disappointing pala. That's how I felt tonight. Sunod-sunod na buntong hininga ang aking pinakawalan. Matamlay na pinagtitiyagaan ko nalang manood ng 'Kimetsu no Yaiba' one of popular anime now a days. Nang makadama ako ng hilab ng sikmura ay nagpunta ako sa kusina at hinalungkat ang laman ng ref ko. Nakita ko ang isang ice cream kaya kinuha ko at muling nagtungo sa sala.