Novel & Cerita Waves Of Memories

I walked along the shoreline, letting the cold tide wash over my feet. I tried to push the image of the man with blue-grey eyes, but the rhythmic crashing of the waves felt like the steady throb behind my eyes. Kaya ko nga naisipang maglakad-lakad para maalis sa ulo ko ang pangyayari kanina at kung paano nandilim ang mga mata niya. It was a kind of eyes that you weren't dared to look at.

wika niya sa kanyang kabayo, at nagpatuloy sa paglalakad. Habang papalapit sila sa sapa ay nakarinig si Lola, ng mga boses na parang nagmumula sa sapa. Napakunot ang kanyang noo at sandaling tumigil sa paglalakad, atsaka muling pinakinggan ang mga boses na kanyang naririnig. Mas lalong pang kumunot ang kanyang noo nang mapagtanto niya na mga boses ng lalaki ang nagmumula sa sapa. Hinaplos niya ang likod ng kanyang kabayong si Windy, pagkatapos ay kinausap ito.

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.

Mas lalo akong nalulunod sa t'wing igagalaw ko ang mga paa ko. I remember the first time I experienced this. Muling bumalik sa akin ang pakiramdam. The wave becomes violent. Hanggang sa tumama ang ulo ko sa isang malaking bato sa ilalim kasabay ng matinding sakit, at pagkahilo. Tinangay ako ng alon papunta sa dalampasigan. That was the last thing I remember before I lost consciousness. _____

Simula noong araw ng pagkakahulog ko, hindi na ako nakatulog pa ng maayos at parang hindi na ako naging normal na tao. Wala munang grim reaper at wala munang mission. Walang multong demonyo at walang mga galang kaluluwa, dapat sarili ko muna ang isipin ko. Tulog at pahinga ang kailangan ko, wala ng iba pa, bukas na ako mag-iisip kung paano ko gagawan ng paraan ang third eye na ito, para matanggal na.

“Jel, naniniwala kaba na kahit nawalan ka ng alaala ay hindi mo parin makakalimutan ang mga bagay na kong saan ka magaling? Tulad ng pag piano.” Napaisip ako. “Oo?” patanong na sagot ko. “Diba sa mga movie or series, kahit may amnesia sila ay hindi parin nila nakakalimutan ang mga talentinto nila? Sabi nila utak lang ang nakalimot pero ang katawan mo naaalala ‘yon. Pero bakit mo naman na itanong?” Umiling lang siya at ngumiti ng pilit bilang sagot.

Habang hawak ko ang phone ko naka ngiti ako. Ang saya may bago akong memories. “Miss. Vespere Green..” napa lingon ako ng may tumawag sakin. Paglingon ko nagulat ako ng ang lalaking nasa harapan ko ay ang lalaki na ayaw ko makita. “Mukhang kilala mo na ako, sumama ka sa akin ngayon ng kusa dahil ayoko na gumamit pa ng dahas..” may pag uutos sa tono ng boses nito.

Halos dalawang oras din ang tinagal namin dahil medyo maraming tao. Pagpasok ko sa loob ay natigilan ako nang makita ang pamilyar na likod. Wala sa oras na napangiti ako. Nandito na uli si Lennox! Naramdaman siguro nito na may nakatingin sa kanya dahil lumingon ito sa sakin. Tila nabato ako sa kinatatayuan ko nang biglang ang payapang mukha nito ay naging galit nang makita ako.

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

Lumapit kami sa dagat at mas naging malinaw sa'kin ang bawat paghampas ng alon dito. The waves are greeting me with the untold stories. It reminds me of the memories from the past that drowned me, yet taught me to swim and survive. "I have always loved the ocean," Nakangiting bulong ko habang pinapanood ang bawat alon nito. "It reminds me that anything that leaves may come back......just like the waves."