Novel & Cerita Anong Gusto Mo

“Gusto ko nga sana na malaki ka na eh.” “Bakit?” “Wala lang, gusto ko lang.” sagot niya sa akin. “Ako rin, gusto ko na ngang maging legal age na ako,” sabi ko sa kanya. “Dahil?” “Para puwede ko ng gustuhin ang lalaking gusto ko,” sabi ko sa kanya. “May gusto ka ng iba?” tanong niya sa akin. “May gusto na akong iba pero ‘yong gusto ko may gusto na rin siyang iba,” natatawa na sabi ko sa kanya.

(I think you two, has feelings for each other but no one's confessing. 071 117 115 116 111 032 110 105 121 097 032 098 097 032 116 097 108 097 103 097 032 097 107 111 063 032 078 097 103 117 103 117 108 117 104 097 110 032 100 105 110 032 097 107 111 032 115 097 032 115 097 114 105 108 105 032 107 111 046 (Gusto niya ba talaga ako? Naguguluhan din ako sa sarili ko.)

Mataray na umismid ako. "So? Anong gusto mo? Ako nalang dyan tapos ikaw dito??" Matapos nitong marinig ang tanong ko. Hindi maipinta ang hitsura nito pero kaulanan agad ding umiling iling. "Okay, honey! whatever my honey wants. then I'll do it"

“Gusto mo ba ng kape?” “Hindi.” “Malamig na tubig?” “Hindi rin.” “Anong gusto mo?” “Gusto ko ng umuwi.” Napapabuntong hininga na lamang ako habang nagmamaneho, wala siyang gusto kung hindi ang makauwi. Nakapikit siya habang nasa byahe, hindi ko naman siya makausap ng maayos o makakwentuhan man lang dahil ang tipid niya magsalita.

Kaagad din naman akong tumango "Salamat po, Manang." sagot ko. Wala naman akong pakialam kung anong klaseng mga pagkain ang gusto nilang ihain sa akin eh. Ang gusto ko na lang sa sandaling ito ay ang umalis sa lugar na ito

"Kailangan mo kasing matuto magbasa at magsulat ngayon pa lang. Ano iyong gusto mong food, Rence?" Nang makarinig ng pagkain si Rence, namilog na naman ang mga mata nito at yumakap kay Ann. "Bibili ka food ko, Mama?" "No no. Tinatanong ni Mama kung ano ang gusto mong food. Bigay ka ng example, Rence."

- aniya ko at yumuko "Kumain kana muna bago ka lumabas kung ano man ang gusto mong gawin"- Mukhang parang iba ang pag uugali ngayon ni Lady Amara , kaya pumasok ako ulit at umupo ulit saka kinain ang pagkain sa mesa "Ano ba kasi ang nangyari sayo bat pagbalik mo may sugat kana"- tanong niya "Ah nakaaway ako ng uso"- sagot ko

tanong ko. "Maaga pa, aantayin ko." Ngumiti ako sa sagot niya. Kikilos na sana ako ngunit hindi ko alam kung ano ang gusto niyang kainin. "Ano bang gusto mo?" "Anything," he simply said. May anything bang pagkain? Ang hirap naman mag-isip ng anything pero dahil marami naman siyang stock na pagkain, nagluto na ako ng marami.

“Ano ba talaga ang gusto mong mangyari sa atin?” Ang tanong niya ay hindi madaling sagutin. Habang tinitingnan ko siya, parang isang alon ang dumating sa aking puso. Ano nga ba ang gusto ko? Ang takot na magbago ang lahat, ang takot na mawalan ako ng kontrol sa mga pangarap ko, ay patuloy na umiikot sa aking isipan. Ngunit ang nararamdaman ko sa kanya—ang mga simpleng ngiti niya, ang mga sulyap ng kanyang mga mata—lahat ng iyon ay nagsasabi sa akin na hindi ko na kayang magtago pa.

“Alam ko. Kasi ba naman puro pang-mayamang prutas ang kinakain mo sa Maynila.” “Dae, ah! Nagpapabakal din ako duman ning bayawas. Gusto ko rin baga ang santol, Tyong. Sayang ngani. Mayo pa ngunyang malig-ang, ano po? Miss ko na din ito, ay!” (Translation: Hindi, ah? Nagpapabili rin ako doon ng bayabas. Gusto ko rin ng santol. Sayang nga. Wala pa ngayong malig-ang, ano po? Miss ko na rin iyon, eh!)