Kung Ayaw Mo Wag Mo Novels & Stories

Hindi naman niya siguro ako sasaktan or gagawan ng hindi maganda, right? “Hindi mo kailangan magalit sa akin. Why not use your charm? Malay mo, mapapayag mo akong pakinggan ka.” Ano yon? Ano ang gusto niyang mangyari, akitin ko siya? No way! “You know what, fine. Kung ayaw mo, huwag. Hindi ako luluhod sayo para magmakaawa. No. I will never do that.” Tumayo na ako at akma ng maglalakad papunta sa pintuan ngunit hindi ko na nagawa.

Iniling ko ang aking ulo sabay yuko. "Kung ganun, hindi ka ba sanay? Ayos lang, maglalakad-lakad na lang tayo. Huwag kang matakot, wala din naman akong gagawin sayo, isa pa hindi ako interesado sa katawan mo. Kaya, huwag mo sanang isipin na may masama akong gagawin."

"What do you want? Money? Tell me.. Tell me what you want para tumahimik ka at sundin ako." Nagbaba ako nang tingin. Money doesn't excites me. "I-I want freedom, Sico. H-Hayaan mo kong gawin ang gusto ko. Huwag mo ng gamitin ang katawan ko dahil may asawa ka na. H-Hindi ko naman ilalayo si Kua. Kung gusto mo dito lang kami, gagawin ko but don't restrain me here. M-May buhay ako," matapos kong sabihin iyon, nakita kong namilog agad ang mga mata niya.

"Wait? What? Your saying like that to me, nah." "Ano naman ngayon? Bigla bigla ka na lang nawawala, tapos ano? Kapag ako ang hindi nakapag-paalam, bibigyan mo agad ako ng punishment? Ehh, ikaw binibigyan ko ba?" "If you want to punish me, then do it. But, I want sweet punishment."

Please understand,just go! “ No,ayo’ko pa rin makasama ka. Hindi kita gusto—” “ No I feel it, ramdam kong mahal mo rin ako. Naramdaman ko ‘yon,Hella please don’t do this to us. I can’t ,go through this again.. baby please ,no. I’ll be better,I’ll do everything you want. I’ll leave everything behind for you ,just don’t ask me to be away from you .I can’t !”

wika ko. “Ethan please, ayaw kung makipag away sayo. Nagpunta lang ako dito para sabihan ka.” “You can do what you want, buhay mo naman ‘yan kung gusto mong umalis dito sa bahay at huwag ng bumalik then go on. Sanay naman na akong umaalis ka kung kailan mo gusto dahil hindi ka naman nakikinig sa opinyon ng iba.” saad ko.

Inabot niya iyon sa akin ngunit hindi ko tinanggap. “Ayaw mo ba?” malambing pa rin ang pagkakatanong niya. “Wala akong gana. Ikaw ang kumain kung gusto mo!” “Sige, ilapag ko rito ha. May gusto ka ba sa akin sabihin? Bhie, tapatin mo ako. Huwag ka sa akin makipag-away kasi hindi kita papatulan. Hindi ako marunong makipag-away e. Hindi ako pinalaking gano’n. Kung may gusto ka o ayaw mo, pag-usapan sana natin ng mahinahon. Walang nareresolba sa init ng ulo at pag-aaway.”

“Say what?” “Say that you don’t feel anything to me, Ayesha. Kung wala kang nararamdaman para sa akin, pipilitin kong kalimutan ka. Tatanggapin ko na lang na hanggang dito na lang talaga tayo. I want to call off the wedding for you. Gusto kong maging masaya Ayesha at ikaw lang ang taong alam kong magiging dahilan para sumaya ako. Sabihin mo sa aking wala kang nararamdaman para sa akin at kung talagang wala kahit kaunti lang, tatanggapin ko yun. Masakit man pero tatalikuran na kita.”

Baka masabihan pa siya nito na feeling close. “Sap, alam mo kung hindi mo gusto sabihin mo. Hindi mo pwedeng ipilit ang isang bagay na hindi mo gusto. Bakit? Kasi hindi magiging maganda ang resulta. Example jan itong meeting mo ngayon. Kung hindi mo gusto ang ganitong gawain hindi mo makukuha ang resort diba? Bakit pa mag eeffort ayaw mo nga nito.” “Pero paano kung ‘yun ang gusto sakin ng kapatid ko?”

Do you want me to stay away with you, baby? Tinakip ko ang unan sa mukha. No, I can’t. I won’t stay away. Rest, maybe?