Anong Gusto Mo 소설 & 이야기

"GUSTO KO NANG MAWALA! GUSTO KO NANG LUMIPAT NG PLANETA! AYOKO NA DITOOOOO!" "PAGOD NA PAGOD NA AKO!!!!!! GUSTO KO NANG MARANASANG SUMAYA!!!!! PLEASE NAMAN, LORD!!!!! TAMA NA ANG PURO PROBLEMA! WALA NA AKONG IIIYAK PA!!!!!" "ANG GUSTO KO LANG NAMAN AY MAGKAROON NG MASAYANG PAMILYA PERO BAKIT ANG HIRAP NAMAN YATANG MAGKAROON NON???!!!!!

"Kung susundin ko ang gusto mo, anong kapalit?" Napaisip siya sabay hila sa binata patungo sa dance floor. "Whatever you like. If you want a brand new phone, I'll buy you one. Kung gusto mo ng bagong damit, walang problema. Basta hanggang doon lang...at wala ng iba pa."

"Anong gusto mong kain hija?" "Kahit ano na po nanay Ging." Nagpapasalamat siya at hindi siya napiyok nang sabihin iyon. Kumuha siya ng baso sa loob ng kabinet saka nagsalin ng malamig na tubig pagkatapos ay nilagok ang laman niyon na tila siya uhaw na uhaw. If only water could flash the jealousy in her chest. Malamang ay nalunod na iyon sa dami ng tubig na nainom niya.

Confident akong ngumiti saka nagsalita. "Gusto ko po sanang hawaiian pizza. Ayoko pong ibang flavor. Sprite. Ayoko po ng ibang soft drinks. Pakisamahan rin ng dessert. Leche flan or ube. Ayon lang po" Laglag ang panga nito. "Ah. Yun lang pala. Para kasing nahiya kayong dagdagan. Baka gusto niyo pang ibang pagkain?" "Hindi na. Ano ka ba, Manang? Okay na ko dyan. Shy type ako. Pasensya na po"

(Jeff POV) “Ano pong gusto niyo, babae o lalaki?” Nasamid na din ako dahil nakangiti siyang nagtanong sa harapan ng pamilya ko. Nang humarap sa akin, parang kakatayin ako ng buhay. Napangisi na lang ako. Okey, go with it Missamy. Trabaho mo yan. (Missamy POV) Parang gusto ko na nga talagang mangkatay ng baboy ngayon.

"Pag gusto ko ang ugali ng tao, nagugustuhan ko na rin ang tao, pa unti-unti." "Ah, ganun ba? Ayos ka rin, no? Hindi ka pala choosy." Sincere na sagot ni Lissa. "Eh anong gusto mo sa ugali ng tao?" Napahinga ng malalim si Anthony sa kakatanong ni Lissa sa kanya, parang bata ang dalaga sa sobrang kulit nito. "Hindi ko alam eh." Was his honest answer, saka sya nagkibit-balikat. "Siguro wala akong type." Patuloy nyang sagot dito. "Siguro basta-basta na lang nangyayari."

Nag-aalangan siyang mag-type muli dahil hindi niya rin talaga alam kung anong pagkain ang gusto niya. Via: [Gusto ko ng matamis, malasa, at medyo maanghang na pagkain. Hindi ko rin alam, wala akong special menu as my favorite. Hangga’t ang tatlong pamantayan na nabanggit ay nasa pagkain, talagang magugustuhan ko ito agad.]

Bahagyang bumuntong-hininga si Marcue at naghanda na bumangon sa kama: "Ano ang gusto mong kainin? Bibili ako para sa iyo." "Gusto kong kumain ng sweet and sour pork. Bigla kong gustong kumain ng sweet and sour pork. Hindi ko alam kung bakit, ngunit gusto kong kumain ng sweet and sour pork nang walang dahilan. Gusto ko ng isang mangkok ng Thai na mabangong kanin, at pagkatapos ay lagyan ng sarsa ng sweet and sour pork, at pagkatapos ay kumain ng sweet and sour pork."

“Hmm…parang biglang gusto ko ngayon ng burger at fried chicken. Saka, palabok. Ano sa tingin mo?” “Okay. Kung ano ang gusto mong kainin, iyon na rin ang sa akin. Sa Jollibee tayo.” “Gaya-gaya ka naman, iba ang kunin mo.” “Bakit iba? Iyon din ang gusto kong kainin eh.”

“Ha? Ah eh, nakalimutan kitang tanungin kung ano ang gusto mong kainin.” “Uhm, gusto ko ng milky cheese cake.” “Ha? Kumakain ka ba non?” takang tanong ng kambal ko. “Hindi ba ako kumakain non?” tanong ko rin. Bigla ko lang kasi naisipan at bigla lang din pumasok sa isip ko. “Wala ka namang nasabi sa akin na gusto mo iyon.”