Another Memories To Keep の小説・ストーリー

Hindi ko mo na sinabi sa kanila that my memories are back. I want to remember everything about myself bago ko sabihin sa kanila ang lahat, yeah I remember pero parang kulang e. After kong magpalit ay hinanap ko yong infinite necklace na binigay sa akin ni Vaughn, I want to see that necklace again Kung saan saan na ako naghahanap hindi ko pa din nakita, tanungin ko kaya si Mama or Daddy hmmpf!

“Delete it.” “No. I don't want. Blehhh…” “Hey! Delete it!” “Jeff, memories to. Kailangan may documentation.” “Aanihin mo ang memories na yan. Lilipas din naman at di na mangyayari Missamy?” “Bakit ang bitter mo? Di naman sa di na mangyayari Jeff, at least may titignan ka habang inaalala mo lahat ng nangyari sa araw na yun. Meron kang babalikan.”

Lakas ng loob magsabi ng mga ganoong plano at pangako noon tapos ngayon ay para siyang nagka-amnesia na bigla nalang nakalimot. Akmang ipipikit ko na sana ang mga mata nang maalala ang isang bagay. Iyong cellphone sa dala-dala kong bag! Hindi ko nga pala naitanong kay Lawrence kung siya 'yung nagtext, nawala na kasi sa isip ko. Dali-dali akong bumangon at kinuha ang bag na tanging dala ko at mabilis na binuksan iyon. Marahas akong napabuntong hininga nang makita ang cellphoe na nakalagay sa kinailaliman.

Bukod sa nangyaring aksidente, kailangan ko ring pagtuunan ng pansin ang kawalan ko ng memorya. Kailangan kong araw-araw na mag-ehersisyo at tingnan ang mga larawan na kuha sa loob ng apat na taon na maaaring makatulong sa mabilis na pagbalik ng mga alaala ko. So far, I already remembered a few necessary things regarding the past four years.

Alaalang hindi niya kakalimutan hanggang sa huling hininga niya, si Acey lang ang mananatili sa kanyang puso. Memories are the most we treasured to the point that if we were hurt we forcely forgetting it, but memories are also the reason why people still standing, memories that even painful will gave us strength to be our best... ~ Mariposa13_V

Sa paningin ni Athena, ibang babae na ngayon ang dapat kong alagaan. Damn memories! Memories na kailanman ay hindi pinahalagahan ni Athena. Memories na kagaya ko ay tinapon lang niya na parang basahan! But why am I still holding on to that? Why would my mind still want to remember those scenes from the past?

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

na awa naman sa kanya ang kanyang best friend kaya niyakap sya nito habang naka upo sila sa mahabang sopa. "alam kuna mars, mag outing tayo, embes na mag mukmuk ka at iiyak mag hapon yang durog mong puso imbahin naman natin this time, let's celebrate for a broken free." energetic na wika ni Bethy at napa tayo pa ito na tila nag eemagine. "ano naman yun?" takang tanong nya.

Malaking parte ang gusto kong bumalik. What should I do to gain my memories back?

"Very well, just send the document in my office tomorrow and--" "Can I have a memory of you, Charlize?" putol nito ulit sa kanya. "W-what?" naguguluhang tanong niya, pabulong. "I don't have any memory of you. And though after tomorrow, we'd just totally be strangers who happened to marry each one time in their lives, I still want to have memory of you. You see, I don't know if I'd ever remember the past. But just in case I don't, I'd still have a memory of you-- one thing that I'd get to keep and remember for this lifetime that we will spend apart."