Anime That Will Make You Cry Novels & Stories

I have to get up to make him breakfast, though. I rolled over to the side para tingnan ang phone ko. Sadya rin kasing nakasarado ang kurtina kaya hindi ko alam kung anong oras na. It was almost 5 am. I stayed up all night again. Nanonood na nga lang ako ng kahit anong anime na mapanood ko. Mahilig ako sa mga crime anime. Kaya kahit na mabigat din ito para panoorin kasi seryoso lagi ang tema, nadidistract naman ako sa bigat ng pakiramdam ko,

Because she wanted to fire me? I don't know what came over me but I was on the edge of crying. "Are you gonna cry?" nantutudyo niyang tanong. Umiling ako, "H-hindi po." I stammered. She smiled, wickedly, at me, "Just you wait, I'll make you cry." sabi niya sa akin bago niya ako binunggo. Muntik pa nga akong matumba pero tinatagan ko ang tayo roon. Nakakahiya na nga sa harap ni Hendricks na hinihiya niya ako kaya't sobra na kung tutumba pa ako roon.

Mostly, mga manga books, anime portraits, dolls, keychains, notebooks, color books, statues, customized tote bags, shirts, caps, pants and many more. Halos hindi ko na mabilang dahil sa sobrang dami. Pero ang pinaka-hinahanap ko talaga ay si Mabuchi Kou ng Ao Haru Ride. Siya kasi ang long time crush ko since nagiging otaku ako. Otaku means, anime lover. "You're fond of these things? What are they called?" kakasunod sa'kin ni Xerxes, ngayon lang siya nagtanong eh kanina pa kami dito sa shop. Akala ko nga ay hindi na siya magtaka.

Heartbreaking din talaga ang anime movie na iyon na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin saulado ang title. Hindi naman kasi ako nanonood ng mga anime na love story dahil mas gusto ko kapag more on actions. Pero okay din naman pala kasi magaganda naman talaga ang mga anime dahil marami kang mapupulot na aral at leksiyon sa buhay. Isa-suggesst ko iyon kay Sai at Sandy.

“Hindi ko alam kung bakit ganito ako.” Umupo siya sa tapat ko. “Serena,” sabi niya. “You don’t have to explain. I get it.” Hindi ko alam kung totoo. Isang gabi, bigla akong napaiyak habang nanonood ng One Piece. “Bakit namatay siya,” singhot ko. Napatingin si Rafael. “Anime character lang yun.” “Hindi mo naiintindihan,” sigaw ko. “Ang sakit kaya.”

Pero hindi ko naman gusto ang sobrang anghang. Saglit ko naman na tinaas ang kilay ko habang nakangiti bago ako sumubo. NANONOOD na kami ng anime habang nandito sa kuwarto. Pareho lang kaming nakasandal sa headboard ng kama. I don't know but nagre-ready lang ako kung sakaling sunggaban ako nitong si Aivan. But six episodes has been passed pero he is not doing anything. Hindi ko napigilan ang sarili kong lingonin ito at nagulat ako dahil natutulog na pala ito.